ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνωνἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναιἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτιὧδʼ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπʼ ἀνδράσι χειροτέροισιν.ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.ἔνθʼ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸνἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δʼ ἕλε Λαοδάμανταἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·Πουλυδάμας δʼ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξεΦυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών· ὃ δʼ ὕπαιθα λιάσθηΠουλυδάμας· καὶ τοῦ μὲν ἀπήμβροτεν· οὐ γὰρ Ἀπόλλωνεἴα Πάνθου υἱὸν ἐνὶ προμάχοισι δαμῆναι·αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα.τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼςΛαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸνΛαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς,ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶἐγγύθεν ὁρμηθείς· πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ,τόν ῥʼ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα· τόν ποτε Φυλεὺς