ἡμεῖς δʼ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶνἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεκηρύσσειν πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα.οἳ δʼ ἀμφʼ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆεςθῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνηαἰγίδʼ ἔχουσʼ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε,τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται,πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·σὺν τῇ παιφάσσουσα διέσσυτο λαὸν Ἀχαιῶνὀτρύνουσʼ ἰέναι· ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳκαρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαιἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕληνοὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή,ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιοαἴγλη παμφανόωσα διʼ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.τῶν δʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰχηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρωνἈσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθραἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσικλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών,ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον· αὐτὰρ ὑπὸ χθὼνσμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν αὐτῶν τε καὶ ἵππων.ἔσταν δʼ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντιμυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰαἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσινὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει,τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.τοὺς δʼ ὥς τʼ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρεςῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν,ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθαὑσμίνην δʼ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνωνὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ,Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγʼ ἔξοχος ἔπλετο πάντωνταῦρος· ὃ γάρ τε βόεσσι μεταπρέπει ἀγρομένῃσι·τοῖον ἄρʼ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳἐκπρεπέʼ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι·ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα,ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν·οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·πληθὺν δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,οὐδʼ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματʼ εἶεν,φωνὴ δʼ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη,εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιοθυγατέρες μνησαίαθʼ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχονἈρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε,οἵ θʼ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσανΣχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τʼ Ἐτεωνόν,Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν,οἵ τʼ ἀμφʼ Ἅρμʼ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς,οἵ τʼ Ἐλεῶνʼ εἶχον ἠδʼ Ὕλην καὶ Πετεῶνα,Ὠκαλέην Μεδεῶνά τʼ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην,οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθʼ Ἁλίαρτον,οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδʼ οἳ Γλισᾶντʼ ἐνέμοντο,οἵ θʼ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,Ὀγχηστόν θʼ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος,οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε ΜίδειανΝῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τʼ ἐσχατόωσαν·τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃκοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.οἳ δʼ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδʼ Ὀρχομενὸν Μινύειον,τῶν ἦρχʼ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος υἷες Ἄρηοςοὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο,παρθένος αἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσαἌρηϊ κρατερῷ· ὃ δέ οἱ παρελέξατο λάθρῃ·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχονυἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο,οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσανΚρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα,οἵ τʼ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο,οἵ τʼ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον,οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·τοῖς δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες,Βοιωτῶν δʼ ἔμπλην ἐπʼ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.Λοκρῶν δʼ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴαςμείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας