πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.τὸν δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐνόησε μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ πάσηςθαρσύνονθʼ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·Ἀντίλοχʼ εἰ δʼ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαιλυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωνταγιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,νίκη δὲ Τρώων· πέφαται δʼ ὤριστος ἈχαιῶνΠάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.ἀλλὰ σύ γʼ αἶψʼ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶνεἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃγυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσεδακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.