ἔν τʼ ἄρα οἱ φῦ χειρὶ ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·Ὕπνε ἄναξ πάντων τε θεῶν πάντων τʼ ἀνθρώπων,ἠμὲν δή ποτʼ ἐμὸν ἔπος ἔκλυες, ἠδʼ ἔτι καὶ νῦνπείθευ· ἐγὼ δέ κέ τοι ἰδέω χάριν ἤματα πάντα.κοίμησόν μοι Ζηνὸς ὑπʼ ὀφρύσιν ὄσσε φαεινὼαὐτίκʼ ἐπεί κεν ἐγὼ παραλέξομαι ἐν φιλότητι.δῶρα δέ τοι δώσω καλὸν θρόνον ἄφθιτον αἰεὶχρύσεον· Ἥφαιστος δέ κʼ ἐμὸς πάϊς ἀμφιγυήειςτεύξειʼ ἀσκήσας, ὑπὸ δὲ θρῆνυν ποσὶν ἥσει,τῷ κεν ἐπισχοίης λιπαροὺς πόδας εἰλαπινάζων.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσεφώνεε νήδυμος Ὕπνος·Ἥρη πρέσβα θεὰ θύγατερ μεγάλοιο Κρόνοιοἄλλον μέν κεν ἔγωγε θεῶν αἰειγενετάωνῥεῖα κατευνήσαιμι, καὶ ἂν ποταμοῖο ῥέεθραὨκεανοῦ, ὅς περ γένεσις πάντεσσι τέτυκται·Ζηνὸς δʼ οὐκ ἂν ἔγωγε Κρονίονος ἆσσον ἱκοίμηνοὐδὲ κατευνήσαιμʼ, ὅτε μὴ αὐτός γε κελεύοι.ἤδη γάρ με καὶ ἄλλο τεὴ ἐπίνυσσεν ἐφετμὴἤματι τῷ ὅτε κεῖνος ὑπέρθυμος Διὸς υἱὸςἔπλεεν Ἰλιόθεν Τρώων πόλιν ἐξαλαπάξας.ἤτοι ἐγὼ μὲν ἔλεξα Διὸς νόον αἰγιόχοιονήδυμος ἀμφιχυθείς· σὺ δέ οἱ κακὰ μήσαο θυμῷὄρσασʼ ἀργαλέων ἀνέμων ἐπὶ πόντον ἀήτας,καί μιν ἔπειτα Κόων δʼ εὖ ναιομένην ἀπένεικαςνόσφι φίλων πάντων. ὃ δʼ ἐπεγρόμενος χαλέπαινεῥιπτάζων κατὰ δῶμα θεούς, ἐμὲ δʼ ἔξοχα πάντωνζήτει· καί κέ μʼ ἄϊστον ἀπʼ αἰθέρος ἔμβαλε πόντῳ,εἰ μὴ Νὺξ δμήτειρα θεῶν ἐσάωσε καὶ ἀνδρῶν·τὴν ἱκόμην φεύγων, ὃ δʼ ἐπαύσατο χωόμενός περ.ἅζετο γὰρ μὴ Νυκτὶ θοῇ ἀποθύμια ἕρδοι.νῦν αὖ τοῦτό μʼ ἄνωγας ἀμήχανον ἄλλο τελέσσαι.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε βοῶπις πότνια Ἥρη·Ὕπνε τί ἢ δὲ σὺ ταῦτα μετὰ φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς;ἦ φῂς ὣς Τρώεσσιν ἀρηξέμεν εὐρύοπα Ζῆνὡς Ἡρακλῆος περιχώσατο παῖδος ἑοῖο;ἀλλʼ ἴθʼ, ἐγὼ δέ κέ τοι Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράωνδώσω ὀπυιέμεναι καὶ σὴν κεκλῆσθαι ἄκοιτιν.ὣς φάτο, χήρατο δʼ Ὕπνος, ἀμειβόμενος δὲ προσηύδα·ἄγρει νῦν μοι ὄμοσσον ἀάατον Στυγὸς ὕδωρ,χειρὶ δὲ τῇ ἑτέρῃ μὲν ἕλε χθόνα πουλυβότειραν,τῇ δʼ ἑτέρῃ ἅλα μαρμαρέην, ἵνα νῶϊν ἅπαντεςμάρτυροι ὦσʼ οἳ ἔνερθε θεοὶ Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες,ἦ μὲν ἐμοὶ δώσειν Χαρίτων μίαν ὁπλοτεράωνΠασιθέην, ἧς τʼ αὐτὸς ἐέλδομαι ἤματα πάντα.