ἠχῇ θεσπεσίῃ· προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλωνῥεῖʼ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπωνἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθονμακρὴν ἠδʼ εὐρεῖαν, ὅσον τʼ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴγίγνεται, ὁππότʼ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.τῇ ῥʼ οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν, πρὸ δʼ Ἀπόλλωναἰγίδʼ ἔχων ἐρίτιμον· ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶνῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης,ὅς τʼ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσινἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺνσύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσιχεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλʼ εὐχετόωντο ἕκαστος·Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶνεὔχετο χεῖρʼ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίωνεὔχετο νοστῆσαι, σὺ δʼ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ,μηδʼ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.