ᾧ ῥά θʼ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρὕλης ἐκ πυκινῆς· ὃ δέ τʼ ἄχνυται ὕστερος ἐλθών,πολλὰ δέ τʼ ἄγκεʼ ἐπῆλθε μετʼ ἀνέρος ἴχνιʼ ἐρευνῶνεἴ ποθεν ἐξεύροι· μάλα γὰρ δριμὺς χόλος αἱρεῖ·ὣς ὃ βαρὺ στενάχων μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν·ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳθαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξεινἼλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.ἀλλʼ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ·ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαιαὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νοστήσανταδέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺςοὐδὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλʼ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.νῦν δʼ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμʼ ὑπὸ γαῖαν,οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γʼ Ἕκτορος ἐνθάδʼ ἐνεῖκαιτεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσωΤρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως,ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποικλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι,τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷπιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.ὣς εἰπὼν ἑτάροισιν ἐκέκλετο δῖος Ἀχιλλεὺςἀμφὶ πυρὶ στῆσαι τρίποδα μέγαν, ὄφρα τάχισταΠάτροκλον λούσειαν ἄπο βρότον αἱματόεντα.οἳ δὲ λοετροχόον τρίποδʼ ἵστασαν ἐν πυρὶ κηλέῳ,ἐν δʼ ἄρʼ ὕδωρ ἔχεαν, ὑπὸ δὲ ξύλα δαῖον ἑλόντες.γάστρην μὲν τρίποδος πῦρ ἄμφεπε, θέρμετο δʼ ὕδωρ·αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ ζέσσεν ὕδωρ ἐνὶ ἤνοπι χαλκῷ,καὶ τότε δὴ λοῦσάν τε καὶ ἤλειψαν λίπʼ ἐλαίῳ,ἐν δʼ ὠτειλὰς πλῆσαν ἀλείφατος ἐννεώροιο·ἐν λεχέεσσι δὲ θέντες ἑανῷ λιτὶ κάλυψανἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, καθύπερθε δὲ φάρεϊ λευκῷ.παννύχιοι μὲν ἔπειτα πόδας ταχὺν ἀμφʼ ἈχιλῆαΜυρμιδόνες Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες·Ζεὺς δʼ Ἥρην προσέειπε κασιγνήτην ἄλοχόν τε·ἔπρηξας καὶ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρηἀνστήσασʼ Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· ἦ ῥά νυ σεῖοἐξ αὐτῆς ἐγένοντο κάρη κομόωντες Ἀχαιοί.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.καὶ μὲν δή πού τις μέλλει βροτὸς ἀνδρὶ τελέσσαι,ὅς περ θνητός τʼ ἐστὶ καὶ οὐ τόσα μήδεα οἶδε·πῶς δὴ ἔγωγʼ, ἥ φημι θεάων ἔμμεν ἀρίστη,ἀμφότερον γενεῇ τε καὶ οὕνεκα σὴ παράκοιτιςκέκλημαι, σὺ δὲ πᾶσι μετʼ ἀθανάτοισιν ἀνάσσεις,οὐκ ὄφελον Τρώεσσι κοτεσσαμένη κακὰ ῥάψαι;ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον·Ἡφαίστου δʼ ἵκανε δόμον Θέτις ἀργυρόπεζαἄφθιτον ἀστερόεντα μεταπρεπέʼ ἀθανάτοισιχάλκεον, ὅν ῥʼ αὐτὸς ποιήσατο κυλλοποδίων.τὸν δʼ εὗρʼ ἱδρώοντα ἑλισσόμενον περὶ φύσαςσπεύδοντα· τρίποδας γὰρ ἐείκοσι πάντας ἔτευχενἑστάμεναι περὶ τοῖχον ἐϋσταθέος μεγάροιο,χρύσεα δέ σφʼ ὑπὸ κύκλα ἑκάστῳ πυθμένι θῆκεν,ὄφρά οἱ αὐτόματοι θεῖον δυσαίατʼ ἀγῶναἠδʼ αὖτις πρὸς δῶμα νεοίατο θαῦμα ἰδέσθαι.οἳ δʼ ἤτοι τόσσον μὲν ἔχον τέλος, οὔατα δʼ οὔ πωδαιδάλεα προσέκειτο· τά ῥʼ ἤρτυε, κόπτε δὲ δεσμούς.ὄφρʼ ὅ γε ταῦτʼ ἐπονεῖτο ἰδυίῃσι πραπίδεσσι,τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθε θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα.τὴν δὲ ἴδε προμολοῦσα Χάρις λιπαροκρήδεμνοςκαλή, τὴν ὤπυιε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶαἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.ἀλλʼ ἕπεο προτέρω, ἵνα τοι πὰρ ξείνια θείω.ὣς ἄρα φωνήσασα πρόσω ἄγε δῖα θεάων.τὴν μὲν ἔπειτα καθεῖσεν ἐπὶ θρόνου ἀργυροήλουκαλοῦ δαιδαλέου· ὑπὸ δὲ θρῆνυς ποσὶν ἦεν·κέκλετο δʼ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην εἶπέ τε μῦθον·Ἥφαιστε πρόμολʼ ὧδε· Θέτις νύ τι σεῖο χατίζει.τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·ἦ ῥά νύ μοι δεινή τε καὶ αἰδοίη θεὸς ἔνδον,ἥ μʼ ἐσάωσʼ ὅτε μʼ ἄλγος ἀφίκετο τῆλε πεσόνταμητρὸς ἐμῆς ἰότητι κυνώπιδος, ἥ μʼ ἐθέλησεκρύψαι χωλὸν ἐόντα· τότʼ ἂν πάθον ἄλγεα θυμῷ,εἰ μή μʼ Εὐρυνόμη τε Θέτις θʼ ὑπεδέξατο κόλπῳΕὐρυνόμη θυγάτηρ ἀψορρόου Ὠκεανοῖο.τῇσι παρʼ εἰνάετες χάλκευον δαίδαλα πολλά,πόρπας τε γναμπτάς θʼ ἕλικας κάλυκάς τε καὶ ὅρμουςἐν σπῆϊ γλαφυρῷ· περὶ δὲ ῥόος Ὠκεανοῖοἀφρῷ μορμύρων ῥέεν ἄσπετος· οὐδέ τις ἄλλοςᾔδεεν οὔτε θεῶν οὔτε θνητῶν ἀνθρώπων,ἀλλὰ Θέτις τε καὶ Εὐρυνόμη ἴσαν, αἵ μʼ ἐσάωσαν.ἣ νῦν ἡμέτερον δόμον ἵκει· τώ με μάλα χρεὼπάντα Θέτι καλλιπλοκάμῳ ζῳάγρια τίνειν.ἀλλὰ σὺ μὲν νῦν οἱ παράθες ξεινήϊα καλά,ὄφρʼ ἂν ἐγὼ φύσας ἀποθείομαι ὅπλά τε πάντα.ἦ, καὶ ἀπʼ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστηχωλεύων· ὑπὸ δὲ κνῆμαι ῥώοντο ἀραιαί.φύσας μέν ῥʼ ἀπάνευθε τίθει πυρός, ὅπλά τε πάνταλάρνακʼ ἐς ἀργυρέην συλλέξατο, τοῖς ἐπονεῖτο·σπόγγῳ δʼ ἀμφὶ πρόσωπα καὶ ἄμφω χεῖρʼ ἀπομόργνυαὐχένα τε στιβαρὸν καὶ στήθεα λαχνήεντα,δῦ δὲ χιτῶνʼ, ἕλε δὲ σκῆπτρον παχύ, βῆ δὲ θύραζεχωλεύων· ὑπὸ δʼ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτιχρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴκαὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν.αἳ μὲν ὕπαιθα ἄνακτος ἐποίπνυον· αὐτὰρ ὃ ἔρρωνπλησίον, ἔνθα Θέτις περ, ἐπὶ θρόνου ἷζε φαεινοῦ,ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·τίπτε Θέτι τανύπεπλε ἱκάνεις ἡμέτερον δῶαἰδοίη τε φίλη τε; πάρος γε μὲν οὔ τι θαμίζεις.αὔδα ὅ τι φρονέεις· τελέσαι δέ με θυμὸς ἄνωγεν,εἰ δύναμαι τελέσαι γε καὶ εἰ τετελεσμένον ἐστίν.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·Ἥφαιστʼ, ἦ ἄρα δή τις, ὅσαι θεαί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳ,τοσσάδʼ ἐνὶ φρεσὶν ᾗσιν ἀνέσχετο κήδεα λυγρὰὅσσʼ ἐμοὶ ἐκ πασέων Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν;ἐκ μέν μʼ ἀλλάων ἁλιάων ἀνδρὶ δάμασσενΑἰακίδῃ Πηλῆϊ, καὶ ἔτλην ἀνέρος εὐνὴνπολλὰ μάλʼ οὐκ ἐθέλουσα. ὃ μὲν δὴ γήραϊ λυγρῷκεῖται ἐνὶ μεγάροις ἀρημένος, ἄλλα δέ μοι νῦν·υἱὸν ἐπεί μοι δῶκε γενέσθαί τε τραφέμεν τεἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆςνηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσωΤρωσὶ μαχησόμενον· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτιςοἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιοἄχνυται, οὐδέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.κούρην ἣν ἄρα οἱ γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων Ἀγαμέμνων.ἤτοι ὃ τῆς ἀχέων φρένας ἔφθιεν· αὐτὰρ ἈχαιοὺςΤρῶες ἐπὶ πρύμνῃσιν ἐείλεον, οὐδὲ θύραζεεἴων ἐξιέναι· τὸν δὲ λίσσοντο γέροντεςἈργείων, καὶ πολλὰ περικλυτὰ δῶρʼ ὀνόμαζον.ἔνθʼ αὐτὸς μὲν ἔπειτʼ ἠναίνετο λοιγὸν ἀμῦναι,αὐτὰρ ὃ Πάτροκλον περὶ μὲν τὰ ἃ τεύχεα ἕσσε,πέμπε δέ μιν πόλεμον δέ, πολὺν δʼ ἅμα λαὸν ὄπασσε.πᾶν δʼ ἦμαρ μάρναντο περὶ Σκαιῇσι πύλῃσι·καί νύ κεν αὐτῆμαρ πόλιν ἔπραθον, εἰ μὴ Ἀπόλλωνπολλὰ κακὰ ῥέξαντα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸνἔκτανʼ ἐνὶ προμάχοισι καὶ Ἕκτορι κῦδος ἔδωκε.τοὔνεκα νῦν τὰ σὰ γούναθʼ ἱκάνομαι, αἴ κʼ ἐθέλῃσθαυἱεῖ ἐμῷ ὠκυμόρῳ δόμεν ἀσπίδα καὶ τρυφάλειανκαὶ καλὰς κνημῖδας ἐπισφυρίοις ἀραρυίαςκαὶ θώρηχʼ· ὃ γὰρ ἦν οἱ ἀπώλεσε πιστὸς ἑταῖροςΤρωσὶ δαμείς· ὃ δὲ κεῖται ἐπὶ χθονὶ θυμὸν ἀχεύων.τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·θάρσει· μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.αἲ γάρ μιν θανάτοιο δυσηχέος ὧδε δυναίμηννόσφιν ἀποκρύψαι, ὅτε μιν μόρος αἰνὸς ἱκάνοι,ὥς οἱ τεύχεα καλὰ παρέσσεται, οἷά τις αὖτεἀνθρώπων πολέων θαυμάσσεται, ὅς κεν ἴδηται.ὣς εἰπὼν τὴν μὲν λίπεν αὐτοῦ, βῆ δʼ ἐπὶ φύσας·τὰς δʼ ἐς πῦρ ἔτρεψε κέλευσέ τε ἐργάζεσθαι.φῦσαι δʼ ἐν χοάνοισιν ἐείκοσι πᾶσαι ἐφύσωνπαντοίην εὔπρηστον ἀϋτμὴν ἐξανιεῖσαι,ἄλλοτε μὲν σπεύδοντι παρέμμεναι, ἄλλοτε δʼ αὖτε,ὅππως Ἥφαιστός τʼ ἐθέλοι καὶ ἔργον ἄνοιτο.χαλκὸν δʼ ἐν πυρὶ βάλλεν ἀτειρέα κασσίτερόν τεκαὶ χρυσὸν τιμῆντα καὶ ἄργυρον· αὐτὰρ ἔπειταθῆκεν ἐν ἀκμοθέτῳ μέγαν ἄκμονα, γέντο δὲ χειρὶῥαιστῆρα κρατερήν, ἑτέρηφι δὲ γέντο πυράγρην.ποίει δὲ πρώτιστα σάκος μέγα τε στιβαρόν τεπάντοσε δαιδάλλων, περὶ δʼ ἄντυγα βάλλε φαεινὴντρίπλακα μαρμαρέην, ἐκ δʼ ἀργύρεον τελαμῶνα.πέντε δʼ ἄρʼ αὐτοῦ ἔσαν σάκεος πτύχες· αὐτὰρ ἐν αὐτῷποίει δαίδαλα πολλὰ ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν.ἐν μὲν γαῖαν ἔτευξʼ, ἐν δʼ οὐρανόν, ἐν δὲ θάλασσαν,ἠέλιόν τʼ ἀκάμαντα σελήνην τε πλήθουσαν,ἐν δὲ τὰ τείρεα πάντα, τά τʼ οὐρανὸς ἐστεφάνωται,Πληϊάδας θʼ Ὑάδας τε τό τε σθένος ὨρίωνοςἌρκτόν θʼ, ἣν καὶ Ἄμαξαν ἐπίκλησιν καλέουσιν,ἥ τʼ αὐτοῦ στρέφεται καί τʼ Ὠρίωνα δοκεύει,οἴη δʼ ἄμμορός ἐστι λοετρῶν Ὠκεανοῖο.ἐν δὲ δύω ποίησε πόλεις μερόπων ἀνθρώπωνκαλάς. ἐν τῇ μέν ῥα γάμοι τʼ ἔσαν εἰλαπίναι τε,νύμφας δʼ ἐκ θαλάμων δαΐδων ὕπο λαμπομενάωνἠγίνεον ἀνὰ ἄστυ, πολὺς δʼ ὑμέναιος ὀρώρει·κοῦροι δʼ ὀρχηστῆρες ἐδίνεον, ἐν δʼ ἄρα τοῖσιναὐλοὶ φόρμιγγές τε βοὴν ἔχον· αἳ δὲ γυναῖκεςἱστάμεναι θαύμαζον ἐπὶ προθύροισιν ἑκάστη.λαοὶ δʼ εἰν ἀγορῇ ἔσαν ἀθρόοι· ἔνθα δὲ νεῖκοςὠρώρει, δύο δʼ ἄνδρες ἐνείκεον εἵνεκα ποινῆςἀνδρὸς ἀποφθιμένου· ὃ μὲν εὔχετο πάντʼ ἀποδοῦναιδήμῳ πιφαύσκων, ὃ δʼ ἀναίνετο μηδὲν ἑλέσθαι·ἄμφω δʼ ἱέσθην ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι.λαοὶ δʼ ἀμφοτέροισιν ἐπήπυον ἀμφὶς ἀρωγοί·κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον· οἳ δὲ γέροντεςεἵατʼ ἐπὶ ξεστοῖσι λίθοις ἱερῷ ἐνὶ κύκλῳ,σκῆπτρα δὲ κηρύκων ἐν χέρσʼ ἔχον ἠεροφώνων·τοῖσιν ἔπειτʼ ἤϊσσον, ἀμοιβηδὶς δὲ δίκαζον.κεῖτο δʼ ἄρʼ ἐν μέσσοισι δύω χρυσοῖο τάλαντα,τῷ δόμεν ὃς μετὰ τοῖσι δίκην ἰθύντατα εἴποι.