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη,ὄμνυε δʼ ὡς ἐκέλευε, θεοὺς δʼ ὀνόμηνεν ἅπανταςτοὺς ὑποταρταρίους οἳ Τιτῆνες καλέονται.αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅρκον,τὼ βήτην Λήμνου τε καὶ Ἴμβρου ἄστυ λιπόντεἠέρα ἑσσαμένω ῥίμφα πρήσσοντε κέλευθον.Ἴδην δʼ ἱκέσθην πολυπίδακα μητέρα θηρῶνΛεκτόν, ὅθι πρῶτον λιπέτην ἅλα· τὼ δʼ ἐπὶ χέρσουβήτην, ἀκροτάτη δὲ ποδῶν ὕπο σείετο ὕλη.ἔνθʼ Ὕπνος μὲν ἔμεινε πάρος Διὸς ὄσσε ἰδέσθαιεἰς ἐλάτην ἀναβὰς περιμήκετον, ἣ τότʼ ἐν Ἴδῃμακροτάτη πεφυυῖα διʼ ἠέρος αἰθέρʼ ἵκανεν·ἔνθʼ ἧστʼ ὄζοισιν πεπυκασμένος εἰλατίνοισινὄρνιθι λιγυρῇ ἐναλίγκιος, ἥν τʼ ἐν ὄρεσσιχαλκίδα κικλήσκουσι θεοί, ἄνδρες δὲ κύμινδιν.Ἥρη δὲ κραιπνῶς προσεβήσετο Γάργαρον ἄκρονἼδης ὑψηλῆς· ἴδε δὲ νεφεληγερέτα Ζεύς.ὡς δʼ ἴδεν, ὥς μιν ἔρως πυκινὰς φρένας ἀμφεκάλυψεν,οἷον ὅτε πρῶτόν περ ἐμισγέσθην φιλότητιεἰς εὐνὴν φοιτῶντε, φίλους λήθοντε τοκῆας.στῆ δʼ αὐτῆς προπάροιθεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·Ἥρη πῇ μεμαυῖα κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνεις;ἵπποι δʼ οὐ παρέασι καὶ ἅρματα τῶν κʼ ἐπιβαίης.τὸν δὲ δολοφρονέουσα προσηύδα πότνια Ἥρη·ἔρχομαι ὀψομένη πολυφόρβου πείρατα γαίης,Ὠκεανόν τε θεῶν γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν,οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον·τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω·ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονταιεὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ.ἵπποι δʼ ἐν πρυμνωρείῃ πολυπίδακος Ἴδηςἑστᾶσʼ, οἵ μʼ οἴσουσιν ἐπὶ τραφερήν τε καὶ ὑγρήν.νῦν δὲ σεῦ εἵνεκα δεῦρο κατʼ Οὐλύμπου τόδʼ ἱκάνω,μή πώς μοι μετέπειτα χολώσεαι, αἴ κε σιωπῇοἴχωμαι πρὸς δῶμα βαθυρρόου Ὠκεανοῖο.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·Ἥρη κεῖσε μὲν ἔστι καὶ ὕστερον ὁρμηθῆναι,νῶϊ δʼ ἄγʼ ἐν φιλότητι τραπείομεν εὐνηθέντε.οὐ γάρ πώ ποτέ μʼ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸςθυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν,οὐδʼ ὁπότʼ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο,ἣ τέκε Πειρίθοον θεόφιν μήστωρʼ ἀτάλαντον·οὐδʼ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης,ἣ τέκε Περσῆα πάντων ἀριδείκετον ἀνδρῶν·