ὡς ἴδε λαῶν ἔθνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ.οἳ δʼ ἀμφʼ Ἀλκαθόῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησανμακροῖσι ξυστοῖσι· περὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸςσμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καθʼ ὅμιλονἀλλήλων· δύο δʼ ἄνδρες ἀρήϊοι ἔξοχον ἄλλωνΑἰνείας τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀτάλαντοι Ἄρηϊἵεντʼ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀκόντισεν Ἰδομενῆος·ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος,αἰχμὴ δʼ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίηςᾤχετʼ, ἐπεί ῥʼ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.Ἰδομενεὺς δʼ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην,ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸςἤφυσʼ· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.Ἰδομενεὺς δʼ ἐκ μὲν νέκυος δολιχόσκιον ἔγχοςἐσπάσατʼ, οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰὤμοιιν ἀφελέσθαι· ἐπείγετο γὰρ βελέεσσιν.οὐ γὰρ ἔτʼ ἔμπεδα γυῖα ποδῶν ἦν ὁρμηθέντι,οὔτʼ ἄρʼ ἐπαΐξαι μεθʼ ἑὸν· βέλος οὔτʼ ἀλέασθαι.τώ ῥα καὶ ἐν σταδίῃ μὲν ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ,τρέσσαι δʼ οὐκ ἔτι ῥίμφα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο.τοῦ δὲ βάδην ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷΔηΐφοβος· δὴ γάρ οἱ ἔχεν κότον ἐμμενὲς αἰεί.ἀλλʼ ὅ γε καὶ τόθʼ ἅμαρτεν, ὃ δʼ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶυἱὸν Ἐνυαλίοιο· διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχοςἔσχεν· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.οὐδʼ ἄρα πώ τι πέπυστο βριήπυος ὄβριμος Ἄρηςυἷος ἑοῖο πεσόντος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσινἧστο Διὸς βουλῇσιν ἐελμένος, ἔνθά περ ἄλλοιἀθάνατοι θεοὶ ἦσαν ἐεργόμενοι πολέμοιο.οἳ δʼ ἀμφʼ Ἀσκαλάφῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν·Δηΐφοβος μὲν ἀπʼ Ἀσκαλάφου πήληκα φαεινὴνἥρπασε, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