οἳ δʼ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιονηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότʼ ἐπείγῃἲς ἀνέμου· ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματʼ ὀφέλλει·ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον,ἵππους δʼ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντοἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφʼ ἵππων,οἳ δʼ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντεςμακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφʼ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτοναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.