δούπησεν δὲ πεσών· πυκινὸν δʼ ἄχος ἔλλαβʼ Ἀχαιούς,ὡς ἔπεσʼ ἐσθλὸς ἀνήρ· μέγα δὲ Τρῶες κεχάροντο,στὰν δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἰόντες ἀολλέες· οὐδʼ ἄρʼ Ἀχαιοὶἀλκῆς ἐξελάθοντο, μένος δʼ ἰθὺς φέρον αὐτῶν.ἔνθʼ αὖ Μηριόνης Τρώων ἕλεν ἄνδρα κορυστὴνΛαόγονον θρασὺν υἱὸν Ὀνήτορος, ὃς Διὸς ἱρεὺςἸδαίου ἐτέτυκτο, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ.τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος· ὦκα δὲ θυμὸςᾤχετʼ ἀπὸ μελέων, στυγερὸς δʼ ἄρα μιν σκότος εἷλεν.Αἰνείας δʼ ἐπὶ Μηριόνῃ δόρυ χάλκεον ἧκεν·ἔλπετο γὰρ τεύξεσθαι ὑπασπίδια προβιβῶντος.ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸνοὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθηἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.αἰχμὴ δʼ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίηςᾤχετʼ, ἐπεί ῥʼ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.Αἰνείας δʼ ἄρα θυμὸν ἐχώσατο φώνησέν τε·Μηριόνη τάχα κέν σε καὶ ὀρχηστήν περ ἐόνταἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές, εἴ σʼ ἔβαλόν περ.τὸν δʼ αὖ Μηριόνης δουρικλυτὸς ἀντίον ηὔδα·Αἰνεία χαλεπόν σε καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα