Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·Αἴαντε νῦν σφῶϊν ἀμύνεσθαι φίλον ἔστω,οἷοί περ πάρος ἦτε μετʼ ἀνδράσιν ἢ καὶ ἀρείους.κεῖται ἀνὴρ ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος ἈχαιῶνΣαρπηδών· ἀλλʼ εἴ μιν ἀεικισσαίμεθʼ ἑλόντες,τεύχεά τʼ ὤμοιιν ἀφελοίμεθα, καί τινʼ ἑταίρωναὐτοῦ ἀμυνομένων δαμασαίμεθα νηλέϊ χαλκῷ.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον.οἳ δʼ ἐπεὶ ἀμφοτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγαςΤρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Μυρμιδόνες καὶ Ἀχαιοί,σύμβαλον ἀμφὶ νέκυι κατατεθνηῶτι μάχεσθαιδεινὸν ἀΰσαντες· μέγα δʼ ἔβραχε τεύχεα φωτῶν.Ζεὺς δʼ ἐπὶ νύκτʼ ὀλοὴν τάνυσε κρατερῇ ὑσμίνῃ,ὄφρα φίλῳ περὶ παιδὶ μάχης ὀλοὸς πόνος εἴη.ὦσαν δὲ πρότεροι Τρῶες ἑλίκωπας Ἀχαιούς·βλῆτο γὰρ οὔ τι κάκιστος ἀνὴρ μετὰ Μυρμιδόνεσσινυἱὸς Ἀγακλῆος μεγαθύμου δῖος Ἐπειγεύς,ὅς ῥʼ ἐν Βουδείῳ εὖ ναιομένῳ ἤνασσετὸ πρίν· ἀτὰρ τότε γʼ ἐσθλὸν ἀνεψιὸν ἐξεναρίξαςἐς Πηλῆʼ ἱκέτευσε καὶ ἐς Θέτιν ἀργυρόπεζαν·οἳ δʼ ἅμʼ Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι πέμπον ἕπεσθαιἼλιον εἰς εὔπωλον, ἵνα Τρώεσσι μάχοιτο.