καλά, τὰ Πατρόκλοιο βίην ἐνάριξα κατακτάς.ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κορυθαίολος Ἕκτωρδηΐου ἐκ πολέμοιο· θέων δʼ ἐκίχανεν ἑταίρουςὦκα μάλʼ οὔ πω τῆλε ποσὶ κραιπνοῖσι μετασπών,οἳ προτὶ ἄστυ φέρον κλυτὰ τεύχεα Πηλεΐωνος.στὰς δʼ ἀπάνευθε μάχης πολυδακρύου ἔντεʼ ἄμειβεν·ἤτοι ὃ μὲν τὰ ἃ δῶκε φέρειν προτὶ Ἴλιον ἱρὴνΤρωσὶ φιλοπτολέμοισιν, ὃ δʼ ἄμβροτα τεύχεα δῦνεΠηλεΐδεω Ἀχιλῆος ἅ οἱ θεοὶ Οὐρανίωνεςπατρὶ φίλῳ ἔπορον· ὃ δʼ ἄρα ᾧ παιδὶ ὄπασσεγηράς· ἀλλʼ οὐχ υἱὸς ἐν ἔντεσι πατρὸς ἐγήρα.τὸν δʼ ὡς οὖν ἀπάνευθεν ἴδεν νεφεληγερέτα Ζεὺςτεύχεσι Πηλεΐδαο κορυσσόμενον θείοιο,κινήσας ῥα κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·ἆ δείλʼ οὐδέ τί τοι θάνατος καταθύμιός ἐστινὃς δή τοι σχεδὸν εἶσι· σὺ δʼ ἄμβροτα τεύχεα δύνειςἀνδρὸς ἀριστῆος, τόν τε τρομέουσι καὶ ἄλλοι·