ἠμὲν δή ποτʼ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδʼ ἔτι καὶ νῦνπείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπʼ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼαὐτίκʼ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶχρύσεον· Ἥφαιστος δέ κʼ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήειςτεύξειʼ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιοἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάωνῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθραὨκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·Ζηνὸς δʼ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμηνοὐδὲ κατευνήσαιμʼ, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸςἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιονήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷὄρσασʼ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικαςνόσφι φίλων πάντων. ὃ δʼ ἐπεγρόμενος χαλέπαινεῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντωνζήτει· καί κέ μʼ ἄϊστον ἀπʼ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ,εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δʼ ἐπαύσατο χωόμενός περ.ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.νῦν αὖ τοῦτό μʼ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆνὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;ἀλλʼ ἴθʼ, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράωνδώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.ὣς φάτο, χήρατο δʼ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν,τῇ δʼ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντεςμάρτυροι ὦσʼ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράωνΠασιθέην, ἧς τʼ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,ὄμνυε δʼ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δʼ ὀνόμηνεν ἅπανταςτοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντεἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.Ἴδην δʼ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶνΛεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα· τὼ δʼ ἐπὶ χέρσουβήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.ἔνθʼ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαιεἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότʼ ἐν Ἴδῃμακροτάτη πεφυυῖα διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν·ἔνθʼ ἧστʼ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισινὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τʼ ἐν ὄρεσσιχαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρονἼδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.ὡς δʼ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν,οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητιεἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.στῆ δʼ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνεις;ἵπποι δʼ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κʼ ἐπιβαίης.τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον·τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω·ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονταιεὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.ἵπποι δʼ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδηςἑστᾶσʼ, οἵ μʼ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνω,μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇοἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,νῶϊ δʼ ἄγʼ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.οὐ γάρ πώ ποτέ μʼ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸςθυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,οὐδʼ ὁπότʼ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο,ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρʼ ἀτάλαντον·οὐδʼ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης,ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·οὐδʼ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο,ἣ τέκε μοι Μίνων τε καὶ ἀντίθεον Ῥαδάμανθυν·οὐδʼ ὅτε περ Σεμέλης οὐδʼ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ,ἥ ῥʼ Ἡρακλῆα κρατερόφρονα γείνατο παῖδα·ἣ δὲ Διώνυσον Σεμέλη τέκε χάρμα βροτοῖσιν·οὐδʼ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης,οὐδʼ ὁπότε Λητοῦς ἐρικυδέος, οὐδὲ σεῦ αὐτῆς,ὡς σέο νῦν ἔραμαι καί με γλυκὺς ἵμερος αἱρεῖ.τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες.εἰ νῦν ἐν φιλότητι λιλαίεαι εὐνηθῆναιἼδης ἐν κορυφῇσι, τὰ δὲ προπέφανται ἅπαντα·πῶς κʼ ἔοι εἴ τις νῶϊ θεῶν αἰειγενετάωνεὕδοντʼ ἀθρήσειε, θεοῖσι δὲ πᾶσι μετελθὼνπεφράδοι; οὐκ ἂν ἔγωγε τεὸν πρὸς δῶμα νεοίμηνἐξ εὐνῆς ἀνστᾶσα, νεμεσσητὸν δέ κεν εἴη.ἀλλʼ εἰ δή ῥʼ ἐθέλεις καί τοι φίλον ἔπλετο θυμῷ,ἔστιν τοι θάλαμος, τόν τοι φίλος υἱὸς ἔτευξενἭφαιστος, πυκινὰς δὲ θύρας σταθμοῖσιν ἐπῆρσεν·ἔνθʼ ἴομεν κείοντες, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν εὐνή.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·Ἥρη μήτε θεῶν τό γε δείδιθι μήτέ τινʼ ἀνδρῶνὄψεσθαι· τοῖόν τοι ἐγὼ νέφος ἀμφικαλύψωχρύσεον· οὐδʼ ἂν νῶϊ διαδράκοι Ἠέλιός περ,οὗ τε καὶ ὀξύτατον πέλεται φάος εἰσοράασθαι.ἦ ῥα καὶ ἀγκὰς ἔμαρπτε Κρόνου παῖς ἣν παράκοιτιν·τοῖσι δʼ ὑπὸ χθὼν δῖα φύεν νεοθηλέα ποίην,λωτόν θʼ ἑρσήεντα ἰδὲ κρόκον ἠδʼ ὑάκινθονπυκνὸν καὶ μαλακόν, ὃς ἀπὸ χθονὸς ὑψόσʼ ἔεργε.τῷ ἔνι λεξάσθην, ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντοκαλὴν χρυσείην· στιλπναὶ δʼ ἀπέπιπτον ἔερσαι.ὣς ὃ μὲν ἀτρέμας εὗδε πατὴρ ἀνὰ Γαργάρῳ ἄκρῳ,ὕπνῳ καὶ φιλότητι δαμείς, ἔχε δʼ ἀγκὰς ἄκοιτιν·βῆ δὲ θέειν ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν νήδυμος Ὕπνοςἀγγελίην ἐρέων γαιηόχῳ ἐννοσιγαίῳ·ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·πρόφρων νῦν Δαναοῖσι Ποσείδαον ἐπάμυνε,καί σφιν κῦδος ὄπαζε μίνυνθά περ, ὄφρʼ ἔτι εὕδειΖεύς, ἐπεὶ αὐτῷ ἐγὼ μαλακὸν περὶ κῶμʼ ἐκάλυψα·Ἥρη δʼ ἐν φιλότητι παρήπαφεν εὐνηθῆναι.ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ᾤχετʼ ἐπὶ κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων,τὸν δʼ ἔτι μᾶλλον ἀνῆκεν ἀμυνέμεναι Δαναοῖσιν.αὐτίκα δʼ ἐν πρώτοισι μέγα προθορὼν ἐκέλευσεν·Ἀργεῖοι καὶ δʼ αὖτε μεθίεμεν Ἕκτορι νίκηνΠριαμίδῃ, ἵνα νῆας ἕλῃ καὶ κῦδος ἄρηται;ἀλλʼ ὃ μὲν οὕτω φησὶ καὶ εὔχεται οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺςνηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσι μένει κεχολωμένος ἦτορ·κείνου δʼ οὔ τι λίην ποθὴ ἔσσεται, εἴ κεν οἳ ἄλλοιἡμεῖς ὀτρυνώμεθʼ ἀμυνέμεν ἀλλήλοισιν.ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·ἀσπίδες ὅσσαι ἄρισται ἐνὶ στρατῷ ἠδὲ μέγισταιἑσσάμενοι, κεφαλὰς δὲ παναίθῃσιν κορύθεσσικρύψαντες, χερσίν τε τὰ μακρότατʼ ἔγχεʼ ἑλόντεςἴομεν· αὐτὰρ ἐγὼν ἡγήσομαι, οὐδʼ ἔτι φημὶἝκτορα Πριαμίδην μενέειν μάλα περ μεμαῶτα.ὃς δέ κʼ ἀνὴρ μενέχαρμος, ἔχει δʼ ὀλίγον σάκος ὤμῳ,