τὴν δʼ ἑτέρην πόλιν ἀμφὶ δύω στρατοὶ ἥατο λαῶντεύχεσι λαμπόμενοι· δίχα δέ σφισιν ἥνδανε βουλή,ἠὲ διαπραθέειν ἢ ἄνδιχα πάντα δάσασθαικτῆσιν ὅσην πτολίεθρον ἐπήρατον ἐντὸς ἔεργεν·οἳ δʼ οὔ πω πείθοντο, λόχῳ δʼ ὑπεθωρήσσοντο.τεῖχος μέν ῥʼ ἄλοχοί τε φίλαι καὶ νήπια τέκναῥύατʼ ἐφεσταότες, μετὰ δʼ ἀνέρες οὓς ἔχε γῆρας·οἳ δʼ ἴσαν· ἦρχε δʼ ἄρά σφιν Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνηἄμφω χρυσείω, χρύσεια δὲ εἵματα ἕσθην,καλὼ καὶ μεγάλω σὺν τεύχεσιν, ὥς τε θεώ περἀμφὶς ἀριζήλω· λαοὶ δʼ ὑπολίζονες ἦσαν.οἳ δʼ ὅτε δή ῥʼ ἵκανον ὅθι σφίσιν εἶκε λοχῆσαιἐν ποταμῷ, ὅθι τʼ ἀρδμὸς ἔην πάντεσσι βοτοῖσιν,ἔνθʼ ἄρα τοί γʼ ἵζοντʼ εἰλυμένοι αἴθοπι χαλκῷ.τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἀπάνευθε δύω σκοποὶ εἵατο λαῶνδέγμενοι ὁππότε μῆλα ἰδοίατο καὶ ἕλικας βοῦς.οἳ δὲ τάχα προγένοντο, δύω δʼ ἅμʼ ἕποντο νομῆεςτερπόμενοι σύριγξι· δόλον δʼ οὔ τι προνόησαν.οἳ μὲν τὰ προϊδόντες ἐπέδραμον, ὦκα δʼ ἔπειτατάμνοντʼ ἀμφὶ βοῶν ἀγέλας καὶ πώεα καλὰἀργεννέων οἰῶν, κτεῖνον δʼ ἐπὶ μηλοβοτῆρας.οἳ δʼ ὡς οὖν ἐπύθοντο πολὺν κέλαδον παρὰ βουσὶνεἰράων προπάροιθε καθήμενοι, αὐτίκʼ ἐφʼ ἵππωνβάντες ἀερσιπόδων μετεκίαθον, αἶψα δʼ ἵκοντο.στησάμενοι δʼ ἐμάχοντο μάχην ποταμοῖο παρʼ ὄχθας,βάλλον δʼ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν.ἐν δʼ Ἔρις ἐν δὲ Κυδοιμὸς ὁμίλεον, ἐν δʼ ὀλοὴ Κήρ,ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον,ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν·εἷμα δʼ ἔχʼ ἀμφʼ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν.ὡμίλευν δʼ ὥς τε ζωοὶ βροτοὶ ἠδʼ ἐμάχοντο,νεκρούς τʼ ἀλλήλων ἔρυον κατατεθνηῶτας.ἐν δʼ ἐτίθει νειὸν μαλακὴν πίειραν ἄρουρανεὐρεῖαν τρίπολον· πολλοὶ δʼ ἀροτῆρες ἐν αὐτῇζεύγεα δινεύοντες ἐλάστρεον ἔνθα καὶ ἔνθα.οἳ δʼ ὁπότε στρέψαντες ἱκοίατο τέλσον ἀρούρης,τοῖσι δʼ ἔπειτʼ ἐν χερσὶ δέπας μελιηδέος οἴνουδόσκεν ἀνὴρ ἐπιών· τοὶ δὲ στρέψασκον ἀνʼ ὄγμους,ἱέμενοι νειοῖο βαθείης τέλσον ἱκέσθαι.ἣ δὲ μελαίνετʼ ὄπισθεν, ἀρηρομένῃ δὲ ἐῴκει,χρυσείη περ ἐοῦσα· τὸ δὴ περὶ θαῦμα τέτυκτο.ἐν δʼ ἐτίθει τέμενος βασιλήϊον· ἔνθα δʼ ἔριθοιἤμων ὀξείας δρεπάνας ἐν χερσὶν ἔχοντες.δράγματα δʼ ἄλλα μετʼ ὄγμον ἐπήτριμα πῖπτον ἔραζε,ἄλλα δʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐν ἐλλεδανοῖσι δέοντο.τρεῖς δʼ ἄρʼ ἀμαλλοδετῆρες ἐφέστασαν· αὐτὰρ ὄπισθεπαῖδες δραγμεύοντες ἐν ἀγκαλίδεσσι φέροντεςἀσπερχὲς πάρεχον· βασιλεὺς δʼ ἐν τοῖσι σιωπῇσκῆπτρον ἔχων ἑστήκει ἐπʼ ὄγμου γηθόσυνος κῆρ.κήρυκες δʼ ἀπάνευθεν ὑπὸ δρυῒ δαῖτα πένοντο,βοῦν δʼ ἱερεύσαντες μέγαν ἄμφεπον· αἳ δὲ γυναῖκεςδεῖπνον ἐρίθοισιν λεύκʼ ἄλφιτα πολλὰ πάλυνον.ἐν δʼ ἐτίθει σταφυλῇσι μέγα βρίθουσαν ἀλωὴνκαλὴν χρυσείην· μέλανες δʼ ἀνὰ βότρυες ἦσαν,ἑστήκει δὲ κάμαξι διαμπερὲς ἀργυρέῃσιν.ἀμφὶ δὲ κυανέην κάπετον, περὶ δʼ ἕρκος ἔλασσεκασσιτέρου· μία δʼ οἴη ἀταρπιτὸς ἦεν ἐπʼ αὐτήν,τῇ νίσοντο φορῆες ὅτε τρυγόῳεν ἀλωήν.παρθενικαὶ δὲ καὶ ἠΐθεοι ἀταλὰ φρονέοντεςπλεκτοῖς ἐν ταλάροισι φέρον μελιηδέα καρπόν.τοῖσιν δʼ ἐν μέσσοισι πάϊς φόρμιγγι λιγείῃἱμερόεν κιθάριζε, λίνον δʼ ὑπὸ καλὸν ἄειδελεπταλέῃ φωνῇ· τοὶ δὲ ῥήσσοντες ἁμαρτῇμολπῇ τʼ ἰυγμῷ τε ποσὶ σκαίροντες ἕποντο.