κούρην ἣν ἄρα μοι γέρας ἔξελον υἷες Ἀχαιῶν,δουρὶ δʼ ἐμῷ κτεάτισσα πόλιν εὐτείχεα πέρσας,τὴν ἂψ ἐκ χειρῶν ἕλετο κρείων ἈγαμέμνωνἈτρεΐδης ὡς εἴ τινʼ ἀτίμητον μετανάστην.ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν· οὐδʼ ἄρα πως ἦνἀσπερχὲς κεχολῶσθαι ἐνὶ φρεσίν· ἤτοι ἔφην γεοὐ πρὶν μηνιθμὸν καταπαυσέμεν, ἀλλʼ ὁπότʼ ἂν δὴνῆας ἐμὰς ἀφίκηται ἀϋτή τε πτόλεμός τε.τύνη δʼ ὤμοιιν μὲν ἐμὰ κλυτὰ τεύχεα δῦθι,ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι φιλοπτολέμοισι μάχεσθαι,εἰ δὴ κυάνεον Τρώων νέφος ἀμφιβέβηκενηυσὶν ἐπικρατέως, οἳ δὲ ῥηγμῖνι θαλάσσηςκεκλίαται, χώρης ὀλίγην ἔτι μοῖραν ἔχοντεςἈργεῖοι, Τρώων δὲ πόλις ἐπὶ πᾶσα βέβηκεθάρσυνος· οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπονἐγγύθι λαμπομένης· τάχα κεν φεύγοντες ἐναύλουςπλήσειαν νεκύων, εἴ μοι κρείων Ἀγαμέμνωνἤπια εἰδείη· νῦν δὲ στρατὸν ἀμφιμάχονται.οὐ γὰρ Τυδεΐδεω Διομήδεος ἐν παλάμῃσιμαίνεται ἐγχείη Δαναῶν ἀπὸ λοιγὸν ἀμῦναι·οὐδέ πω Ἀτρεΐδεω ὀπὸς ἔκλυον αὐδήσαντοςἐχθρῆς ἐκ κεφαλῆς· ἀλλʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιοΤρωσὶ κελεύοντος περιάγνυται, οἳ δʼ ἀλαλητῷπᾶν πεδίον κατέχουσι μάχῃ νικῶντες Ἀχαιούς.ἀλλὰ καὶ ὧς Πάτροκλε νεῶν ἄπο λοιγὸν ἀμύνωνἔμπεσʼ ἐπικρατέως, μὴ δὴ πυρὸς αἰθομένοιονῆας ἐνιπρήσωσι, φίλον δʼ ἀπὸ νόστον ἕλωνται.πείθεο δʼ ὥς τοι ἐγὼ μύθου τέλος ἐν φρεσὶ θείω,ὡς ἄν μοι τιμὴν μεγάλην καὶ κῦδος ἄρηαιπρὸς πάντων Δαναῶν, ἀτὰρ οἳ περικαλλέα κούρηνἂψ ἀπονάσσωσιν, ποτὶ δʼ ἀγλαὰ δῶρα πόρωσιν.ἐκ νηῶν ἐλάσας ἰέναι πάλιν· εἰ δέ κεν αὖ τοιδώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης,μὴ σύ γʼ ἄνευθεν ἐμεῖο λιλαίεσθαι πολεμίζεινΤρωσὶ φιλοπτολέμοισιν· ἀτιμότερον δέ με θήσεις·μὴ δʼ ἐπαγαλλόμενος πολέμῳ καὶ δηϊοτῆτιΤρῶας ἐναιρόμενος προτὶ Ἴλιον ἡγεμονεύειν,μή τις ἀπʼ Οὐλύμποιο θεῶν αἰειγενετάωνἐμβήῃ· μάλα τούς γε φιλεῖ ἑκάεργος Ἀπόλλων·ἀλλὰ πάλιν τρωπᾶσθαι, ἐπὴν φάος ἐν νήεσσιθήῃς, τοὺς δʼ ἔτʼ ἐᾶν πεδίον κάτα δηριάασθαι.αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλονμήτέ τις οὖν Τρώων θάνατον φύγοι ὅσσοι ἔασι,μήτέ τις Ἀργείων, νῶϊν δʼ ἐκδῦμεν ὄλεθρον,ὄφρʼ οἶοι Τροίης ἱερὰ κρήδεμνα λύωμεν.ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον,Αἴας δʼ οὐκ ἔτʼ ἔμιμνε· βιάζετο γὰρ βελέεσσι·δάμνα μιν Ζηνός τε νόος καὶ Τρῶες ἀγαυοὶβάλλοντες· δεινὴν δὲ περὶ κροτάφοισι φαεινὴπήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δʼ αἰεὶκὰπ φάλαρʼ εὐποίηθʼ· ὃ δʼ ἀριστερὸν ὦμον ἔκαμνενἔμπεδον αἰὲν ἔχων σάκος αἰόλον· οὐδὲ δύναντοἀμφʼ αὐτῷ πελεμίξαι ἐρείδοντες βελέεσσιν.αἰεὶ δʼ ἀργαλέῳ ἔχετʼ ἄσθματι, κὰδ δέ οἱ ἱδρὼςπάντοθεν ἐκ μελέων πολὺς ἔρρεεν, οὐδέ πῃ εἶχενἀμπνεῦσαι· πάντῃ δὲ κακὸν κακῷ ἐστήρικτο.ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι,ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε νηυσὶν Ἀχαιῶν.Ἕκτωρ Αἴαντος δόρυ μείλινον ἄγχι παραστὰςπλῆξʼ ἄορι μεγάλῳ αἰχμῆς παρὰ καυλὸν ὄπισθεν,ἀντικρὺ δʼ ἀπάραξε· τὸ μὲν Τελαμώνιος Αἴαςπῆλʼ αὔτως ἐν χειρὶ κόλον δόρυ, τῆλε δʼ ἀπʼ αὐτοῦαἰχμὴ χαλκείη χαμάδις βόμβησε πεσοῦσα.γνῶ δʼ Αἴας κατὰ θυμὸν ἀμύμονα ῥίγησέν τεἔργα θεῶν, ὅ ῥα πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κεῖρεΖεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ βούλετο νίκην·χάζετο δʼ ἐκ βελέων. τοὶ δʼ ἔμβαλον ἀκάματον πῦρνηῒ θοῇ· τῆς δʼ αἶψα κατʼ ἀσβέστη κέχυτο φλόξ.ὣς τὴν μὲν πρυμνὴν πῦρ ἄμφεπεν· αὐτὰρ Ἀχιλλεὺςμηρὼ πληξάμενος Πατροκλῆα προσέειπεν·ὄρσεο διογενὲς Πατρόκλεες ἱπποκέλευθε·λεύσσω δὴ παρὰ νηυσὶ πυρὸς δηΐοιο ἰωήν·μὴ δὴ νῆας ἕλωσι καὶ οὐκέτι φυκτὰ πέλωνται·