στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ,καὶ βάλεν Ἱππασίδην Ἀπισάονα ποιμένα λαῶνἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν,ὅς ῥʼ ἐκ Παιονίης ἐριβώλακος εἰληλούθει,καὶ δὲ μετʼ Ἀστεροπαῖον ἀριστεύεσκε μάχεσθαι.τὸν δὲ πεσόντʼ ἐλέησεν ἀρήϊος Ἀστεροπαῖος,ἴθυσεν δὲ καὶ ὃ πρόφρων Δαναοῖσι μάχεσθαι·ἀλλʼ οὔ πως ἔτι εἶχε· σάκεσσι γὰρ ἔρχατο πάντῃἑσταότες περὶ Πατρόκλῳ, πρὸ δὲ δούρατʼ ἔχοντο.Αἴας γὰρ μάλα πάντας ἐπῴχετο πολλὰ κελεύων·οὔτέ τινʼ ἐξοπίσω νεκροῦ χάζεσθαι ἀνώγειοὔτέ τινα προμάχεσθαι Ἀχαιῶν ἔξοχον ἄλλων,ἀλλὰ μάλʼ ἀμφʼ αὐτῷ βεβάμεν, σχεδόθεν δὲ μάχεσθαι.ὣς Αἴας ἐπέτελλε πελώριος, αἵματι δὲ χθὼνδεύετο πορφυρέῳ, τοὶ δʼ ἀγχιστῖνοι ἔπιπτοννεκροὶ ὁμοῦ Τρώων καὶ ὑπερμενέων ἐπικούρωνκαὶ Δαναῶν· οὐδʼ οἳ γὰρ ἀναιμωτί γε μάχοντο,παυρότεροι δὲ πολὺ φθίνυθον· μέμνηντο γὰρ αἰεὶἀλλήλοις ἀνʼ ὅμιλον ἀλεξέμεναι φόνον αἰπύν.ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρός, οὐδέ κε φαίηςοὔτέ ποτʼ ἠέλιον σῶν ἔμμεναι οὔτε σελήνην·ἠέρι γὰρ κατέχοντο μάχης ἐπί θʼ ὅσσον ἄριστοιἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ κατατεθνηῶτι.οἳ δʼ ἄλλοι Τρῶες καὶ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶεὔκηλοι πολέμιζον ὑπʼ αἰθέρι, πέπτατο δʼ αὐγὴἠελίου ὀξεῖα, νέφος δʼ οὐ φαίνετο πάσηςγαίης οὐδʼ ὀρέων· μεταπαυόμενοι δὲ μάχοντοἀλλήλων ἀλεείνοντες βέλεα στονόενταπολλὸν ἀφεσταότες. τοὶ δʼ ἐν μέσῳ ἄλγεʼ ἔπασχονἠέρι καὶ πολέμῳ, τείροντο δὲ νηλέϊ χαλκῷὅσσοι ἄριστοι ἔσαν· δύο δʼ οὔ πω φῶτε πεπύσθηνἀνέρε κυδαλίμω Θρασυμήδης Ἀντίλοχός τεΠατρόκλοιο θανόντος ἀμύμονος, ἀλλʼ ἔτʼ ἔφαντοζωὸν ἐνὶ πρώτῳ ὁμάδῳ Τρώεσσι μάχεσθαι.τὼ δʼ ἐπιοσσομένω θάνατον καὶ φύζαν ἑταίρωννόσφιν ἐμαρνάσθην, ἐπεὶ ὣς ἐπετέλλετο Νέστωρὀτρύνων πόλεμον δὲ μελαινάων ἀπὸ νηῶν.τοῖς δὲ πανημερίοις ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρειἀργαλέης· καμάτῳ δὲ καὶ ἱδρῷ νωλεμὲς αἰεὶγούνατά τε κνῆμαί τε πόδες θʼ ὑπένερθεν ἑκάστουχεῖρές τʼ ὀφθαλμοί τε παλάσσετο μαρναμένοιινἀμφʼ ἀγαθὸν θεράποντα ποδώκεος Αἰακίδαο.ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείηνλαοῖσιν δώῃ τανύειν μεθύουσαν ἀλοιφῇ·δεξάμενοι δʼ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσικυκλόσʼ, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη, δύνει δέ τʼ ἀλοιφὴπολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διὰ πρό·ὣς οἵ γʼ ἔνθα καὶ ἔνθα νέκυν ὀλίγῃ ἐνὶ χώρῃεἵλκεον ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸςΤρωσὶν μὲν ἐρύειν προτὶ Ἴλιον, αὐτὰρ Ἀχαιοῖςνῆας ἔπι γλαφυράς· περὶ δʼ αὐτοῦ μῶλος ὀρώρειἄγριος· οὐδέ κʼ Ἄρης λαοσσόος οὐδέ κʼ Ἀθήνητόν γε ἰδοῦσʼ ὀνόσαιτʼ, οὐδʼ εἰ μάλα μιν χόλος ἵκοι·τοῖον Ζεὺς ἐπὶ Πατρόκλῳ ἀνδρῶν τε καὶ ἵππωνἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον· οὐδʼ ἄρα πώ τιᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·πολλὸν γὰρ ῥʼ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάωντείχει ὕπο Τρώων· τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷτεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσινἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἔλπετο πάμπανἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐδὲ σὺν αὐτῷ·