ἐν δʼ ἀγέλην ποίησε βοῶν ὀρθοκραιράων·αἳ δὲ βόες χρυσοῖο τετεύχατο κασσιτέρου τε,μυκηθμῷ δʼ ἀπὸ κόπρου ἐπεσσεύοντο νομὸν δὲπὰρ ποταμὸν κελάδοντα, παρὰ ῥοδανὸν δονακῆα.χρύσειοι δὲ νομῆες ἅμʼ ἐστιχόωντο βόεσσιτέσσαρες, ἐννέα δέ σφι κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο.σμερδαλέω δὲ λέοντε δύʼ ἐν πρώτῃσι βόεσσιταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην· ὃ δὲ μακρὰ μεμυκὼςἕλκετο· τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδʼ αἰζηοί.τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείηνἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον· οἳ δὲ νομῆεςαὔτως ἐνδίεσαν ταχέας κύνας ὀτρύνοντες.οἳ δʼ ἤτοι δακέειν μὲν ἀπετρωπῶντο λεόντων,ἱστάμενοι δὲ μάλʼ ἐγγὺς ὑλάκτεον ἔκ τʼ ἀλέοντο.ἐν δὲ νομὸν ποίησε περικλυτὸς ἀμφιγυήειςἐν καλῇ βήσσῃ μέγαν οἰῶν ἀργεννάων,σταθμούς τε κλισίας τε κατηρεφέας ἰδὲ σηκούς.ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς ἀμφιγυήεις,τῷ ἴκελον οἷόν ποτʼ ἐνὶ Κνωσῷ εὐρείῃΔαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ.ἔνθα μὲν ἠΐθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαιὀρχεῦντʼ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχοντες.τῶν δʼ αἳ μὲν λεπτὰς ὀθόνας ἔχον, οἳ δὲ χιτῶναςεἵατʼ ἐϋννήτους, ἦκα στίλβοντας ἐλαίῳ·καί ῥʼ αἳ μὲν καλὰς στεφάνας ἔχον, οἳ δὲ μαχαίραςεἶχον χρυσείας ἐξ ἀργυρέων τελαμώνων.οἳ δʼ ὁτὲ μὲν θρέξασκον ἐπισταμένοισι πόδεσσιῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις τροχὸν ἄρμενον ἐν παλάμῃσινἑζόμενος κεραμεὺς πειρήσεται, αἴ κε θέῃσιν·ἄλλοτε δʼ αὖ θρέξασκον ἐπὶ στίχας ἀλλήλοισι.πολλὸς δʼ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθʼ ὅμιλοςτερπόμενοι· μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸςφορμίζων· δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ' αὐτοὺςμολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους.ἐν δʼ ἐτίθει ποταμοῖο μέγα σθένος Ὠκεανοῖοἄντυγα πὰρ πυμάτην σάκεος πύκα ποιητοῖο.αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῦξε σάκος μέγα τε στιβαρόν τε,τεῦξʼ ἄρα οἱ θώρηκα φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς,τεῦξε δέ οἱ κόρυθα βριαρὴν κροτάφοις ἀραρυῖανκαλὴν δαιδαλέην, ἐπὶ δὲ χρύσεον λόφον ἧκε,τεῦξε δέ οἱ κνημῖδας ἑανοῦ κασσιτέροιο.αὐτὰρ ἐπεὶ πάνθʼ ὅπλα κάμε κλυτὸς ἀμφιγυήεις,μητρὸς Ἀχιλλῆος θῆκε προπάροιθεν ἀείρας.ἣ δʼ ἴρηξ ὣς ἆλτο κατʼ Οὐλύμπου νιφόεντοςτεύχεα μαρμαίροντα παρʼ Ἡφαίστοιο φέρουσα.

Ἠὼς μὲν κροκόπεπλος ἀπʼ Ὠκεανοῖο ῥοάωνὄρνυθʼ, ἵνʼ ἀθανάτοισι φόως φέροι ἠδὲ βροτοῖσιν·ἣ δʼ ἐς νῆας ἵκανε θεοῦ πάρα δῶρα φέρουσα.εὗρε δὲ Πατρόκλῳ περικείμενον ὃν φίλον υἱὸνκλαίοντα λιγέως· πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροιμύρονθʼ· ἣ δʼ ἐν τοῖσι παρίστατο δῖα θεάων,ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζε·τέκνον ἐμὸν τοῦτον μὲν ἐάσομεν ἀχνύμενοί περκεῖσθαι, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεῶν ἰότητι δαμάσθη·τύνη δʼ Ἡφαίστοιο πάρα κλυτὰ τεύχεα δέξοκαλὰ μάλʼ, οἷʼ οὔ πώ τις ἀνὴρ ὤμοισι φόρησεν.ὡς ἄρα φωνήσασα θεὰ κατὰ τεύχεʼ ἔθηκεπρόσθεν Ἀχιλλῆος· τὰ δʼ ἀνέβραχε δαίδαλα πάντα.Μυρμιδόνας δʼ ἄρα πάντας ἕλε τρόμος, οὐδέ τις ἔτληἄντην εἰσιδέειν, ἀλλʼ ἔτρεσαν. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺςὡς εἶδʼ, ὥς μιν μᾶλλον ἔδυ χόλος, ἐν δέ οἱ ὄσσεδεινὸν ὑπὸ βλεφάρων ὡς εἰ σέλας ἐξεφάανθεν·τέρπετο δʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων θεοῦ ἀγλαὰ δῶρα.αὐτὰρ ἐπεὶ φρεσὶν ᾗσι τετάρπετο δαίδαλα λεύσσωναὐτίκα μητέρα ἣν ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·μῆτερ ἐμὴ τὰ μὲν ὅπλα θεὸς πόρεν οἷʼ ἐπιεικὲςἔργʼ ἔμεν ἀθανάτων, μὴ δὲ βροτὸν ἄνδρα τελέσσαι.νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ θωρήξομαι· ἀλλὰ μάλʼ αἰνῶςδείδω μή μοι τόφρα Μενοιτίου ἄλκιμον υἱὸνμυῖαι καδδῦσαι κατὰ χαλκοτύπους ὠτειλὰςεὐλὰς ἐγγείνωνται, ἀεικίσσωσι δὲ νεκρόν,ἐκ δʼ αἰὼν πέφαται, κατὰ δὲ χρόα πάντα σαπήῃ.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·τέκνον μή τοι ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μελόντων.τῷ μὲν ἐγὼ πειρήσω ἀλαλκεῖν ἄγρια φῦλαμυίας, αἵ ῥά τε φῶτας ἀρηϊφάτους κατέδουσιν·ἤν περ γὰρ κεῖταί γε τελεσφόρον εἰς ἐνιαυτόν,αἰεὶ τῷ γʼ ἔσται χρὼς ἔμπεδος, ἢ καὶ ἀρείων.ἀλλὰ σύ γʼ εἰς ἀγορὴν καλέσας ἥρωας Ἀχαιοὺςμῆνιν ἀποειπὼν Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶναἶψα μάλʼ ἐς πόλεμον θωρήσσεο, δύσεο δʼ ἀλκήν.ὣς ἄρα φωνήσασα μένος πολυθαρσὲς ἐνῆκε,Πατρόκλῳ δʼ αὖτʼ ἀμβροσίην καὶ νέκταρ ἐρυθρὸνστάξε κατὰ ῥινῶν, ἵνα οἱ χρὼς ἔμπεδος εἴη.αὐτὰρ ὃ βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης δῖος Ἀχιλλεὺςσμερδαλέα ἰάχων, ὦρσεν δʼ ἥρωας Ἀχαιούς.καί ῥʼ οἵ περ τὸ πάρος γε νεῶν ἐν ἀγῶνι μένεσκονοἵ τε κυβερνῆται καὶ ἔχον οἰήϊα νηῶνκαὶ ταμίαι παρὰ νηυσὶν ἔσαν σίτοιο δοτῆρες,καὶ μὴν οἳ τότε γʼ εἰς ἀγορὴν ἴσαν, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺςἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.τὼ δὲ δύω σκάζοντε βάτην Ἄρεος θεράποντεΤυδεΐδης τε μενεπτόλεμος καὶ δῖος Ὀδυσσεὺςἔγχει ἐρειδομένω· ἔτι γὰρ ἔχον ἕλκεα λυγρά·κὰδ δὲ μετὰ πρώτῃ ἀγορῇ ἵζοντο κιόντες.αὐτὰρ ὃ δεύτατος ἦλθεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνἕλκος ἔχων· καὶ γὰρ τὸν ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃοὖτα Κόων Ἀντηνορίδης χαλκήρεϊ δουρί.αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ πάντες ἀολλίσθησαν Ἀχαιοί,τοῖσι δʼ ἀνιστάμενος μετέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·Ἀτρεΐδη ἦ ἄρ τι τόδʼ ἀμφοτέροισιν ἄρειονἔπλετο σοὶ καὶ ἐμοί, ὅ τε νῶΐ περ ἀχνυμένω κῆρθυμοβόρῳ ἔριδι μενεήναμεν εἵνεκα κούρης;τὴν ὄφελʼ ἐν νήεσσι κατακτάμεν Ἄρτεμις ἰῷἤματι τῷ ὅτʼ ἐγὼν ἑλόμην Λυρνησσὸν ὀλέσσας·τώ κʼ οὐ τόσσοι Ἀχαιοὶ ὀδὰξ ἕλον ἄσπετον οὖδαςδυσμενέων ὑπὸ χερσὶν ἐμεῦ ἀπομηνίσαντος.Ἕκτορι μὲν καὶ Τρωσὶ τὸ κέρδιον· αὐτὰρ Ἀχαιοὺςδηρὸν ἐμῆς καὶ σῆς ἔριδος μνήσεσθαι ὀΐω.ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περθυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·νῦν δʼ ἤτοι μὲν ἐγὼ παύω χόλον, οὐδέ τί με χρὴἀσκελέως αἰεὶ μενεαινέμεν· ἀλλʼ ἄγε θᾶσσονὄτρυνον πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς,ὄφρʼ ἔτι καὶ Τρώων πειρήσομαι ἀντίον ἐλθὼναἴ κʼ ἐθέλωσʼ ἐπὶ νηυσὶν ἰαύειν· ἀλλά τινʼ οἴωἀσπασίως αὐτῶν γόνυ κάμψειν, ὅς κε φύγῃσιδηΐου ἐκ πολέμοιο ὑπʼ ἔγχεος ἡμετέροιο.