κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δʼ ἔλπετο νίκην,τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ,στῆ δʼ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δʼ ὦμον ὄπισθεν·αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσαπρόσσω ἱεμένη· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη.τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχεʼ ἀπʼ ὤμωνσυλήσειν· Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσεπᾶσι μάλα, πρῶτον δʼ Ἱκεταονίδην ἐνένιπενἴφθιμον Μελάνιππον. ὃ δʼ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦςβόσκʼ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων·αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι,ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ, ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι·τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν; οὐδέ νυ σοί περἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχεʼ ἕπουσιν;ἀλλʼ ἕπευ· οὐ γὰρ ἔτʼ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισιμάρνασθαι, πρίν γʼ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατʼ ἄκρηςἼλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·Ἀργείους δʼ ὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθʼ ἐνὶ θυμῷ,ἀλλήλους τʼ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.αἰδομένων δʼ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·φευγόντων δʼ οὔτʼ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον,ἐν θυμῷ δʼ ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆαςἕρκεϊ χαλκείῳ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς Τρῶας ἔγειρεν.Ἀντίλοχον δʼ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·Ἀντίλοχʼ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν,οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτʼ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα.ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἀπέσσυτο, τὸν δʼ ὀρόθυνεν·ἐκ δʼ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντοἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,ἀλλʼ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιπποννισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.Ἀντίλοχος δʼ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τʼ ἐπὶ νεβρῷβλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τʼ ἐξ εὐνῆφι θορόνταθηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρʼ Ἀντίλοχος μενεχάρμηςτεύχεα συλήσων· ἀλλʼ οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον,ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα.Ἀντίλοχος δʼ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής,ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς,ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσιφεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισινηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δʼ ἐτέλειον ἐφετμάς,ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸνἈργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δʼ ὀρόθυνεν.Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαιΠριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δʼ ἐξαίσιον ἀρὴνπᾶσαν ἐπικρήνειε· τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺςνηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶνθησέμεναι Τρώων, Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν.τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρενἝκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.μαίνετο δʼ ὡς ὅτʼ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦροὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσελαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπʼ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξσμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιοἝκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπʼ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρΖεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετʼ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντατίμα καὶ κύδαινε. μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλενἔσσεσθʼ· ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρΠαλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.καί ῥʼ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων,ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχεʼ ἄριστα·ἀλλʼ οὐδʼ ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων·ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρηἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα,ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθακύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορʼ ὁμίλῳ,ἐν δʼ ἔπεσʼ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσιλάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές· ἣ δέ τε πᾶσαἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτηἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦταιδειδιότες· τυτθὸν γὰρ ὑπʼ ἐκ θανάτοιο φέρονται·ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.αὐτὰρ ὅ γʼ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών,αἵ ῥά τʼ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονταιμυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼςθηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιναἰὲν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τʼ ἐν μέσσῃσιν ὀρούσαςβοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν· ὣς τότʼ Ἀχαιοὶθεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφʼ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶπάντες, ὃ δʼ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην,Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτοςἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.τοῦ γένετʼ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνωνπαντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι,καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·ὅς ῥα τόθʼ Ἕκτορι κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυάλιξε.στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο,τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέʼ ἕρκος ἀκόντων·τῇ ὅ γʼ ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος, ἀμφὶ δὲ πήληξσμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος.Ἕκτωρ δʼ ὀξὺ νόησε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,στήθεϊ δʼ ἐν δόρυ πῆξε, φίλων δέ μιν ἐγγὺς ἑταίρωνκτεῖνʼ· οἳ δʼ οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρουχραισμεῖν· αὐτοὶ γὰρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον.εἰσωποὶ δʼ ἐγένοντο νεῶν, περὶ δʼ ἔσχεθον ἄκραινῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο· τοὶ δʼ ἐπέχυντο.Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃτῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμεινανἁθρόοι, οὐδὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν· ἴσχε γὰρ αἰδὼςκαὶ δέος· ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι.Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶνλίσσεθʼ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθʼ ἐνὶ θυμῷἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστοςπαίδων ἠδʼ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων,ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·τῶν ὕπερ ἐνθάδʼ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντωνἑστάμεναι κρατερῶς, μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ.ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.τοῖσι δʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνηθεσπέσιον· μάλα δέ σφι φόως γένετʼ ἀμφοτέρωθενἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους,ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδὲ μάχοντο,ἠδʼ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν·ἀλλʼ ὅ γε νηῶν ἴκριʼ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων,νώμα δὲ ξυστὸν μέγα ναύμαχον ἐν παλάμῃσικολλητὸν βλήτροισι δυωκαιεικοσίπηχυ.ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ἵπποισι κελητίζειν ἐῢ εἰδώς,ὅς τʼ ἐπεὶ ἐκ πολέων πίσυρας συναείρεται ἵππους,σεύας ἐκ πεδίοιο μέγα προτὶ ἄστυ δίηταιλαοφόρον καθʼ ὁδόν· πολέες τέ ἑ θηήσαντοἀνέρες ἠδὲ γυναῖκες· ὃ δʼ ἔμπεδον ἀσφαλὲς αἰεὶθρῴσκων ἄλλοτʼ ἐπʼ ἄλλον ἀμείβεται, οἳ δὲ πέτονται·ὣς Αἴας ἐπὶ πολλὰ θοάων ἴκρια νηῶνφοίτα μακρὰ βιβάς, φωνὴ δέ οἱ αἰθέρʼ ἵκανεν,αἰεὶ δὲ σμερδνὸν βοόων Δαναοῖσι κέλευενηυσί τε καὶ κλισίῃσιν ἀμυνέμεν. οὐδὲ μὲν Ἕκτωρμίμνεν ἐνὶ Τρώων ὁμάδῳ πύκα θωρηκτάων·ἀλλʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν αἰετὸς αἴθωνἔθνος ἐφορμᾶται ποταμὸν πάρα βοσκομενάων