Πάτροκλον γυμνόν περ ἐόντʼ ἐν δηϊοτῆτι.Πάτροκλος δὲ θεοῦ πληγῇ καὶ δουρὶ δαμασθεὶςἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων.Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Πατροκλῆα μεγάθυμονἂψ ἀναχαζόμενον βεβλημένον ὀξέϊ χαλκῷ,ἀγχίμολόν ῥά οἱ ἦλθε κατὰ στίχας, οὖτα δὲ δουρὶνείατον ἐς κενεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·δούπησεν δὲ πεσών, μέγα δʼ ἤκαχε λαὸν Ἀχαιῶν·ὡς δʼ ὅτε σῦν ἀκάμαντα λέων ἐβιήσατο χάρμῃ,ὥ τʼ ὄρεος κορυφῇσι μέγα φρονέοντε μάχεσθον