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἐχάρησαν ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶμῆνιν ἀπειπόντος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.τοῖσι δὲ καὶ μετέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωναὐτόθεν ἐξ ἕδρης, οὐδʼ ἐν μέσσοισιν ἀναστάς·ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες Ἄρηοςἑσταότος μὲν καλὸν ἀκούειν, οὐδὲ ἔοικενὑββάλλειν· χαλεπὸν γὰρ ἐπισταμένῳ περ ἐόντι.ἀνδρῶν δʼ ἐν πολλῷ ὁμάδῳ πῶς κέν τις ἀκούσαιἢ εἴποι; βλάβεται δὲ λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής.Πηλεΐδῃ μὲν ἐγὼν ἐνδείξομαι· αὐτὰρ οἱ ἄλλοισύνθεσθʼ Ἀργεῖοι, μῦθόν τʼ εὖ γνῶτε ἕκαστος.πολλάκι δή μοι τοῦτον Ἀχαιοὶ μῦθον ἔειπονκαί τέ με νεικείεσκον· ἐγὼ δʼ οὐκ αἴτιός εἰμι,ἀλλὰ Ζεὺς καὶ Μοῖρα καὶ ἠεροφοῖτις Ἐρινύς,οἵ τέ μοι εἰν ἀγορῇ φρεσὶν ἔμβαλον ἄγριον ἄτην,ἤματι τῷ ὅτʼ Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων.ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι; θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ.πρέσβα Διὸς θυγάτηρ Ἄτη, ἣ πάντας ἀᾶται,οὐλομένη· τῇ μέν θʼ ἁπαλοὶ πόδες· οὐ γὰρ ἐπʼ οὔδειπίλναται, ἀλλʼ ἄρα ἥ γε κατʼ ἀνδρῶν κράατα βαίνειβλάπτουσʼ ἀνθρώπους· κατὰ δʼ οὖν ἕτερόν γε πέδησε.καὶ γὰρ δή νύ ποτε Ζεὺς ἄσατο, τόν περ ἄριστονἀνδρῶν ἠδὲ θεῶν φασʼ ἔμμεναι· ἀλλʼ ἄρα καὶ τὸνἭρη θῆλυς ἐοῦσα δολοφροσύνῃς ἀπάτησεν,ἤματι τῷ ὅτʼ ἔμελλε βίην ἩρακληείηνἈλκμήνη τέξεσθαι ἐϋστεφάνῳ ἐνὶ Θήβῃ.ἤτοι ὅ γʼ εὐχόμενος μετέφη πάντεσσι θεοῖσι·κέκλυτέ μευ πάντές τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι,ὄφρʼ εἴπω τά με θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν ἀνώγει.σήμερον ἄνδρα φόως δὲ μογοστόκος Εἰλείθυιαἐκφανεῖ, ὃς πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξει,τῶν ἀνδρῶν γενεῆς οἵ θʼ αἵματος ἐξ ἐμεῦ εἰσί.τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·ψευστήσεις, οὐδʼ αὖτε τέλος μύθῳ ἐπιθήσεις.εἰ δʼ ἄγε νῦν μοι ὄμοσσον Ὀλύμπιε καρτερὸν ὅρκον,ἦ μὲν τὸν πάντεσσι περικτιόνεσσιν ἀνάξεινὅς κεν ἐπʼ ἤματι τῷδε πέσῃ μετὰ ποσσὶ γυναικὸςτῶν ἀνδρῶν οἳ σῆς ἐξ αἵματός εἰσι γενέθλης.ὣς ἔφατο· Ζεὺς δʼ οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν,ἀλλʼ ὄμοσεν μέγαν ὅρκον, ἔπειτα δὲ πολλὸν ἀάσθη.Ἥρη δʼ ἀΐξασα λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο,καρπαλίμως δʼ ἵκετʼ Ἄργος Ἀχαιικόν, ἔνθʼ ἄρα ᾔδηἰφθίμην ἄλοχον Σθενέλου Περσηϊάδαο.ἣ δʼ ἐκύει φίλον υἱόν, ὃ δʼ ἕβδομος ἑστήκει μείς·ἐκ δʼ ἄγαγε πρὸ φόως δὲ καὶ ἠλιτόμηνον ἐόντα,Ἀλκμήνης δʼ ἀπέπαυσε τόκον, σχέθε δʼ Εἰλειθυίας.αὐτὴ δʼ ἀγγελέουσα Δία Κρονίωνα προσηύδα·Ζεῦ πάτερ ἀργικέραυνε ἔπος τί τοι ἐν φρεσὶ θήσω·ἤδη ἀνὴρ γέγονʼ ἐσθλὸς ὃς Ἀργείοισιν ἀνάξειΕὐρυσθεὺς Σθενέλοιο πάϊς Περσηϊάδαοσὸν γένος· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀνασσέμεν Ἀργείοισιν.ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχος ὀξὺ κατὰ φρένα τύψε βαθεῖαν·αὐτίκα δʼ εἷλʼ Ἄτην κεφαλῆς λιπαροπλοκάμοιοχωόμενος φρεσὶν ᾗσι, καὶ ὤμοσε καρτερὸν ὅρκονμή ποτʼ ἐς Οὔλυμπόν τε καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντααὖτις ἐλεύσεσθαι Ἄτην, ἣ πάντας ἀᾶται.