οὕτω νῦν καὶ ἐμοὶ περὶ δούρατι χεῖρες ἄαπτοιμαιμῶσιν, καί μοι μένος ὤρορε, νέρθε δὲ ποσσὶνἔσσυμαι ἀμφοτέροισι· μενοινώω δὲ καὶ οἶοςἝκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτι μάχεσθαι.ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευονχάρμῃ γηθόσυνοι, τήν σφιν θεὸς ἔμβαλε θυμῷ·τόφρα δὲ τοὺς ὄπιθεν γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς,οἳ παρὰ νηυσὶ θοῇσιν ἀνέψυχον φίλον ἦτορ.τῶν ῥʼ ἅμα τʼ ἀργαλέῳ καμάτῳ φίλα γυῖα λέλυντο,καί σφιν ἄχος κατὰ θυμὸν ἐγίγνετο δερκομένοισιΤρῶας, τοὶ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ.τοὺς οἵ γʼ εἰσορόωντες ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·οὐ γὰρ ἔφαν φεύξεσθαι ὑπʼ ἐκ κακοῦ· ἀλλʼ ἐνοσίχθωνῥεῖα μετεισάμενος κρατερὰς ὄτρυνε φάλαγγας.Τεῦκρον ἔπι πρῶτον καὶ Λήϊτον ἦλθε κελεύωνΠηνέλεών θʼ ἥρωα Θόαντά τε Δηΐπυρόν τεΜηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·τοὺς ὅ γʼ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·αἰδὼς Ἀργεῖοι, κοῦροι νέοι· ὔμμιν ἔγωγεμαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·εἰ δʼ ὑμεῖς πολέμοιο μεθήσετε λευγαλέοιο,νῦν δὴ εἴδεται ἦμαρ ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι.ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαιδεινόν, ὃ οὔ ποτʼ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον,Τρῶας ἐφʼ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περφυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθʼ ὕληνθώων παρδαλίων τε λύκων τʼ ἤϊα πέλονταιαὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐδʼ ἔπι χάρμη·ὣς Τρῶες τὸ πρίν γε μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶνμίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον, οὐδʼ ἠβαιόν·νῦν δὲ ἑκὰς πόλιος κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχονταιἡγεμόνος κακότητι μεθημοσύνῃσί τε λαῶν,οἳ κείνῳ ἐρίσαντες ἀμυνέμεν οὐκ ἐθέλουσινηῶν ὠκυπόρων, ἀλλὰ κτείνονται ἀνʼ αὐτάς.ἀλλʼ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστινἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνωνοὕνεκʼ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεΐωνα,ἡμέας γʼ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο.ἀλλʼ ἀκεώμεθα θᾶσσον· ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν.ὑμεῖς δʼ οὐκ ἔτι καλὰ μεθίετε θούριδος ἀλκῆςπάντες ἄριστοι ἐόντες ἀνὰ στρατόν. οὐδʼ ἂν ἔγωγεἀνδρὶ μαχεσσαίμην ὅς τις πολέμοιο μεθείηλυγρὸς ἐών· ὑμῖν δὲ νεμεσσῶμαι περὶ κῆρι.ὦ πέπονες τάχα δή τι κακὸν ποιήσετε μεῖζοντῇδε μεθημοσύνῃ· ἀλλʼ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστοςαἰδῶ καὶ νέμεσιν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν.Ἕκτωρ δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴν ἀγαθὸς πολεμίζεικαρτερός, ἔρρηξεν δὲ πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα.ὥς ῥα κελευτιόων γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς.ἀμφὶ δʼ ἄρʼ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγεςκαρτεραί, ἃς οὔτʼ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼνοὔτε κʼ Ἀθηναίη λαοσσόος· οἳ γὰρ ἄριστοικρινθέντες Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα δῖον ἔμιμνον,φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ προθελύμνῳ·ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δʼ ἀνήρ·ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισινευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·ἔγχεα δʼ ἐπτύσσοντο θρασειάων ἀπὸ χειρῶνσειόμενʼ· οἳ δʼ ἰθὺς φρόνεον, μέμασαν δὲ μάχεσθαι.Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης,ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·ὕψι δʼ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦὕλη· ὃ δʼ ἀσφαλέως θέει ἔμπεδον, εἷος ἵκηταιἰσόπεδον, τότε δʼ οὔ τι κυλίνδεται ἐσσύμενός περ·ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει μέχρι θαλάσσηςῥέα διελεύσεσθαι κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶνκτείνων· ἀλλʼ ὅτε δὴ πυκινῇς ἐνέκυρσε φάλαγξιστῆ ῥα μάλʼ ἐγχριμφθείς· οἳ δʼ ἀντίοι υἷες Ἀχαιῶννύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισινὦσαν ἀπὸ σφείων· ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶπαρμένετʼ· οὔ τοι δηρὸν ἐμὲ σχήσουσιν Ἀχαιοὶκαὶ μάλα πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες,ἀλλʼ ὀΐω χάσσονται ὑπʼ ἔγχεος, εἰ ἐτεόν μεὦρσε θεῶν ὤριστος, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.Δηΐφοβος δʼ ἐν τοῖσι μέγα φρονέων ἐβεβήκειΠριαμίδης, πρόσθεν δʼ ἔχεν ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσηνκοῦφα ποσὶ προβιβὰς καὶ ὑπασπίδια προποδίζων.Μηριόνης δʼ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷκαὶ βάλεν, οὐδʼ ἀφάμαρτε, κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσηνταυρείην· τῆς δʼ οὔ τι διήλασεν, ἀλλὰ πολὺ πρὶνἐν καυλῷ ἐάγη δολιχὸν δόρυ· Δηΐφοβος δὲἀσπίδα ταυρείην σχέθʼ ἀπὸ ἕο, δεῖσε δὲ θυμῷἔγχος Μηριόναο δαΐφρονος· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρωςἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δʼ αἰνῶςἀμφότερον, νίκης τε καὶ ἔγχεος ὃ ξυνέαξε.