Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίωνεὔχετο νοστῆσαι, σὺ δʼ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ,μηδʼ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς,ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.Τρῶες δʼ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο,μᾶλλον ἐπʼ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.