εἵλετο, τοῦ δʼ ἀπάνευθε σέλας γένετʼ ἠΰτε μήνης.ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἐκ πόντοιο σέλας ναύτῃσι φανήῃκαιομένοιο πυρός, τό τε καίεται ὑψόθʼ ὄρεσφισταθμῷ ἐν οἰοπόλῳ· τοὺς δʼ οὐκ ἐθέλοντας ἄελλαιπόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φίλων ἀπάνευθε φέρουσιν·ὣς ἀπʼ Ἀχιλλῆος σάκεος σέλας αἰθέρʼ ἵκανεκαλοῦ δαιδαλέου· περὶ δὲ τρυφάλειαν ἀείραςκρατὶ θέτο βριαρήν· ἣ δʼ ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπενἵππουρις τρυφάλεια, περισσείοντο δʼ ἔθειραιχρύσεαι, ἃς Ἥφαιστος ἵει λόφον ἀμφὶ θαμειάς.πειρήθη δʼ ἕο αὐτοῦ ἐν ἔντεσι δῖος Ἀχιλλεύς,εἰ οἷ ἐφαρμόσσειε καὶ ἐντρέχοι ἀγλαὰ γυῖα·τῷ δʼ εὖτε πτερὰ γίγνετʼ, ἄειρε δὲ ποιμένα λαῶν.ἐκ δʼ ἄρα σύριγγος πατρώϊον ἐσπάσατʼ ἔγχοςβριθὺ μέγα στιβαρόν· τὸ μὲν οὐ δύνατʼ ἄλλος Ἀχαιῶνπάλλειν, ἀλλά μιν οἶος ἐπίστατο πῆλαι Ἀχιλλεύς,Πηλιάδα μελίην, τὴν πατρὶ φίλῳ πόρε ΧείρωνΠηλίου ἐκ κορυφῆς φόνον ἔμμεναι ἡρώεσσιν·ἵππους δʼ Αὐτομέδων τε καὶ Ἄλκιμος ἀμφιέποντεςζεύγνυον· ἀμφὶ δὲ καλὰ λέπαδνʼ ἕσαν, ἐν δὲ χαλινοὺςγαμφηλῇς ἔβαλον, κατὰ δʼ ἡνία τεῖναν ὀπίσσωκολλητὸν ποτὶ δίφρον. ὃ δὲ μάστιγα φαεινὴνχειρὶ λαβὼν ἀραρυῖαν ἐφʼ ἵπποιιν ἀνόρουσενΑὐτομέδων· ὄπιθεν δὲ κορυσσάμενος βῆ Ἀχιλλεὺςτεύχεσι παμφαίνων ὥς τʼ ἠλέκτωρ Ὑπερίων,σμερδαλέον δʼ ἵπποισιν ἐκέκλετο πατρὸς ἑοῖο·Ξάνθέ τε καὶ Βαλίε τηλεκλυτὰ τέκνα Ποδάργηςἄλλως δὴ φράζεσθε σαωσέμεν ἡνιοχῆαἂψ Δαναῶν ἐς ὅμιλον ἐπεί χʼ ἕωμεν πολέμοιο,μηδʼ ὡς Πάτροκλον λίπετʼ αὐτόθι τεθνηῶτα.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπὸ ζυγόφι προσέφη πόδας αἰόλος ἵπποςΞάνθος, ἄφαρ δʼ ἤμυσε καρήατι· πᾶσα δὲ χαίτηζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οὖδας ἵκανεν·αὐδήεντα δʼ ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη·καὶ λίην σʼ ἔτι νῦν γε σαώσομεν ὄβριμʼ Ἀχιλλεῦ·ἀλλά τοι ἐγγύθεν ἦμαρ ὀλέθριον· οὐδέ τοι ἡμεῖςαἴτιοι, ἀλλὰ θεός τε μέγας καὶ Μοῖρα κραταιή.οὐδὲ γὰρ ἡμετέρῃ βραδυτῆτί τε νωχελίῃ τεΤρῶες ἀπʼ ὤμοιιν Πατρόκλου τεύχεʼ ἕλοντο·ἀλλὰ θεῶν ὤριστος, ὃν ἠΰκομος τέκε Λητώ,ἔκτανʼ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.νῶϊ δὲ καί κεν ἅμα πνοιῇ Ζεφύροιο θέοιμεν,ἥν περ ἐλαφροτάτην φάσʼ ἔμμεναι· ἀλλὰ σοὶ αὐτῷμόρσιμόν ἐστι θεῷ τε καὶ ἀνέρι ἶφι δαμῆναι.ὣς ἄρα φωνήσαντος Ἐρινύες ἔσχεθον αὐδήν.τὸν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·Ξάνθε τί μοι θάνατον μαντεύεαι; οὐδέ τί σε χρή.εὖ νυ τὸ οἶδα καὶ αὐτὸς ὅ μοι μόρος ἐνθάδʼ ὀλέσθαινόσφι φίλου πατρὸς καὶ μητέρος· ἀλλὰ καὶ ἔμπηςοὐ λήξω πρὶν Τρῶας ἅδην ἐλάσαι πολέμοιο.ἦ ῥα, καὶ ἐν πρώτοις ἰάχων ἔχε μώνυχας ἵππους.

ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶ κορωνίσι θωρήσσοντοἀμφὶ σὲ Πηλέος υἱὲ μάχης ἀκόρητον Ἀχαιοί,Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιο·Ζεὺς δὲ Θέμιστα κέλευσε θεοὺς ἀγορὴν δὲ καλέσσαικρατὸς ἀπʼ Οὐλύμποιο πολυπτύχου· ἣ δʼ ἄρα πάντῃφοιτήσασα κέλευσε Διὸς πρὸς δῶμα νέεσθαι.οὔτέ τις οὖν ποταμῶν ἀπέην νόσφʼ Ὠκεανοῖο,οὔτʼ ἄρα νυμφάων αἵ τʼ ἄλσεα καλὰ νέμονταικαὶ πηγὰς ποταμῶν καὶ πίσεα ποιήεντα.ἐλθόντες δʼ ἐς δῶμα Διὸς νεφεληγερέταοξεστῇς αἰθούσῃσιν ἐνίζανον, ἃς Διὶ πατρὶἭφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.ὣς οἳ μὲν Διὸς ἔνδον ἀγηγέρατʼ· οὐδʼ ἐνοσίχθωννηκούστησε θεᾶς, ἀλλʼ ἐξ ἁλὸς ἦλθε μετʼ αὐτούς,ἷζε δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι, Διὸς δʼ ἐξείρετο βουλήν·τίπτʼ αὖτʼ ἀργικέραυνε θεοὺς ἀγορὴν δὲ κάλεσσας;