τόν ῥα τόθʼ ἁπτόμενον νέκυος βάλε φαίδιμος Ἕκτωρχερμαδίῳ κεφαλήν· ἣ δʼ ἄνδιχα πᾶσα κεάσθηἐν κόρυθι βριαρῇ· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐπὶ νεκρῷκάππεσεν, ἀμφὶ δέ μιν θάνατος χύτο θυμοραϊστής.Πατρόκλῳ δʼ ἄρʼ ἄχος γένετο φθιμένου ἑτάροιο,ἴθυσεν δὲ διὰ προμάχων ἴρηκι ἐοικὼςὠκέϊ, ὅς τʼ ἐφόβησε κολοιούς τε ψῆράς τε·ὣς ἰθὺς Λυκίων Πατρόκλεες ἱπποκέλευθεἔσσυο καὶ Τρώων, κεχόλωσο δὲ κῆρ ἑτάροιο.καί ῥʼ ἔβαλε Σθενέλαον Ἰθαιμένεος φίλον υἱὸναὐχένα χερμαδίῳ, ῥῆξεν δʼ ἀπὸ τοῖο τένοντας.χώρησαν δʼ ὑπό τε πρόμαχοι καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.ὅσση δʼ αἰγανέης ῥιπὴ ταναοῖο τέτυκται,ἥν ῥά τʼ ἀνὴρ ἀφέῃ πειρώμενος ἢ ἐν ἀέθλῳἠὲ καὶ ἐν πολέμῳ δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,τόσσον ἐχώρησαν Τρῶες, ὤσαντο δʼ Ἀχαιοί.Γλαῦκος δὲ πρῶτος Λυκίων ἀγὸς ἀσπιστάωνἐτράπετʼ, ἔκτεινεν δὲ Βαθυκλῆα μεγάθυμονΧάλκωνος φίλον υἱόν, ὃς Ἑλλάδι οἰκία ναίωνὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσι.τὸν μὲν ἄρα Γλαῦκος στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶστρεφθεὶς ἐξαπίνης, ὅτε μιν κατέμαρπτε διώκων·