ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶαἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλουκαλοῦ δαιδαλέου· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·κέκλετο δʼ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην εἶπέ τε μῦθον·Ἥφαιστε πρόμολʼ ὧδε· Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει.τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον,ἥ μʼ ἐσάωσʼ ὅτε μʼ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόνταμητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μʼ ἐθέλησεκρύψαι χωλὸν ἐόντα· τότʼ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ,εἰ μή μʼ Εὐρυνόμη τε Θέτις θʼ ὑπεδέξατο κόλπῳΕὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.τῇσι παρʼ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά,