ὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι· σὺ δʼ ἄμβροτα τεύχεα δύνειςἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·τοῦ δὴ ἑταῖρον ἔπεφνες ἐνηέα τε κρατερόν τε,τεύχεα δʼ οὐ κατὰ κόσμον ἀπὸ κρατός τε καὶ ὤμωνεἵλευ· ἀτάρ τοι νῦν γε μέγα κράτος ἐγγυαλίξω,τῶν ποινὴν ὅ τοι οὔ τι μάχης ἐκνοστήσαντιδέξεται Ἀνδρομάχη κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.ἦ καὶ κυανέῃσιν ἐπʼ ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων.Ἕκτορι δʼ ἥρμοσε τεύχεʼ ἐπὶ χροΐ, δῦ δέ μιν Ἄρηςδεινὸς ἐνυάλιος, πλῆσθεν δʼ ἄρα οἱ μέλεʼ ἐντὸςἀλκῆς καὶ σθένεος· μετὰ δὲ κλειτοὺς ἐπικούρουςβῆ ῥα μέγα ἰάχων· ἰνδάλλετο δέ σφισι πᾶσιτεύχεσι λαμπόμενος μεγαθύμου Πηλεΐωνος.ὄτρυνεν δὲ ἕκαστον ἐποιχόμενος ἐπέεσσιΜέσθλην τε Γλαῦκόν τε Μέδοντά τε Θερσίλοχόν τεἈστεροπαῖόν τε Δεισήνορά θʼ Ἱππόθοόν τεΦόρκυν τε Χρομίον τε καὶ Ἔννομον οἰωνιστήν·τοὺς ὅ γʼ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·κέκλυτε μυρία φῦλα περικτιόνων ἐπικούρων·οὐ γὰρ ἐγὼ πληθὺν διζήμενος οὐδὲ χατίζωνἐνθάδʼ ἀφʼ ὑμετέρων πολίων ἤγειρα ἕκαστον,ἀλλʼ ἵνα μοι Τρώων ἀλόχους καὶ νήπια τέκναπροφρονέως ῥύοισθε φιλοπτολέμων ὑπʼ Ἀχαιῶν.τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇλαούς, ὑμέτερον δὲ ἑκάστου θυμὸν ἀέξω.τώ τις νῦν ἰθὺς τετραμμένος ἢ ἀπολέσθωἠὲ σαωθήτω· ἣ γὰρ πολέμου ὀαριστύς.ὃς δέ κε Πάτροκλον καὶ τεθνηῶτά περ ἔμπηςΤρῶας ἐς ἱπποδάμους ἐρύσῃ, εἴξῃ δέ οἱ Αἴας,ἥμισυ τῷ ἐνάρων ἀποδάσσομαι, ἥμισυ δʼ αὐτὸςἕξω ἐγώ· τὸ δέ οἱ κλέος ἔσσεται ὅσσον ἐμοί περ.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἰθὺς Δαναῶν βρίσαντες ἔβησανδούρατʼ ἀνασχόμενοι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸςνεκρὸν ὑπʼ Αἴαντος ἐρύειν Τελαμωνιάδαονήπιοι· ἦ τε πολέσσιν ἐπʼ αὐτῷ θυμὸν ἀπηύρα.καὶ τότʼ ἄρʼ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·ὦ πέπον ὦ Μενέλαε διοτρεφὲς οὐκέτι νῶϊἔλπομαι αὐτώ περ νοστησέμεν ἐκ πολέμοιο.οὔ τι τόσον νέκυος περιδείδια Πατρόκλοιο,ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας ἠδʼ οἰωνούς,ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ περιδείδια μή τι πάθῃσι,καὶ σῇ, ἐπεὶ πολέμοιο νέφος περὶ πάντα καλύπτειἝκτωρ, ἡμῖν δʼ αὖτʼ ἀναφαίνεται αἰπὺς ὄλεθρος.ἀλλʼ ἄγʼ ἀριστῆας Δαναῶν κάλει, ἤν τις ἀκούσῃ.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντεςοἵ τε παρʼ Ἀτρεΐδῃς Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳδήμια πίνουσιν καὶ σημαίνουσιν ἕκαστοςλαοῖς· ἐκ δὲ Διὸς τιμὴ καὶ κῦδος ὀπηδεῖ.ἀργαλέον δέ μοί ἐστι διασκοπιᾶσθαι ἕκαστονἡγεμόνων· τόσση γὰρ ἔρις πολέμοιο δέδηεν·ἀλλά τις αὐτὸς ἴτω, νεμεσιζέσθω δʼ ἐνὶ θυμῷΠάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι.ὣς ἔφατʼ, ὀξὺ δʼ ἄκουσεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας·πρῶτος δʼ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα,τὸν δὲ μετʼ Ἰδομενεὺς καὶ ὀπάων ἸδομενῆοςΜηριόνης ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ.τῶν δʼ ἄλλων τίς κεν ᾗσι φρεσὶν οὐνόματʼ εἴποι,ὅσσοι δὴ μετόπισθε μάχην ἤγειραν Ἀχαιῶν;Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες· ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρ.ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖοβέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραιἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω,τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντεςφραχθέντες σάκεσιν χαλκήρεσιν· ἀμφὶ δʼ ἄρά σφιλαμπρῇσιν κορύθεσσι Κρονίων ἠέρα πολλὴνχεῦʼ, ἐπεὶ οὐδὲ Μενοιτιάδην ἔχθαιρε πάρος γε,ὄφρα ζωὸς ἐὼν θεράπων ἦν Αἰακίδαο·μίσησεν δʼ ἄρα μιν δηΐων κυσὶ κύρμα γενέσθαιΤρῳῇσιν· τὼ καί οἱ ἀμυνέμεν ὦρσεν ἑταίρους.ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·νεκρὸν δὲ προλιπόντες ὑπέτρεσαν, οὐδέ τινʼ αὐτῶνΤρῶες ὑπέρθυμοι ἕλον ἔγχεσιν ἱέμενοί περ,ἀλλὰ νέκυν ἐρύοντο· μίνυνθα δὲ καὶ τοῦ Ἀχαιοὶμέλλον ἀπέσσεσθαι· μάλα γάρ σφεας ὦκʼ ἐλέλιξενΑἴας, ὃς περὶ μὲν εἶδος, περὶ δʼ ἔργα τέτυκτοτῶν ἄλλων Δαναῶν μετʼ ἀμύμονα Πηλεΐωνα.ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων συῒ εἴκελος ἀλκὴνκαπρίῳ, ὅς τʼ ἐν ὄρεσσι κύνας θαλερούς τʼ αἰζηοὺςῥηϊδίως ἐκέδασσεν, ἑλιξάμενος διὰ βήσσας·ὣς υἱὸς Τελαμῶνος ἀγαυοῦ φαίδιμος Αἴαςῥεῖα μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγαςοἳ περὶ Πατρόκλῳ βέβασαν, φρόνεον δὲ μάλισταἄστυ πότι σφέτερον ἐρύειν καὶ κῦδος ἀρέσθαι.ἤτοι τὸν Λήθοιο Πελασγοῦ φαίδιμος υἱὸςἹππόθοος ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνηνδησάμενος τελαμῶνι παρὰ σφυρὸν ἀμφὶ τένονταςἝκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δʼ αὐτῷ