μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.εὗρεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντονἑσταότʼ· οὐδʼ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνηςἅπτετʼ, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖανφεύξεσθʼ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες,κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτεἈργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶνἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;ἀλλʼ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μηδʼ ἔτʼ ἐρώει,σοῖς δʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,