ὅς ποτε Δουλίχιον δʼ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,οἵ ῥʼ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλονκαὶ Κροκύλειʼ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδʼ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο,οἵ τʼ ἤπειρον ἔχον ἠδʼ ἀντιπέραιʼ ἐνέμοντο·τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος·τῷ δʼ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι.Αἰτωλῶν δʼ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός,οἳ Πλευρῶνʼ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ ΠυλήνηνΧαλκίδα τʼ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·οὐ γὰρ ἔτʼ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν,