ἰὸς χαλκοβαρής, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.Τεῦκρος δʼ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρειδαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός,νευρὴν δʼ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησαπρώϊον, ὄφρʼ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·ὦ πέπον ἀλλὰ βιὸν μὲν ἔα καὶ ταρφέας ἰοὺςκεῖσθαι, ἐπεὶ συνέχευε θεὸς Δαναοῖσι μεγήρας·αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳμάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεννῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.ὣς φάθʼ, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν,αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον,κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκενἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,βῆ δʼ ἰέναι, μάλα δʼ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα,Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