τὸν μὲν ἔπειτʼ ἀπιόντα μέγας Τελαμώνιος Αἴαςχερμαδίῳ, τά ῥα πολλὰ θοάων ἔχματα νηῶνπὰρ ποσὶ μαρναμένων ἐκυλίνδετο, τῶν ἓν ἀείραςστῆθος βεβλήκει ὑπὲρ ἄντυγος ἀγχόθι δειρῆς,στρόμβον δʼ ὣς ἔσσευε βαλών, περὶ δʼ ἔδραμε πάντῃ.ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ πληγῆς πατρὸς Διὸς ἐξερίπῃ δρῦςπρόρριζος, δεινὴ δὲ θεείου γίγνεται ὀδμὴἐξ αὐτῆς, τὸν δʼ οὔ περ ἔχει θράσος ὅς κεν ἴδηταιἐγγὺς ἐών, χαλεπὸς δὲ Διὸς μεγάλοιο κεραυνός,ὣς ἔπεσʼ Ἕκτορος ὦκα χαμαὶ μένος ἐν κονίῃσι·χειρὸς δʼ ἔκβαλεν ἔγχος, ἐπʼ αὐτῷ δʼ ἀσπὶς ἑάφθηκαὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.οἳ δὲ μέγα ἰάχοντες ἐπέδραμον υἷες Ἀχαιῶνἐλπόμενοι ἐρύεσθαι, ἀκόντιζον δὲ θαμειὰςαἰχμάς· ἀλλʼ οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶνοὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν· πρὶν γὰρ περίβησαν ἄριστοιΠουλυδάμας τε καὶ Αἰνείας καὶ δῖος ἈγήνωρΣαρπηδών τʼ ἀρχὸς Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμων.τῶν δʼ ἄλλων οὔ τίς εὑ ἀκήδεσεν, ἀλλὰ πάροιθενἀσπίδας εὐκύκλους σχέθον αὐτοῦ. τὸν δʼ ἄρʼ ἑταῖροιχερσὶν ἀείραντες φέρον ἐκ πόνου, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππουςὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιοἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλʼ ἔχοντες·οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντα.ἀλλʼ ὅτε δὴ πόρον ἷξον ἐϋρρεῖος ποταμοῖοΞάνθου δινήεντος, ὃν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς,ἔνθά μιν ἐξ ἵππων πέλασαν χθονί, κὰδ δέ οἱ ὕδωρχεῦαν· ὃ δʼ ἀμπνύνθη καὶ ἀνέδρακεν ὀφθαλμοῖσιν,ἑζόμενος δʼ ἐπὶ γοῦνα κελαινεφὲς αἷμʼ ἀπέμεσσεν·αὖτις δʼ ἐξοπίσω πλῆτο χθονί, τὼ δέ οἱ ὄσσενὺξ ἐκάλυψε μέλαινα· βέλος δʼ ἔτι θυμὸν ἐδάμνα.Ἀργεῖοι δʼ ὡς οὖν ἴδον Ἕκτορα νόσφι κιόνταμᾶλλον ἐπὶ Τρώεσσι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.ἔνθα πολὺ πρώτιστος Ὀϊλῆος ταχὺς ΑἴαςΣάτνιον οὔτασε δουρὶ μετάλμενος ὀξυόεντιἨνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε νηῒς ἀμύμωνἬνοπι βουκολέοντι παρʼ ὄχθας Σατνιόεντος.τὸν μὲν Ὀϊλιάδης δουρὶ κλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼνοὖτα κατὰ λαπάρην· ὃ δʼ ἀνετράπετʼ, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ αὐτῷΤρῶες καὶ Δαναοὶ σύναγον κρατερὴν ὑσμίνην.τῷ δʼ ἐπὶ Πουλυδάμας ἐγχέσπαλος ἦλθεν ἀμύντωρΠανθοΐδης, βάλε δὲ Προθοήνορα δεξιὸν ὦμονυἱὸν Ἀρηϊλύκοιο, διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχοςἔσχεν, ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.Πουλυδάμας δʼ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·οὐ μὰν αὖτʼ ὀΐω μεγαθύμου Πανθοΐδαοχειρὸς ἄπο στιβαρῆς ἅλιον πηδῆσαι ἄκοντα,ἀλλά τις Ἀργείων κόμισε χροΐ, καί μιν ὀΐωαὐτῷ σκηπτόμενον κατίμεν δόμον Ἄϊδος εἴσω.ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·Αἴαντι δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινετῷ Τελαμωνιάδῃ· τοῦ γὰρ πέσεν ἄγχι μάλιστα.καρπαλίμως δʼ ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.Πουλυδάμας δʼ αὐτὸς μὲν ἀλεύατο κῆρα μέλαινανλικριφὶς ἀΐξας, κόμισεν δʼ Ἀντήνορος υἱὸςἈρχέλοχος· τῷ γάρ ῥα θεοὶ βούλευσαν ὄλεθρον.τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλῆς τε καὶ αὐχένος ἐν συνεοχμῷ,νείατον ἀστράγαλον, ἀπὸ δʼ ἄμφω κέρσε τένοντε·τοῦ δὲ πολὺ προτέρη κεφαλὴ στόμα τε ῥῖνές τεοὔδεϊ πλῆντʼ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος.Αἴας δʼ αὖτʼ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι·φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπεςἦ ῥʼ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαιἄξιος; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ,ἀλλὰ κασίγνητος Ἀντήνορος ἱπποδάμοιοἢ πάϊς· αὐτῷ γὰρ γενεὴν ἄγχιστα ἐῴκει.ἦ ῥʼ εὖ γιγνώσκων, Τρῶας δʼ ἄχος ἔλλαβε θυμόν.ἔνθʼ Ἀκάμας Πρόμαχον Βοιώτιον οὔτασε δουρὶἀμφὶ κασιγνήτῳ βεβαώς· ὃ δʼ ὕφελκε ποδοῖιν.τῷ δʼ Ἀκάμας ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·Ἀργεῖοι ἰόμωροι ἀπειλάων ἀκόρητοιοὔ θην οἴοισίν γε πόνος τʼ ἔσεται καὶ ὀϊζὺςἡμῖν, ἀλλά ποθʼ ὧδε κατακτενέεσθε καὶ ὔμμες.φράζεσθʼ ὡς ὑμῖν Πρόμαχος δεδμημένος εὕδειἔγχει ἐμῷ, ἵνα μή τι κασιγνήτοιό γε ποινὴδηρὸν ἄτιτος ἔῃ· τὼ καί κέ τις εὔχεται ἀνὴργνωτὸν ἐνὶ μεγάροισιν ἀρῆς ἀλκτῆρα λιπέσθαι.ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο·Πηνέλεῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·ὁρμήθη δʼ Ἀκάμαντος· ὃ δʼ οὐχ ὑπέμεινεν ἐρωὴνΠηνελέωο ἄνακτος· ὃ δʼ οὔτασεν Ἰλιονῆαυἱὸν Φόρβαντος πολυμήλου, τόν ῥα μάλισταἙρμείας Τρώων ἐφίλει καὶ κτῆσιν ὄπασσε·τῷ δʼ ἄρʼ ὑπὸ μήτηρ μοῦνον τέκεν Ἰλιονῆα.τὸν τόθʼ ὑπʼ ὀφρύος οὖτα κατʼ ὀφθαλμοῖο θέμεθλα,ἐκ δʼ ὦσε γλήνην· δόρυ δʼ ὀφθαλμοῖο διὰ πρὸκαὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν, ὃ δʼ ἕζετο χεῖρε πετάσσαςἄμφω· Πηνέλεως δὲ ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