φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινεπᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·κινήθη δʼ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσηςπόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τʼ Εὖρός τε Νότος τεὤρορʼ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.ὡς δʼ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼνλάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τʼ ἠμύει ἀσταχύεσσιν,ὣς τῶν πᾶσʼ ἀγορὴ κινήθη· τοὶ δʼ ἀλαλητῷνῆας ἔπʼ ἐσσεύοντο, ποδῶν δʼ ὑπένερθε κονίηἵστατʼ ἀειρομένη· τοὶ δʼ ἀλλήλοισι κέλευονἅπτεσθαι νηῶν ἠδʼ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν,οὐρούς τʼ ἐξεκάθαιρον· ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκενοἴκαδε ἱεμένων· ὑπὸ δʼ ᾕρεον ἕρματα νηῶν.