ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν·Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴἕστηκε πρὸ νεῶν· οἳ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσινοἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος,οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσανΤρῶες ἐπιθύουσι· μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρἑλκέμεναι μέμονεν· κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγεπῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθʼ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.ἀλλʼ ἄνα μηδʼ ἔτι κεῖσο· σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθωΠάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·σοὶ λώβη, αἴ κέν τι νέκυς ᾐσχυμμένος ἔλθῃ.τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·Ἶρι θεὰ τίς γάρ σε θεῶν ἐμοὶ ἄγγελον ἧκε;τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·Ἥρη με προέηκε Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·οὐδʼ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐδέ τις ἄλλοςἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·πῶς τὰρ ἴω μετὰ μῶλον; ἔχουσι δὲ τεύχεʼ ἐκεῖνοι·μήτηρ δʼ οὔ με φίλη πρίν γʼ εἴα θωρήσσεσθαιπρίν γʼ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάρʼ οἰσέμεν ἔντεα καλά.ἄλλου δʼ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω,εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γʼ ἔλπομʼ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι κλυτὰ τεύχεʼ ἔχονται·ἀλλʼ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι,αἴ κέ σʼ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιοΤρῶες, ἀναπνεύσωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶντειρόμενοι· ὀλίγη δέ τʼ ἀνάπνευσις πολέμοιο.ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνηὤμοις ἰφθίμοισι βάλʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν,ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάωνχρύσεον, ἐκ δʼ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.ὡς δʼ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέρʼ ἵκηταιτηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται,οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊἄστεος ἐκ σφετέρου· ἅμα δʼ ἠελίῳ καταδύντιπυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δʼ αὐγὴγίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι,αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·ὣς ἀπʼ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέρʼ ἵκανε·στῆ δʼ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος, οὐδʼ ἐς Ἀχαιοὺςμίσγετο· μητρὸς γὰρ πυκινὴν ὠπίζετʼ ἐφετμήν.ἔνθα στὰς ἤϋσʼ, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνηφθέγξατʼ· ἀτὰρ Τρώεσσιν ἐν ἄσπετον ὦρσε κυδοιμόν.ὡς δʼ ὅτʼ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τʼ ἴαχε σάλπιγξἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,ὣς τότʼ ἀριζήλη φωνὴ γένετʼ Αἰακίδαο.οἳ δʼ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο,πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποιἂψ ὄχεα τρόπεον· ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.