δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσινἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης,Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶμὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε,ἀλλʼ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶτεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.τοῦ μὲν ἅμαρθʼ, ὃ δʼ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸνΑἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παρʼ αὐτῷναῖʼ, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι,τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷἑσταότʼ ἄγχʼ Αἴαντος· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσινηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.Αἴας δʼ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖροςΜαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόνταἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·τὸν δʼ Ἕκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε. ποῦ νύ τοι ἰοὶὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων;ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,