τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς·Ἀτρεΐδη ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων·οὐλόμενʼ αἴθʼ ὤφελλες ἀεικελίου στρατοῦ ἄλλουσημαίνειν, μὴ δʼ ἄμμιν ἀνασσέμεν, οἷσιν ἄρα Ζεὺςἐκ νεότητος ἔδωκε καὶ ἐς γῆρας τολυπεύεινἀργαλέους πολέμους, ὄφρα φθιόμεσθα ἕκαστος.οὕτω δὴ μέμονας Τρώων πόλιν εὐρυάγυιανκαλλείψειν, ἧς εἵνεκʼ ὀϊζύομεν κακὰ πολλά;σίγα, μή τίς τʼ ἄλλος Ἀχαιῶν τοῦτον ἀκούσῃμῦθον, ὃν οὔ κεν ἀνήρ γε διὰ στόμα πάμπαν ἄγοιτοὅς τις ἐπίσταιτο ᾗσι φρεσὶν ἄρτια βάζεινσκηπτοῦχός τʼ εἴη, καί οἱ πειθοίατο λαοὶτοσσοίδʼ ὅσσοισιν σὺ μετʼ Ἀργείοισιν ἀνάσσεις·νῦν δέ σευ ὠνοσάμην πάγχυ φρένας, οἷον ἔειπες·ὃς κέλεαι πολέμοιο συνεσταότος καὶ ἀϋτῆςνῆας ἐϋσσέλμους ἅλαδʼ ἑλκέμεν, ὄφρʼ ἔτι μᾶλλονΤρωσὶ μὲν εὐκτὰ γένηται ἐπικρατέουσί περ ἔμπης,ἡμῖν δʼ αἰπὺς ὄλεθρος ἐπιρρέπῃ. οὐ γὰρ Ἀχαιοὶσχήσουσιν πόλεμον νηῶν ἅλα δʼ ἑλκομενάων,ἀλλʼ ἀποπαπτανέουσιν, ἐρωήσουσι δὲ χάρμης.ἔνθά κε σὴ βουλὴ δηλήσεται ὄρχαμε λαῶν.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·ὦ Ὀδυσεῦ μάλα πώς με καθίκεο θυμὸν ἐνιπῇἀργαλέῃ· ἀτὰρ οὐ μὲν ἐγὼν ἀέκοντας ἄνωγανῆας ἐϋσσέλμους ἅλα δʼ ἑλκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.νῦν δʼ εἴη ὃς τῆσδέ γʼ ἀμείνονα μῆτιν ἐνίσποιἢ νέος ἠὲ παλαιός· ἐμοὶ δέ κεν ἀσμένῳ εἴη.τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·ἐγγὺς ἀνήρ· οὐ δηθὰ ματεύσομεν· αἴ κʼ ἐθέλητεπείθεσθαι, καὶ μή τι κότῳ ἀγάσησθε ἕκαστοςοὕνεκα δὴ γενεῆφι νεώτατός εἰμι μεθʼ ὑμῖν·πατρὸς δʼ ἐξ ἀγαθοῦ καὶ ἐγὼ γένος εὔχομαι εἶναιΤυδέος, ὃν Θήβῃσι χυτὴ κατὰ γαῖα καλύπτει.πορθεῖ γὰρ τρεῖς παῖδες ἀμύμονες ἐξεγένοντο,οἴκεον δʼ ἐν Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ ΚαλυδῶνιἌγριος ἠδὲ Μέλας, τρίτατος δʼ ἦν ἱππότα Οἰνεὺςπατρὸς ἐμοῖο πατήρ· ἀρετῇ δʼ ἦν ἔξοχος αὐτῶν.ἀλλʼ ὃ μὲν αὐτόθι μεῖνε, πατὴρ δʼ ἐμὸς Ἄργεϊ νάσθηπλαγχθείς· ὡς γάρ που Ζεὺς ἤθελε καὶ θεοὶ ἄλλοι.Ἀδρήστοιο δʼ ἔγημε θυγατρῶν, ναῖε δὲ δῶμαἀφνειὸν βιότοιο, ἅλις δέ οἱ ἦσαν ἄρουραιπυροφόροι, πολλοὶ δὲ φυτῶν ἔσαν ὄρχατοι ἀμφίς,πολλὰ δέ οἱ πρόβατʼ ἔσκε· κέκαστο δὲ πάντας Ἀχαιοὺςἐγχείῃ· τὰ δὲ μέλλετʼ ἀκουέμεν, εἰ ἐτεόν περ.τὼ οὐκ ἄν με γένος γε κακὸν καὶ ἀνάλκιδα φάντεςμῦθον ἀτιμήσαιτε πεφασμένον ὅν κʼ ἐῢ εἴπω.δεῦτʼ ἴομεν πόλεμον δὲ καὶ οὐτάμενοί περ ἀνάγκῃ.ἔνθα δʼ ἔπειτʼ αὐτοὶ μὲν ἐχώμεθα δηϊοτῆτοςἐκ βελέων, μή πού τις ἐφʼ ἕλκεϊ ἕλκος ἄρηται·ἄλλους δʼ ὀτρύνοντες ἐνήσομεν, οἳ τὸ πάρος περθυμῷ ἦρα φέροντες ἀφεστᾶσʼ οὐδὲ μάχονται.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα τοῦ μάλα μὲν κλύον ἠδὲ πίθοντο·βὰν δʼ ἴμεν, ἦρχε δʼ ἄρά σφιν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.οὐδʼ ἀλαοσκοπιὴν εἶχε κλυτὸς ἐννοσίγαιος,ἀλλὰ μετʼ αὐτοὺς ἦλθε παλαιῷ φωτὶ ἐοικώς,δεξιτερὴν δʼ ἕλε χεῖρʼ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο,καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·Ἀτρεΐδη νῦν δή που Ἀχιλλῆος ὀλοὸν κῆργηθεῖ ἐνὶ στήθεσσι φόνον καὶ φύζαν Ἀχαιῶνδερκομένῳ, ἐπεὶ οὔ οἱ ἔνι φρένες οὐδʼ ἠβαιαί.ἀλλʼ ὃ μὲν ὣς ἀπόλοιτο, θεὸς δέ ἑ σιφλώσειε·σοὶ δʼ οὔ πω μάλα πάγχυ θεοὶ μάκαρες κοτέουσιν,ἀλλʼ ἔτι που Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντεςεὐρὺ κονίσουσιν πεδίον, σὺ δʼ ἐπόψεαι αὐτὸςφεύγοντας προτὶ ἄστυ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων.ὣς εἰπὼν μέγʼ ἄϋσεν ἐπεσσύμενος πεδίοιο.ὅσσόν τʼ ἐννεάχιλοι ἐπίαχον ἢ δεκάχιλοιἀνέρες ἐν πολέμῳ ἔριδα ξυνάγοντες Ἄρηος,τόσσην ἐκ στήθεσφιν ὄπα κρείων ἐνοσίχθωνἧκεν· Ἀχαιοῖσιν δὲ μέγα σθένος ἔμβαλʼ ἑκάστῳκαρδίῃ, ἄληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.Ἥρη δʼ εἰσεῖδε χρυσόθρονος ὀφθαλμοῖσιστᾶσʼ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου· αὐτίκα δʼ ἔγνωτὸν μὲν ποιπνύοντα μάχην ἀνὰ κυδιάνειραναὐτοκασίγνητον καὶ δαέρα, χαῖρε δὲ θυμῷ·Ζῆνα δʼ ἐπʼ ἀκροτάτης κορυφῆς πολυπίδακος Ἴδηςἥμενον εἰσεῖδε, στυγερὸς δέ οἱ ἔπλετο θυμῷ.μερμήριξε δʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρηὅππως ἐξαπάφοιτο Διὸς νόον αἰγιόχοιο·ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλὴἐλθεῖν εἰς Ἴδην εὖ ἐντύνασαν ἓ αὐτήν,εἴ πως ἱμείραιτο παραδραθέειν φιλότητιᾗ χροιῇ, τῷ δʼ ὕπνον ἀπήμονά τε λιαρόν τεχεύῃ ἐπὶ βλεφάροισιν ἰδὲ φρεσὶ πευκαλίμῃσι.βῆ δʼ ἴμεν ἐς θάλαμον, τόν οἱ φίλος υἱὸς ἔτευξενἭφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεκληῗδι κρυπτῇ, τὴν δʼ οὐ θεὸς ἄλλος ἀνῷγεν·ἔνθʼ ἥ γʼ εἰσελθοῦσα θύρας ἐπέθηκε φαεινάς.ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντοςλύματα πάντα κάθηρεν, ἀλείψατο δὲ λίπʼ ἐλαίῳἀμβροσίῳ ἑδανῷ, τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν·τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετʼ ἀϋτμή.τῷ ῥʼ ἥ γε χρόα καλὸν ἀλειψαμένη ἰδὲ χαίταςπεξαμένη χερσὶ πλοκάμους ἔπλεξε φαεινοὺςκαλοὺς ἀμβροσίους ἐκ κράατος ἀθανάτοιο.ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἀμβρόσιον ἑανὸν ἕσαθʼ, ὅν οἱ Ἀθήνηἔξυσʼ ἀσκήσασα, τίθει δʼ ἐνὶ δαίδαλα πολλά·