ἡνίοχοι δʼ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρδεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνοςδαιόμενον· τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλʼ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς,τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τʼ ἐπίκουροι.ἔνθα δὲ καὶ τότʼ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοιἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶἀσπασίως Πάτροκλον ὑπʼ ἐκ βελέων ἐρύσαντεςκάτθεσαν ἐν λεχέεσσι· φίλοι δʼ ἀμφέσταν ἑταῖροιμυρόμενοι· μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετʼ Ἀχιλλεὺςδάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρονκείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ,τόν ῥʼ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφινἐς πόλεμον, οὐδʼ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.Ἠέλιον δʼ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρηπέμψεν ἐπʼ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶφυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνηςχωρήσαντες ἔλυσαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,ἐς δʼ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.ὀρθῶν δʼ ἑσταότων ἀγορὴ γένετʼ, οὐδέ τις ἔτληἕζεσθαι· πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺςἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύεινΠανθοΐδης· ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·Ἕκτορι δʼ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δʼ ἐν νυκτὶ γένοντο,ἀλλʼ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δʼ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι· κέλομαι γὰρ ἔγωγεἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖανἐν πεδίῳ παρὰ νηυσίν· ἑκὰς δʼ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.ὄφρα μὲν οὗτος ἀνὴρ Ἀγαμέμνονι μήνιε δίῳτόφρα δὲ ῥηΐτεροι πολεμίζειν ἦσαν Ἀχαιοί·χαίρεσκον γὰρ ἔγωγε θοῇς ἐπὶ νηυσὶν ἰαύωνἐλπόμενος νῆας αἱρησέμεν ἀμφιελίσσας.νῦν δʼ αἰνῶς δείδοικα ποδώκεα Πηλεΐωνα·οἷος κείνου θυμὸς ὑπέρβιος, οὐκ ἐθελήσειμίμνειν ἐν πεδίῳ, ὅθι περ Τρῶες καὶ Ἀχαιοὶἐν μέσῳ ἀμφότεροι μένος Ἄρηος δατέονται,ἀλλὰ περὶ πτόλιός τε μαχήσεται ἠδὲ γυναικῶν.ἀλλʼ ἴομεν προτὶ ἄστυ, πίθεσθέ μοι· ὧδε γὰρ ἔσται·νῦν μὲν νὺξ ἀπέπαυσε ποδώκεα Πηλεΐωναἀμβροσίη· εἰ δʼ ἄμμε κιχήσεται ἐνθάδʼ ἐόνταςαὔριον ὁρμηθεὶς σὺν τεύχεσιν, εὖ νύ τις αὐτὸνγνώσεται· ἀσπασίως γὰρ ἀφίξεται Ἴλιον ἱρὴνὅς κε φύγῃ, πολλοὺς δὲ κύνες καὶ γῦπες ἔδονταιΤρώων· αἲ γὰρ δή μοι ἀπʼ οὔατος ὧδε γένοιτο.εἰ δʼ ἂν ἐμοῖς ἐπέεσσι πιθώμεθα κηδόμενοί περ,νύκτα μὲν εἰν ἀγορῇ σθένος ἕξομεν, ἄστυ δὲ πύργοιὑψηλαί τε πύλαι σανίδες τʼ ἐπὶ τῇς ἀραρυῖαιμακραὶ ἐΰξεστοι ἐζευγμέναι εἰρύσσονται·πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντεςστησόμεθʼ ἂμ πύργους· τῷ δʼ ἄλγιον, αἴ κʼ ἐθέλῃσινἐλθὼν ἐκ νηῶν περὶ τείχεος ἄμμι μάχεσθαι.ἂψ πάλιν εἶσʼ ἐπὶ νῆας, ἐπεί κʼ ἐριαύχενας ἵππουςπαντοίου δρόμου ἄσῃ ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων·εἴσω δʼ οὔ μιν θυμὸς ἐφορμηθῆναι ἐάσει,οὐδέ ποτʼ ἐκπέρσει· πρίν μιν κύνες ἀργοὶ ἔδονται.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·Πουλυδάμα σὺ μὲν οὐκέτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις,ὃς κέλεαι κατὰ ἄστυ ἀλήμεναι αὖτις ἰόντας.ἦ οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύργων;πρὶν μὲν γὰρ Πριάμοιο πόλιν μέροπες ἄνθρωποιπάντες μυθέσκοντο πολύχρυσον πολύχαλκον·νῦν δὲ δὴ ἐξαπόλωλε δόμων κειμήλια καλά,πολλὰ δὲ δὴ Φρυγίην καὶ Μῃονίην ἐρατεινὴνκτήματα περνάμενʼ ἵκει, ἐπεὶ μέγας ὠδύσατο Ζεύς.νῦν δʼ ὅτε πέρ μοι ἔδωκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεωκῦδος ἀρέσθʼ ἐπὶ νηυσί, θαλάσσῃ τʼ ἔλσαι Ἀχαιούς,νήπιε μηκέτι ταῦτα νοήματα φαῖνʼ ἐνὶ δήμῳ·οὐ γάρ τις Τρώων ἐπιπείσεται· οὐ γὰρ ἐάσω.ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες.νῦν μὲν δόρπον ἕλεσθε κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι,καὶ φυλακῆς μνήσασθε, καὶ ἐγρήγορθε ἕκαστος·Τρώων δʼ ὃς κτεάτεσσιν ὑπερφιάλως ἀνιάζει,συλλέξας λαοῖσι δότω καταδημοβορῆσαι·τῶν τινὰ βέλτερόν ἐστιν ἐπαυρέμεν ἤ περ Ἀχαιούς.πρῶϊ δʼ ὑπηοῖοι σὺν τεύχεσι θωρηχθέντεςνηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.εἰ δʼ ἐτεὸν παρὰ ναῦφιν ἀνέστη δῖος Ἀχιλλεύς,ἄλγιον αἴ κʼ ἐθέλῃσι τῷ ἔσσεται· οὔ μιν ἔγωγεφεύξομαι ἐκ πολέμοιο δυσηχέος, ἀλλὰ μάλʼ ἄντηνστήσομαι, ἤ κε φέρῃσι μέγα κράτος, ἦ κε φεροίμην.ξυνὸς Ἐνυάλιος, καί τε κτανέοντα κατέκτα.ὣς Ἕκτωρ ἀγόρευʼ, ἐπὶ δὲ Τρῶες κελάδησαννήπιοι· ἐκ γάρ σφεων φρένας εἵλετο Παλλὰς Ἀθήνη.Ἕκτορι μὲν γὰρ ἐπῄνησαν κακὰ μητιόωντι,Πουλυδάμαντι δʼ ἄρʼ οὔ τις ὃς ἐσθλὴν φράζετο βουλήν.δόρπον ἔπειθʼ εἵλοντο κατὰ στρατόν· αὐτὰρ Ἀχαιοὶπαννύχιοι Πάτροκλον ἀνεστενάχοντο γοῶντες.τοῖσι δὲ Πηλεΐδης ἁδινοῦ ἐξῆρχε γόοιοχεῖρας ἐπʼ ἀνδροφόνους θέμενος στήθεσσιν ἑταίρουπυκνὰ μάλα στενάχων ὥς τε λὶς ἠϋγένειος,ᾧ ῥά θʼ ὑπὸ σκύμνους ἐλαφηβόλος ἁρπάσῃ ἀνὴρὕλης ἐκ πυκινῆς· ὃ δέ τʼ ἄχνυται ὕστερος ἐλθών,πολλὰ δέ τʼ ἄγκεʼ ἐπῆλθε μετʼ ἀνέρος ἴχνιʼ ἐρευνῶνεἴ ποθεν ἐξεύροι· μάλα γὰρ δριμὺς χόλος αἱρεῖ·ὣς ὃ βαρὺ στενάχων μετεφώνεε Μυρμιδόνεσσιν·ὢ πόποι ἦ ῥʼ ἅλιον ἔπος ἔκβαλον ἤματι κείνῳθαρσύνων ἥρωα Μενοίτιον ἐν μεγάροισι·φῆν δέ οἱ εἰς Ὀπόεντα περικλυτὸν υἱὸν ἀπάξεινἼλιον ἐκπέρσαντα, λαχόντα τε ληΐδος αἶσαν.ἀλλʼ οὐ Ζεὺς ἄνδρεσσι νοήματα πάντα τελευτᾷ·ἄμφω γὰρ πέπρωται ὁμοίην γαῖαν ἐρεῦσαιαὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ νοστήσανταδέξεται ἐν μεγάροισι γέρων ἱππηλάτα Πηλεὺςοὐδὲ Θέτις μήτηρ, ἀλλʼ αὐτοῦ γαῖα καθέξει.νῦν δʼ ἐπεὶ οὖν Πάτροκλε σεῦ ὕστερος εἶμʼ ὑπὸ γαῖαν,οὔ σε πρὶν κτεριῶ πρίν γʼ Ἕκτορος ἐνθάδʼ ἐνεῖκαιτεύχεα καὶ κεφαλὴν μεγαθύμου σοῖο φονῆος·δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσωΤρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς.τόφρα δέ μοι παρὰ νηυσὶ κορωνίσι κείσεαι αὔτως,ἀμφὶ δὲ σὲ Τρῳαὶ καὶ Δαρδανίδες βαθύκολποικλαύσονται νύκτάς τε καὶ ἤματα δάκρυ χέουσαι,τὰς αὐτοὶ καμόμεσθα βίηφί τε δουρί τε μακρῷπιείρας πέρθοντε πόλεις μερόπων ἀνθρώπων.