ὣς εἰπὼν ἔρριψεν ἀπʼ οὐρανοῦ ἀστερόεντοςχειρὶ περιστρέψας· τάχα δʼ ἵκετο ἔργʼ ἀνθρώπων.τὴν αἰεὶ στενάχεσχʼ ὅθʼ ἑὸν φίλον υἱὸν ὁρῷτοἔργον ἀεικὲς ἔχοντα ὑπʼ Εὐρυσθῆος ἀέθλων.ὣς καὶ ἐγών, ὅτε δʼ αὖτε μέγας κορυθαίολος ἝκτωρἈργείους ὀλέκεσκεν ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν,οὐ δυνάμην λελαθέσθʼ Ἄτης ᾗ πρῶτον ἀάσθην.ἀλλʼ ἐπεὶ ἀασάμην καί μευ φρένας ἐξέλετο Ζεύς,ἂψ ἐθέλω ἀρέσαι, δόμεναί τʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα·ἀλλʼ ὄρσευ πόλεμον δὲ καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.δῶρα δʼ ἐγὼν ὅδε πάντα παρασχέμεν ὅσσά τοι ἐλθὼνχθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν ὑπέσχετο δῖος Ὀδυσσεύς.εἰ δʼ ἐθέλεις, ἐπίμεινον ἐπειγόμενός περ Ἄρηος,δῶρα δέ τοι θεράποντες ἐμῆς παρὰ νηὸς ἑλόντεςοἴσουσʼ, ὄφρα ἴδηαι ὅ τοι μενοεικέα δώσω.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνονδῶρα μὲν αἴ κʼ ἐθέλῃσθα παρασχέμεν, ὡς ἐπιεικές,ἤ τʼ ἐχέμεν παρὰ σοί· νῦν δὲ μνησώμεθα χάρμηςαἶψα μάλʼ· οὐ γὰρ χρὴ κλοτοπεύειν ἐνθάδʼ ἐόνταςοὐδὲ διατρίβειν· ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον·ὥς κέ τις αὖτʼ Ἀχιλῆα μετὰ πρώτοισιν ἴδηταιἔγχεϊ χαλκείῳ Τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας.ὧδέ τις ὑμείων μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·μὴ δʼ οὕτως, ἀγαθός περ ἐών, θεοείκελʼ Ἀχιλλεῦνήστιας ὄτρυνε προτὶ Ἴλιον υἷας ἈχαιῶνΤρωσὶ μαχησομένους, ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσταιφύλοπις, εὖτʼ ἂν πρῶτον ὁμιλήσωσι φάλαγγεςἀνδρῶν, ἐν δὲ θεὸς πνεύσῃ μένος ἀμφοτέροισιν.ἀλλὰ πάσασθαι ἄνωχθι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιοὺςσίτου καὶ οἴνοιο· τὸ γὰρ μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή.οὐ γὰρ ἀνὴρ πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύνταἄκμηνος σίτοιο δυνήσεται ἄντα μάχεσθαι·εἴ περ γὰρ θυμῷ γε μενοινάᾳ πολεμίζειν,ἀλλά τε λάθρῃ γυῖα βαρύνεται, ἠδὲ κιχάνειδίψά τε καὶ λιμός, βλάβεται δέ τε γούνατʼ ἰόντι.ὃς δέ κʼ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆςἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριος πολεμίζῃ,θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐδέ τι γυῖαπρὶν κάμνει πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πολέμοιο.ἀλλʼ ἄγε λαὸν μὲν σκέδασον καὶ δεῖπνον ἄνωχθιὅπλεσθαι· τὰ δὲ δῶρα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνοἰσέτω ἐς μέσσην ἀγορήν, ἵνα πάντες Ἀχαιοὶὀφθαλμοῖσιν ἴδωσι, σὺ δὲ φρεσὶ σῇσιν ἰανθῇς.ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον ἐν Ἀργείοισιν ἀναστὰςμή ποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι ἠδὲ μιγῆναι·ἣ θέμις ἐστὶν ἄναξ ἤ τʼ ἀνδρῶν ἤ τε γυναικῶν·καὶ δὲ σοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ φρεσὶν ἵλαος ἔστω.αὐτὰρ ἔπειτά σε δαιτὶ ἐνὶ κλισίῃς ἀρεσάσθωπιείρῃ, ἵνα μή τι δίκης ἐπιδευὲς ἔχῃσθα.Ἀτρεΐδη σὺ δʼ ἔπειτα δικαιότερος καὶ ἐπʼ ἄλλῳἔσσεαι. οὐ μὲν γάρ τι νεμεσσητὸν βασιλῆαἄνδρʼ ἀπαρέσσασθαι ὅτε τις πρότερος χαλεπήνῃ.τὸν δʼ αὖτε προσέειπεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·χαίρω σεῦ Λαερτιάδη τὸν μῦθον ἀκούσας·