ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·ἣ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,νειαίρῃ δʼ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρκόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιοἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν,ὣς ἄρʼ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος· ἐν δέ οἱ ἔγχοςνηδυίοισι μάλʼ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.Ἕκτωρ δʼ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸνοὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθηἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.καί νύ κε δὴ ξιφέεσσʼ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτηνεἰ μή σφωʼ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε,οἵ ῥʼ ἦλθον καθʼ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτιςἝκτωρ Αἰνείας τʼ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής,Ἄρητον δὲ κατʼ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορκείμενον· Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊτεύχεά τʼ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντοςκῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόενταθῆκʼ, ἂν δʼ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεναἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.ἂψ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνηἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνηοὐρανόθεν καταβᾶσα· προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺςὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃΖεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιοἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων