ὁππότʼ ἀνὴρ ἐθέλῃ πρὸς δαίμονα φωτὶ μάχεσθαιὅν κε θεὸς τιμᾷ, τάχα οἱ μέγα πῆμα κυλίσθη.τώ μʼ οὔ τις Δαναῶν νεμεσήσεται ὅς κεν ἴδηταιἝκτορι χωρήσαντʼ, ἐπεὶ ἐκ θεόφιν πολεμίζει.εἰ δέ που Αἴαντός γε βοὴν ἀγαθοῖο πυθοίμην,ἄμφω κʼ αὖτις ἰόντες ἐπιμνησαίμεθα χάρμηςκαὶ πρὸς δαίμονά περ, εἴ πως ἐρυσαίμεθα νεκρὸνΠηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ· κακῶν δέ κε φέρτατον εἴη.εἷος ὁ ταῦθʼ ὅρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸντόφρα δʼ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον· ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρ.