Ἀτρεΐδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοιλαοὶ ἕποντʼ· ἐν δʼ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκὸνκυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσινοὕνεκʼ ἄριστος ἔην πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.οἳ δʼ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην,Βρυσειάς τʼ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς,οἵ τʼ ἄρʼ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τʼ ἔφαλον πτολίεθρον,οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδʼ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο,τῶν οἱ ἀδελφεὸς ἦρχε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαοςἑξήκοντα νεῶν· ἀπάτερθε δὲ θωρήσσοντο·ἐν δʼ αὐτὸς κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθὼςὀτρύνων πόλεμον δέ· μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