τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαιἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕληνοὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή,ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιοαἴγλη παμφανόωσα διʼ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.τῶν δʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰχηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρωνἈσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθραἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσικλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών,ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον· αὐτὰρ ὑπὸ χθὼνσμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν αὐτῶν τε καὶ ἵππων.ἔσταν δʼ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντιμυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰαἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν