Τρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.αὐτίκα δʼ ἐξ ὄρεος κατεβήσετο παιπαλόεντοςκραιπνὰ ποσὶ προβιβάς· τρέμε δʼ οὔρεα μακρὰ καὶ ὕληποσσὶν ὑπʼ ἀθανάτοισι Ποσειδάωνος ἰόντος.τρὶς μὲν ὀρέξατʼ ἰών, τὸ δὲ τέτρατον ἵκετο τέκμωρΑἰγάς, ἔνθα δέ οἱ κλυτὰ δώματα βένθεσι λίμνηςχρύσεα μαρμαίροντα τετεύχαται ἄφθιτα αἰεί.ἔνθʼ ἐλθὼν ὑπʼ ὄχεσφι τιτύσκετο χαλκόποδʼ ἵππωὠκυπέτα χρυσέῃσιν ἐθείρῃσιν κομόωντε,χρυσὸν δʼ αὐτὸς ἔδυνε περὶ χροΐ, γέντο δʼ ἱμάσθληνχρυσείην εὔτυκτον, ἑοῦ δʼ ἐπεβήσετο δίφρου,βῆ δʼ ἐλάαν ἐπὶ κύματʼ· ἄταλλε δὲ κήτεʼ ὑπʼ αὐτοῦπάντοθεν ἐκ κευθμῶν, οὐδʼ ἠγνοίησεν ἄνακτα·γηθοσύνῃ δὲ θάλασσα διίστατο· τοὶ δὲ πέτοντοῥίμφα μάλʼ, οὐδʼ ὑπένερθε διαίνετο χάλκεος ἄξων·τὸν δʼ ἐς Ἀχαιῶν νῆας ἐΰσκαρθμοι φέρον ἵπποι.ἔστι δέ τι σπέος εὐρὺ βαθείης βένθεσι λίμνηςμεσσηγὺς Τενέδοιο καὶ Ἴμβρου παιπαλοέσσης·ἔνθʼ ἵππους ἔστησε Ποσειδάων ἐνοσίχθωνλύσας ἐξ ὀχέων, παρὰ δʼ ἀμβρόσιον βάλεν εἶδαρἔδμεναι· ἀμφὶ δὲ ποσσὶ πέδας ἔβαλε χρυσείαςἀρρήκτους ἀλύτους, ὄφρʼ ἔμπεδον αὖθι μένοιεννοστήσαντα ἄνακτα· ὃ δʼ ἐς στρατὸν ᾤχετʼ Ἀχαιῶν.Τρῶες δὲ φλογὶ ἶσοι ἀολλέες ἠὲ θυέλλῃἝκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτες ἕποντοἄβρομοι αὐΐαχοι· ἔλποντο δὲ νῆας Ἀχαιῶναἱρήσειν, κτενέειν δὲ παρʼ αὐτόθι πάντας ἀρίστους.ἀλλὰ Ποσειδάων γαιήοχος ἐννοσίγαιοςἈργείους ὄτρυνε βαθείης ἐξ ἁλὸς ἐλθὼνεἰσάμενος Κάλχαντι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·Αἴαντε πρώτω προσέφη μεμαῶτε καὶ αὐτώ·Αἴαντε σφὼ μέν τε σαώσετε λαὸν Ἀχαιῶνἀλκῆς μνησαμένω, μὴ δὲ κρυεροῖο φόβοιο.ἄλλῃ μὲν γὰρ ἔγωγʼ οὐ δείδια χεῖρας ἀάπτουςΤρώων, οἳ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ·ἕξουσιν γὰρ πάντας ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί·τῇ δὲ δὴ αἰνότατον περιδείδια μή τι πάθωμεν,ᾗ ῥʼ ὅ γʼ ὁ λυσσώδης φλογὶ εἴκελος ἡγεμονεύειἝκτωρ, ὃς Διὸς εὔχετʼ ἐρισθενέος πάϊς εἶναι.σφῶϊν δʼ ὧδε θεῶν τις ἐνὶ φρεσὶ ποιήσειεναὐτώ θʼ ἑστάμεναι κρατερῶς καὶ ἀνωγέμεν ἄλλους·τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτʼ ἀπὸ νηῶνὠκυπόρων, εἰ καί μιν Ὀλύμπιος αὐτὸς ἐγείρει.ἦ καὶ σκηπανίῳ γαιήοχος ἐννοσίγαιοςἀμφοτέρω κεκοπὼς πλῆσεν μένεος κρατεροῖο,γυῖα δʼ ἔθηκεν ἐλαφρὰ πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν.αὐτὸς δʼ ὥς τʼ ἴρηξ ὠκύπτερος ὦρτο πέτεσθαι,ὅς ῥά τʼ ἀπʼ αἰγίλιπος πέτρης περιμήκεος ἀρθεὶςὁρμήσῃ πεδίοιο διώκειν ὄρνεον ἄλλο,ὣς ἀπὸ τῶν ἤϊξε Ποσειδάων ἐνοσίχθων.τοῖιν δʼ ἔγνω πρόσθεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,αἶψα δʼ ἄρʼ Αἴαντα προσέφη Τελαμώνιον υἱόν·Αἶαν ἐπεί τις νῶϊ θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιμάντεϊ εἰδόμενος κέλεται παρὰ νηυσὶ μάχεσθαι,οὐδʼ ὅ γε Κάλχας ἐστὶ θεοπρόπος οἰωνιστής·ἴχνια γὰρ μετόπισθε ποδῶν ἠδὲ κνημάωνῥεῖʼ ἔγνων ἀπιόντος· ἀρίγνωτοι δὲ θεοί περ·καὶ δʼ ἐμοὶ αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι φίλοισιμᾶλλον ἐφορμᾶται πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι,μαιμώωσι δʼ ἔνερθε πόδες καὶ χεῖρες ὕπερθε.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη Τελαμώνιος Αἴας·οὕτω νῦν καὶ ἐμοὶ περὶ δούρατι χεῖρες ἄαπτοιμαιμῶσιν, καί μοι μένος ὤρορε, νέρθε δὲ ποσσὶνἔσσυμαι ἀμφοτέροισι· μενοινώω δὲ καὶ οἶοςἝκτορι Πριαμίδῃ ἄμοτον μεμαῶτι μάχεσθαι.ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευονχάρμῃ γηθόσυνοι, τήν σφιν θεὸς ἔμβαλε θυμῷ·τόφρα δὲ τοὺς ὄπιθεν γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς,οἳ παρὰ νηυσὶ θοῇσιν ἀνέψυχον φίλον ἦτορ.τῶν ῥʼ ἅμα τʼ ἀργαλέῳ καμάτῳ φίλα γυῖα λέλυντο,καί σφιν ἄχος κατὰ θυμὸν ἐγίγνετο δερκομένοισιΤρῶας, τοὶ μέγα τεῖχος ὑπερκατέβησαν ὁμίλῳ.τοὺς οἵ γʼ εἰσορόωντες ὑπʼ ὀφρύσι δάκρυα λεῖβον·οὐ γὰρ ἔφαν φεύξεσθαι ὑπʼ ἐκ κακοῦ· ἀλλʼ ἐνοσίχθωνῥεῖα μετεισάμενος κρατερὰς ὄτρυνε φάλαγγας.Τεῦκρον ἔπι πρῶτον καὶ Λήϊτον ἦλθε κελεύωνΠηνέλεών θʼ ἥρωα Θόαντά τε Δηΐπυρόν τεΜηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·τοὺς ὅ γʼ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·αἰδὼς Ἀργεῖοι, κοῦροι νέοι· ὔμμιν ἔγωγεμαρναμένοισι πέποιθα σαωσέμεναι νέας ἁμάς·εἰ δʼ ὑμεῖς πολέμοιο μεθήσετε λευγαλέοιο,νῦν δὴ εἴδεται ἦμαρ ὑπὸ Τρώεσσι δαμῆναι.ὢ πόποι ἦ μέγα θαῦμα τόδʼ ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαιδεινόν, ὃ οὔ ποτʼ ἔγωγε τελευτήσεσθαι ἔφασκον,Τρῶας ἐφʼ ἡμετέρας ἰέναι νέας, οἳ τὸ πάρος περφυζακινῇς ἐλάφοισιν ἐοίκεσαν, αἵ τε καθʼ ὕληνθώων παρδαλίων τε λύκων τʼ ἤϊα πέλονταιαὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες, οὐδʼ ἔπι χάρμη·ὣς Τρῶες τὸ πρίν γε μένος καὶ χεῖρας Ἀχαιῶνμίμνειν οὐκ ἐθέλεσκον ἐναντίον, οὐδʼ ἠβαιόν·νῦν δὲ ἑκὰς πόλιος κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχονταιἡγεμόνος κακότητι μεθημοσύνῃσί τε λαῶν,οἳ κείνῳ ἐρίσαντες ἀμυνέμεν οὐκ ἐθέλουσινηῶν ὠκυπόρων, ἀλλὰ κτείνονται ἀνʼ αὐτάς.ἀλλʼ εἰ δὴ καὶ πάμπαν ἐτήτυμον αἴτιός ἐστινἥρως Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνωνοὕνεκʼ ἀπητίμησε ποδώκεα Πηλεΐωνα,ἡμέας γʼ οὔ πως ἔστι μεθιέμεναι πολέμοιο.ἀλλʼ ἀκεώμεθα θᾶσσον· ἀκεσταί τοι φρένες ἐσθλῶν.ὑμεῖς δʼ οὐκ ἔτι καλὰ μεθίετε θούριδος ἀλκῆςπάντες ἄριστοι ἐόντες ἀνὰ στρατόν. οὐδʼ ἂν ἔγωγεἀνδρὶ μαχεσσαίμην ὅς τις πολέμοιο μεθείηλυγρὸς ἐών· ὑμῖν δὲ νεμεσσῶμαι περὶ κῆρι.ὦ πέπονες τάχα δή τι κακὸν ποιήσετε μεῖζοντῇδε μεθημοσύνῃ· ἀλλʼ ἐν φρεσὶ θέσθε ἕκαστοςαἰδῶ καὶ νέμεσιν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν.Ἕκτωρ δὴ παρὰ νηυσὶ βοὴν ἀγαθὸς πολεμίζεικαρτερός, ἔρρηξεν δὲ πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα.ὥς ῥα κελευτιόων γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς.ἀμφὶ δʼ ἄρʼ Αἴαντας δοιοὺς ἵσταντο φάλαγγεςκαρτεραί, ἃς οὔτʼ ἄν κεν Ἄρης ὀνόσαιτο μετελθὼνοὔτε κʼ Ἀθηναίη λαοσσόος· οἳ γὰρ ἄριστοικρινθέντες Τρῶάς τε καὶ Ἕκτορα δῖον ἔμιμνον,φράξαντες δόρυ δουρί, σάκος σάκεϊ προθελύμνῳ·ἀσπὶς ἄρʼ ἀσπίδʼ ἔρειδε, κόρυς κόρυν, ἀνέρα δʼ ἀνήρ·ψαῦον δʼ ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισινευόντων, ὡς πυκνοὶ ἐφέστασαν ἀλλήλοισιν·ἔγχεα δʼ ἐπτύσσοντο θρασειάων ἀπὸ χειρῶνσειόμενʼ· οἳ δʼ ἰθὺς φρόνεον, μέμασαν δὲ μάχεσθαι.Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, ἦρχε δʼ ἄρʼ Ἕκτωρἀντικρὺ μεμαώς, ὀλοοίτροχος ὣς ἀπὸ πέτρης,ὅν τε κατὰ στεφάνης ποταμὸς χειμάρροος ὤσῃῥήξας ἀσπέτῳ ὄμβρῳ ἀναιδέος ἔχματα πέτρης·ὕψι δʼ ἀναθρῴσκων πέτεται, κτυπέει δέ θʼ ὑπʼ αὐτοῦὕλη· ὃ δʼ ἀσφαλέως θέει ἔμπεδον, εἷος ἵκηταιἰσόπεδον, τότε δʼ οὔ τι κυλίνδεται ἐσσύμενός περ·ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει μέχρι θαλάσσηςῥέα διελεύσεσθαι κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶνκτείνων· ἀλλʼ ὅτε δὴ πυκινῇς ἐνέκυρσε φάλαγξιστῆ ῥα μάλʼ ἐγχριμφθείς· οἳ δʼ ἀντίοι υἷες Ἀχαιῶννύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισινὦσαν ἀπὸ σφείων· ὃ δὲ χασσάμενος πελεμίχθη.ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶπαρμένετʼ· οὔ τοι δηρὸν ἐμὲ σχήσουσιν Ἀχαιοὶκαὶ μάλα πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες,ἀλλʼ ὀΐω χάσσονται ὑπʼ ἔγχεος, εἰ ἐτεόν μεὦρσε θεῶν ὤριστος, ἐρίγδουπος πόσις Ἥρης.ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.Δηΐφοβος δʼ ἐν τοῖσι μέγα φρονέων ἐβεβήκειΠριαμίδης, πρόσθεν δʼ ἔχεν ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσηνκοῦφα ποσὶ προβιβὰς καὶ ὑπασπίδια προποδίζων.Μηριόνης δʼ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷκαὶ βάλεν, οὐδʼ ἀφάμαρτε, κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσηνταυρείην· τῆς δʼ οὔ τι διήλασεν, ἀλλὰ πολὺ πρὶνἐν καυλῷ ἐάγη δολιχὸν δόρυ· Δηΐφοβος δὲἀσπίδα ταυρείην σχέθʼ ἀπὸ ἕο, δεῖσε δὲ θυμῷἔγχος Μηριόναο δαΐφρονος· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρωςἂψ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο, χώσατο δʼ αἰνῶςἀμφότερον, νίκης τε καὶ ἔγχεος ὃ ξυνέαξε.βῆ δʼ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶνοἰσόμενος δόρυ μακρόν, ὅ οἱ κλισίηφι λέλειπτο.οἳ δʼ ἄλλοι μάρναντο, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.Τεῦκρος δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκταἼμβριον αἰχμητὴν πολυΐππου Μέντορος υἱόν·ναῖε δὲ Πήδαιον πρὶν ἐλθεῖν υἷας Ἀχαιῶν,κούρην δὲ Πριάμοιο νόθην ἔχε, Μηδεσικάστην·αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,ἂψ ἐς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι,ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ· ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι.τόν ῥʼ υἱὸς Τελαμῶνος ὑπʼ οὔατος ἔγχεϊ μακρῷνύξʼ, ἐκ δʼ ἔσπασεν ἔγχος· ὃ δʼ αὖτʼ ἔπεσεν μελίη ὣςἥ τʼ ὄρεος κορυφῇ ἕκαθεν περιφαινομένοιοχαλκῷ ταμνομένη τέρενα χθονὶ φύλλα πελάσσῃ·ὣς πέσεν, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ.Τεῦκρος δʼ ὁρμήθη μεμαὼς ἀπὸ τεύχεα δῦσαι·Ἕκτωρ δʼ ὁρμηθέντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχοςτυτθόν· ὃ δʼ Ἀμφίμαχον Κτεάτου υἷʼ Ἀκτορίωνοςνισόμενον πόλεμον δὲ κατὰ στῆθος βάλε δουρί·δούπησεν δὲ πεσών, ἀράβησε δὲ τεύχεʼ ἐπʼ αὐτῷ.Ἕκτωρ δʼ ὁρμήθη κόρυθα κροτάφοις ἀραρυῖανκρατὸς ἀφαρπάξαι μεγαλήτορος Ἀμφιμάχοιο·Αἴας δʼ ὁρμηθέντος ὀρέξατο δουρὶ φαεινῷἝκτορος· ἀλλʼ οὔ πῃ χροὸς εἴσατο, πᾶς δʼ ἄρα χαλκῷσμερδαλέῳ κεκάλυφθʼ· ὃ δʼ ἄρʼ ἀσπίδος ὀμφαλὸν οὖτα,ὦσε δέ μιν σθένεϊ μεγάλῳ· ὃ δὲ χάσσατʼ ὀπίσσωνεκρῶν ἀμφοτέρων, τοὺς δʼ ἐξείρυσσαν Ἀχαιοί.Ἀμφίμαχον μὲν ἄρα Στιχίος δῖός τε Μενεσθεὺςἀρχοὶ Ἀθηναίων κόμισαν μετὰ λαὸν Ἀχαιῶν·Ἴμβριον αὖτʼ Αἴαντε μεμαότε θούριδος ἀλκῆςὥς τε δύʼ αἶγα λέοντε κυνῶν ὕπο καρχαροδόντωνἁρπάξαντε φέρητον ἀνὰ ῥωπήϊα πυκνὰὑψοῦ ὑπὲρ γαίης μετὰ γαμφηλῇσιν ἔχοντε,ὥς ῥα τὸν ὑψοῦ ἔχοντε δύω Αἴαντε κορυστὰτεύχεα συλήτην· κεφαλὴν δʼ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆςκόψεν Ὀϊλιάδης κεχολωμένος Ἀμφιμάχοιο,ἧκε δέ μιν σφαιρηδὸν ἑλιξάμενος διʼ ὁμίλου·Ἕκτορι δὲ προπάροιθε ποδῶν πέσεν ἐν κονίῃσι.καὶ τότε δὴ περὶ κῆρι Ποσειδάων ἐχολώθηυἱωνοῖο πεσόντος ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι,βῆ δʼ ἰέναι παρά τε κλισίας καὶ νῆας Ἀχαιῶνὀτρυνέων Δαναούς, Τρώεσσι δὲ κήδεα τεῦχεν.Ἰδομενεὺς δʼ ἄρα οἱ δουρικλυτὸς ἀντεβόλησενἐρχόμενος παρʼ ἑταίρου, ὅ οἱ νέον ἐκ πολέμοιοἦλθε κατʼ ἰγνύην βεβλημένος ὀξέϊ χαλκῷ.τὸν μὲν ἑταῖροι ἔνεικαν, ὃ δʼ ἰητροῖς ἐπιτείλαςἤϊεν ἐς κλισίην· ἔτι γὰρ πολέμοιο μενοίναἀντιάαν· τὸν δὲ προσέφη κρείων ἐνοσίχθωνεἰσάμενος φθογγὴν Ἀνδραίμονος υἷϊ Θόαντιὃς πάσῃ Πλευρῶνι καὶ αἰπεινῇ ΚαλυδῶνιΑἰτωλοῖσιν ἄνασσε, θεὸς δʼ ὣς τίετο δήμῳ·Ἰδομενεῦ Κρητῶν βουληφόρε ποῦ τοι ἀπειλαὶοἴχονται, τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον υἷες Ἀχαιῶν;τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·ὦ Θόαν οὔ τις ἀνὴρ νῦν γʼ αἴτιος, ὅσσον ἔγωγεγιγνώσκω· πάντες γὰρ ἐπιστάμεθα πτολεμίζειν.οὔτέ τινα δέος ἴσχει ἀκήριον οὔτέ τις ὄκνῳεἴκων ἀνδύεται πόλεμον κακόν· ἀλλά που οὕτωμέλλει δὴ φίλον εἶναι ὑπερμενέϊ Κρονίωνινωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἐνθάδʼ Ἀχαιούς.ἀλλὰ Θόαν, καὶ γὰρ τὸ πάρος μενεδήϊος ἦσθα,ὀτρύνεις δὲ καὶ ἄλλον ὅθι μεθιέντα ἴδηαι·τὼ νῦν μήτʼ ἀπόληγε κέλευέ τε φωτὶ ἑκάστῳ.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Ποσειδάων ἐνοσίχθων·Ἰδομενεῦ μὴ κεῖνος ἀνὴρ ἔτι νοστήσειενἐκ Τροίης, ἀλλʼ αὖθι κυνῶν μέλπηθρα γένοιτο,ὅς τις ἐπʼ ἤματι τῷδε ἑκὼν μεθίῃσι μάχεσθαι.ἀλλʼ ἄγε τεύχεα δεῦρο λαβὼν ἴθι· ταῦτα δʼ ἅμα χρὴσπεύδειν, αἴ κʼ ὄφελός τι γενώμεθα καὶ δύʼ ἐόντε.συμφερτὴ δʼ ἀρετὴ πέλει ἀνδρῶν καὶ μάλα λυγρῶν,νῶϊ δὲ καί κʼ ἀγαθοῖσιν ἐπισταίμεσθα μάχεσθαι.ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἔβη θεὸς ἂμ πόνον ἀνδρῶν·Ἰδομενεὺς δʼ ὅτε δὴ κλισίην εὔτυκτον ἵκανεδύσετο τεύχεα καλὰ περὶ χροΐ, γέντο δὲ δοῦρε,βῆ δʼ ἴμεν ἀστεροπῇ ἐναλίγκιος, ἥν τε Κρονίωνχειρὶ λαβὼν ἐτίναξεν ἀπʼ αἰγλήεντος Ὀλύμπουδεικνὺς σῆμα βροτοῖσιν· ἀρίζηλοι δέ οἱ αὐγαί·ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε περὶ στήθεσσι θέοντος.Μηριόνης δʼ ἄρα οἱ θεράπων ἐῢς ἀντεβόλησενἐγγὺς ἔτι κλισίης· μετὰ γὰρ δόρυ χάλκεον ᾔειοἰσόμενος· τὸν δὲ προσέφη σθένος Ἰδομενῆος·Μηριόνη Μόλου υἱὲ πόδας ταχὺ φίλταθʼ ἑταίρωντίπτʼ ἦλθες πόλεμόν τε λιπὼν καὶ δηϊοτῆτα;ἠέ τι βέβληαι, βέλεος δέ σε τείρει ἀκωκή,ἦέ τευ ἀγγελίης μετʼ ἔμʼ ἤλυθες; οὐδέ τοι αὐτὸςἧσθαι ἐνὶ κλισίῃσι λιλαίομαι, ἀλλὰ μάχεσθαι.τὸν δʼ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·Ἰδομενεῦ, Κρητῶν βουληφόρε χαλκοχιτώνων,ἔρχομαι εἴ τί τοι ἔγχος ἐνὶ κλισίῃσι λέλειπταιοἰσόμενος· τό νυ γὰρ κατεάξαμεν ὃ πρὶν ἔχεσκονἀσπίδα Δηϊφόβοιο βαλὼν ὑπερηνορέοντος.τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·δούρατα δʼ αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήειςἑσταότʼ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωνταΤρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι· οὐ γὰρ ὀΐωἀνδρῶν δυσμενέων ἑκὰς ἱστάμενος πολεμίζειν.τώ μοι δούρατά τʼ ἔστι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαικαὶ κόρυθες καὶ θώρηκες λαμπρὸν γανόωντες.τὸν δʼ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·καί τοι ἐμοὶ παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃπόλλʼ ἔναρα Τρώων· ἀλλʼ οὐ σχεδόν ἐστιν ἑλέσθαι.οὐδὲ γὰρ οὐδʼ ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς,ἀλλὰ μετὰ πρώτοισι μάχην ἀνὰ κυδιάνειρανἵσταμαι, ὁππότε νεῖκος ὀρώρηται πολέμοιο.ἄλλόν πού τινα μᾶλλον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνλήθω μαρνάμενος, σὲ δὲ ἴδμεναι αὐτὸν ὀΐω.τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·οἶδʼ ἀρετὴν οἷός ἐσσι· τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι;εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοιἐς λόχον, ἔνθα μάλιστʼ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν,ἔνθʼ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τʼ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη·τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ,οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμός,ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπʼ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει,ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσεικῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετʼ ὀδόντων·τοῦ δʼ ἀγαθοῦ οὔτʼ ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίηνταρβεῖ, ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν,ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαῒ λυγρῇ·οὐδέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο.εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείηςοὐκ ἂν ἐν αὐχένʼ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐδʼ ἐνὶ νώτῳ,ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειεπρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.ἀλλʼ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣςἑσταότες, μή πού τις ὑπερφιάλως νεμεσήσῃ·ἀλλὰ σύ γε κλισίην δὲ κιὼν ἕλευ ὄβριμον ἔγχος.ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊκαρπαλίμως κλισίηθεν ἀνείλετο χάλκεον ἔγχος,βῆ δὲ μετʼ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισι,τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱὸς ἅμα κρατερὸς καὶ ἀταρβὴςἕσπετο, ὅς τʼ ἐφόβησε ταλάφρονά περ πολεμιστήν·τὼ μὲν ἄρʼ ἐκ Θρῄκης Ἐφύρους μέτα θωρήσσεσθον,ἠὲ μετὰ Φλεγύας μεγαλήτορας· οὐδʼ ἄρα τώ γεἔκλυον ἀμφοτέρων, ἑτέροισι δὲ κῦδος ἔδωκαν·τοῖοι Μηριόνης τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀγοὶ ἀνδρῶνἤϊσαν ἐς πόλεμον κεκορυθμένοι αἴθοπι χαλκῷ.τὸν καὶ Μηριόνης πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·Δευκαλίδη πῇ τὰρ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον;ἢ ἐπὶ δεξιόφιν παντὸς στρατοῦ, ἦ ἀνὰ μέσσους,ἦ ἐπʼ ἀριστερόφιν; ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτωδεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·νηυσὶ μὲν ἐν μέσσῃσιν ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἄλλοιΑἴαντές τε δύω Τεῦκρός θʼ, ὃς ἄριστος Ἀχαιῶντοξοσύνῃ, ἀγαθὸς δὲ καὶ ἐν σταδίῃ ὑσμίνῃ·οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιοἝκτορα Πριαμίδην, καὶ εἰ μάλα καρτερός ἐστιν.αἰπύ οἱ ἐσσεῖται μάλα περ μεμαῶτι μάχεσθαικείνων νικήσαντι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτουςνῆας ἐνιπρῆσαι, ὅτε μὴ αὐτός γε Κρονίωνἐμβάλοι αἰθόμενον δαλὸν νήεσσι θοῇσιν.ἀνδρὶ δέ κʼ οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας,ὃς θνητός τʼ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴνχαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν.οὐδʼ ἂν Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι χωρήσειενἔν γʼ αὐτοσταδίῃ· ποσὶ δʼ οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν.νῶϊν δʼ ὧδʼ ἐπʼ ἀριστέρʼ ἔχε στρατοῦ, ὄφρα τάχισταεἴδομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν, ἦέ τις ἡμῖν.ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊἦρχʼ ἴμεν, ὄφρʼ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει,οἳ δʼ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴναὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι,κεκλόμενοι καθʼ ὅμιλον ἐπʼ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·τῶν δʼ ὁμὸν ἵστατο νεῖκος ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν.ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαιἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους,οἵ τʼ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,ὣς ἄρα τῶν ὁμόσʼ ἦλθε μάχη, μέμασαν δʼ ἐνὶ θυμῷἀλλήλους καθʼ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσιμακρῇς, ἃς εἶχον ταμεσίχροας· ὄσσε δʼ ἄμερδεναὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάωνθωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶνἐρχομένων ἄμυδις· μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴηὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδʼ ἀκάχοιτο.τὼ δʼ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.Ζεὺς μέν ῥα Τρώεσσι καὶ Ἕκτορι βούλετο νίκηνκυδαίνων Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ τι πάμπανἤθελε λαὸν ὀλέσθαι Ἀχαιϊκὸν Ἰλιόθι πρό,ἀλλὰ Θέτιν κύδαινε καὶ υἱέα καρτερόθυμον.Ἀργείους δὲ Ποσειδάων ὀρόθυνε μετελθὼνλάθρῃ ὑπεξαναδὺς πολιῆς ἁλός· ἤχθετο γάρ ῥαΤρωσὶν δαμναμένους, Διὶ δὲ κρατερῶς ἐνεμέσσα.ἦ μὰν ἀμφοτέροισιν ὁμὸν γένος ἠδʼ ἴα πάτρη,ἀλλὰ Ζεὺς πρότερος γεγόνει καὶ πλείονα ᾔδη.τώ ῥα καὶ ἀμφαδίην μὲν ἀλεξέμεναι ἀλέεινε,λάθρῃ δʼ αἰὲν ἔγειρε κατὰ στρατὸν ἀνδρὶ ἐοικώς.τοὶ δʼ ἔριδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πτολέμοιοπεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπʼ ἀμφοτέροισι τάνυσσανἄρρηκτόν τʼ ἄλυτόν τε, τὸ πολλῶν γούνατʼ ἔλυσεν.ἔνθα μεσαιπόλιός περ ἐὼν Δαναοῖσι κελεύσαςἸδομενεὺς Τρώεσσι μετάλμενος ἐν φόβον ὦρσε.πέφνε γὰρ Ὀθρυονῆα Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα,ὅς ῥα νέον πολέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει,ᾔτεε δὲ Πριάμοιο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστηνΚασσάνδρην ἀνάεδνον, ὑπέσχετο δὲ μέγα ἔργον,ἐκ Τροίης ἀέκοντας ἀπωσέμεν υἷας Ἀχαιῶν.τῷ δʼ ὁ γέρων Πρίαμος ὑπό τʼ ἔσχετο καὶ κατένευσεδωσέμεναι· ὃ δὲ μάρναθʼ ὑποσχεσίῃσι πιθήσας.Ἰδομενεὺς δʼ αὐτοῖο τιτύσκετο δουρὶ φαεινῷ,καὶ βάλεν ὕψι βιβάντα τυχών· οὐδʼ ἤρκεσε θώρηξχάλκεος, ὃν φορέεσκε, μέσῃ δʼ ἐν γαστέρι πῆξε.δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἐπεύξατο φώνησέν τε·Ὀθρυονεῦ περὶ δή σε βροτῶν αἰνίζομʼ ἁπάντωνεἰ ἐτεὸν δὴ πάντα τελευτήσεις ὅσʼ ὑπέστηςΔαρδανίδῃ Πριάμῳ· ὃ δʼ ὑπέσχετο θυγατέρα ἥν.καί κέ τοι ἡμεῖς ταῦτά γʼ ὑποσχόμενοι τελέσαιμεν,δοῖμεν δʼ Ἀτρεΐδαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστηνἌργεος ἐξαγαγόντες ὀπυιέμεν, εἴ κε σὺν ἄμμινἸλίου ἐκπέρσῃς εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.ἀλλʼ ἕπεʼ, ὄφρʼ ἐπὶ νηυσὶ συνώμεθα ποντοπόροισινἀμφὶ γάμῳ, ἐπεὶ οὔ τοι ἐεδνωταὶ κακοί εἰμεν.ὣς εἰπὼν ποδὸς ἕλκε κατὰ κρατερὴν ὑσμίνηνἥρως Ἰδομενεύς· τῷ δʼ Ἄσιος ἦλθʼ ἐπαμύντωρπεζὸς πρόσθʼ ἵππων· τὼ δὲ πνείοντε κατʼ ὤμωναἰὲν ἔχʼ ἡνίοχος θεράπων· ὃ δὲ ἵετο θυμῷἸδομενῆα βαλεῖν· ὃ δέ μιν φθάμενος βάλε δουρὶλαιμὸν ὑπʼ ἀνθερεῶνα, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.ἤριπε δʼ ὡς ὅτε τις δρῦς ἤριπεν ἢ ἀχερωῒςἠὲ πίτυς βλωθρή, τήν τʼ οὔρεσι τέκτονες ἄνδρεςἐξέταμον πελέκεσσι νεήκεσι νήϊον εἶναι·ὣς ὃ πρόσθʼ ἵππων καὶ δίφρου κεῖτο τανυσθεὶςβεβρυχὼς κόνιος δεδραγμένος αἱματοέσσης.ἐκ δέ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας ἃς πάρος εἶχεν,οὐδʼ ὅ γʼ ἐτόλμησεν δηΐων ὑπὸ χεῖρας ἀλύξαςἂψ ἵππους στρέψαι, τὸν δʼ Ἀντίλοχος μενεχάρμηςδουρὶ μέσον περόνησε τυχών· οὐδʼ ἤρκεσε θώρηξχάλκεος ὃν φορέεσκε, μέσῃ δʼ ἐν γαστέρι πῆξεν.αὐτὰρ ὃ ἀσθμαίνων εὐεργέος ἔκπεσε δίφρου,ἵππους δʼ Ἀντίλοχος μεγαθύμου Νέστορος υἱὸςἐξέλασε Τρώων μετʼ ἐϋκνήμιδας Ἀχαιούς.Δηΐφοβος δὲ μάλα σχεδὸν ἤλυθεν ἸδομενῆοςἈσίου ἀχνύμενος, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχοςἸδομενεύς· κρύφθη γὰρ ὑπʼ ἀσπίδι πάντοσʼ ἐΐσῃ,τὴν ἄρʼ ὅ γε ῥινοῖσι βοῶν καὶ νώροπι χαλκῷδινωτὴν φορέεσκε, δύω κανόνεσσʼ ἀραρυῖαν·τῇ ὕπο πᾶς ἐάλη, τὸ δʼ ὑπέρπτατο χάλκεον ἔγχος,καρφαλέον δέ οἱ ἀσπὶς ἐπιθρέξαντος ἄϋσενἔγχεος· οὐδʼ ἅλιόν ῥα βαρείης χειρὸς ἀφῆκεν,ἀλλʼ ἔβαλʼ Ἱππασίδην Ὑψήνορα ποιμένα λαῶνἧπαρ ὑπὸ πραπίδων, εἶθαρ δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσε.Δηΐφοβος δʼ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσας·οὐ μὰν αὖτʼ ἄτιτος κεῖτʼ Ἄσιος, ἀλλά ἕ φημιεἰς Ἄϊδός περ ἰόντα πυλάρταο κρατεροῖογηθήσειν κατὰ θυμόν, ἐπεί ῥά οἱ ὤπασα πομπόν.ὣς ἔφατʼ, Ἀργείοισι δʼ ἄχος γένετʼ εὐξαμένοιο,Ἀντιλόχῳ δὲ μάλιστα δαΐφρονι θυμὸν ὄρινεν·ἀλλʼ οὐδʼ ἀχνύμενός περ ἑοῦ ἀμέλησεν ἑταίρου,ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε.τὸν μὲν ἔπειθʼ ὑποδύντε δύω ἐρίηρες ἑταῖροιΜηκιστεὺς Ἐχίοιο πάϊς καὶ δῖος Ἀλάστωρ,νῆας ἔπι γλαφυρὰς φερέτην βαρέα στενάχοντα.Ἰδομενεὺς δʼ οὐ λῆγε μένος μέγα, ἵετο δʼ αἰεὶἠέ τινα Τρώων ἐρεβεννῇ νυκτὶ καλύψαιἢ αὐτὸς δουπῆσαι ἀμύνων λοιγὸν Ἀχαιοῖς.ἔνθʼ Αἰσυήταο διοτρεφέος φίλον υἱὸνἥρωʼ Ἀλκάθοον, γαμβρὸς δʼ ἦν Ἀγχίσαο,πρεσβυτάτην δʼ ὤπυιε θυγατρῶν Ἱπποδάμειαντὴν περὶ κῆρι φίλησε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρἐν μεγάρῳ· πᾶσαν γὰρ ὁμηλικίην ἐκέκαστοκάλλεϊ καὶ ἔργοισιν ἰδὲ φρεσί· τοὔνεκα καί μινγῆμεν ἀνὴρ ὤριστος ἐνὶ Τροίῃ εὐρείῃ·τὸν τόθʼ ὑπʼ Ἰδομενῆϊ Ποσειδάων ἐδάμασσεθέλξας ὄσσε φαεινά, πέδησε δὲ φαίδιμα γυῖα·οὔτε γὰρ ἐξοπίσω φυγέειν δύνατʼ οὔτʼ ἀλέασθαι,ἀλλʼ ὥς τε στήλην ἢ δένδρεον ὑψιπέτηλονἀτρέμας ἑσταότα στῆθος μέσον οὔτασε δουρὶἥρως Ἰδομενεύς, ῥῆξεν δέ οἱ ἀμφὶ χιτῶναχάλκεον, ὅς οἱ πρόσθεν ἀπὸ χροὸς ἤρκει ὄλεθρον·δὴ τότε γʼ αὖον ἄϋσεν ἐρεικόμενος περὶ δουρί.δούπησεν δὲ πεσών, δόρυ δʼ ἐν κραδίῃ ἐπεπήγει,ἥ ῥά οἱ ἀσπαίρουσα καὶ οὐρίαχον πελέμιζενἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης·Ἰδομενεὺς δʼ ἔκπαγλον ἐπεύξατο μακρὸν ἀΰσαςΔηΐφοβʼ ἦ ἄρα δή τι ἐΐσκομεν ἄξιον εἶναιτρεῖς ἑνὸς ἀντὶ πεφάσθαι; ἐπεὶ σύ περ εὔχεαι οὕτω.δαιμόνιʼ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐναντίον ἵστασʼ ἐμεῖο,ὄφρα ἴδῃ οἷος Ζηνὸς γόνος ἐνθάδʼ ἱκάνω,ὃς πρῶτον Μίνωα τέκε Κρήτῃ ἐπίουρον·Μίνως δʼ αὖ τέκεθʼ υἱὸν ἀμύμονα Δευκαλίωνα,Δευκαλίων δʼ ἐμὲ τίκτε πολέσσʼ ἄνδρεσσιν ἄνακταΚρήτῃ ἐν εὐρείῃ· νῦν δʼ ἐνθάδε νῆες ἔνεικανσοί τε κακὸν καὶ πατρὶ καὶ ἄλλοισι Τρώεσσιν.ὣς φάτο, Δηΐφοβος δὲ διάνδιχα μερμήριξενἤ τινά που Τρώων ἑταρίσσαιτο μεγαθύμωνἂψ ἀναχωρήσας, ἦ πειρήσαιτο καὶ οἶος.ὧδε δέ οἱ φρονέοντι δοάσσατο κέρδιον εἶναιβῆναι ἐπʼ Αἰνείαν· τὸν δʼ ὕστατον εὗρεν ὁμίλουἑσταότʼ· αἰεὶ γὰρ Πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳοὕνεκʼ ἄρʼ ἐσθλὸν ἐόντα μετʼ ἀνδράσιν οὔ τι τίεσκεν.ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·Αἰνεία Τρώων βουληφόρε νῦν σε μάλα χρὴγαμβρῷ ἀμυνέμεναι, εἴ πέρ τί σε κῆδος ἱκάνει.ἀλλʼ ἕπευ Ἀλκαθόῳ ἐπαμύνομεν, ὅς σε πάρος γεγαμβρὸς ἐὼν ἔθρεψε δόμοις ἔνι τυτθὸν ἐόντα·τὸν δέ τοι Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἐξενάριξεν.ὣς φάτο, τῷ δʼ ἄρα θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινε,βῆ δὲ μετʼ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.ἀλλʼ οὐκ Ἰδομενῆα φόβος λάβε τηλύγετον ὥς,ἀλλʼ ἔμενʼ ὡς ὅτε τις σῦς οὔρεσιν ἀλκὶ πεποιθώς,ὅς τε μένει κολοσυρτὸν ἐπερχόμενον πολὺν ἀνδρῶνχώρῳ ἐν οἰοπόλῳ, φρίσσει δέ τε νῶτον ὕπερθεν·ὀφθαλμὼ δʼ ἄρα οἱ πυρὶ λάμπετον· αὐτὰρ ὀδόνταςθήγει, ἀλέξασθαι μεμαὼς κύνας ἠδὲ καὶ ἄνδρας·ὣς μένεν Ἰδομενεὺς δουρικλυτός, οὐδʼ ὑπεχώρει,Αἰνείαν ἐπιόντα βοηθόον· αὖε δʼ ἑταίρουςἈσκάλαφόν τʼ ἐσορῶν Ἀφαρῆά τε Δηΐπυρόν τεΜηριόνην τε καὶ Ἀντίλοχον μήστωρας ἀϋτῆς·τοὺς ὅ γʼ ἐποτρύνων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·δεῦτε φίλοι, καί μʼ οἴῳ ἀμύνετε· δείδια δʼ αἰνῶςΑἰνείαν ἐπιόντα πόδας ταχύν, ὅς μοι ἔπεισιν,ὃς μάλα καρτερός ἐστι μάχῃ ἔνι φῶτας ἐναίρειν·καὶ δʼ ἔχει ἥβης ἄνθος, ὅ τε κράτος ἐστὶ μέγιστον.εἰ γὰρ ὁμηλικίη γε γενοίμεθα τῷδʼ ἐπὶ θυμῷαἶψά κεν ἠὲ φέροιτο μέγα κράτος, ἠὲ φεροίμην.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα πάντες ἕνα φρεσὶ θυμὸν ἔχοντεςπλησίοι ἔστησαν, σάκεʼ ὤμοισι κλίναντες.Αἰνείας δʼ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιΔηΐφοβόν τε Πάριν τʼ ἐσορῶν καὶ Ἀγήνορα δῖον,οἵ οἱ ἅμʼ ἡγεμόνες Τρώων ἔσαν· αὐτὰρ ἔπειταλαοὶ ἕπονθʼ, ὡς εἴ τε μετὰ κτίλον ἕσπετο μῆλαπιόμενʼ ἐκ βοτάνης· γάνυται δʼ ἄρα τε φρένα ποιμήν·ὣς Αἰνείᾳ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι γεγήθειὡς ἴδε λαῶν ἔθνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ.οἳ δʼ ἀμφʼ Ἀλκαθόῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησανμακροῖσι ξυστοῖσι· περὶ στήθεσσι δὲ χαλκὸςσμερδαλέον κονάβιζε τιτυσκομένων καθʼ ὅμιλονἀλλήλων· δύο δʼ ἄνδρες ἀρήϊοι ἔξοχον ἄλλωνΑἰνείας τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀτάλαντοι Ἄρηϊἵεντʼ ἀλλήλων ταμέειν χρόα νηλέϊ χαλκῷ.Αἰνείας δὲ πρῶτος ἀκόντισεν Ἰδομενῆος·ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος,αἰχμὴ δʼ Αἰνείαο κραδαινομένη κατὰ γαίηςᾤχετʼ, ἐπεί ῥʼ ἅλιον στιβαρῆς ἀπὸ χειρὸς ὄρουσεν.Ἰδομενεὺς δʼ ἄρα Οἰνόμαον βάλε γαστέρα μέσσην,ῥῆξε δὲ θώρηκος γύαλον, διὰ δʼ ἔντερα χαλκὸςἤφυσʼ· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.Ἰδομενεὺς δʼ ἐκ μὲν νέκυος δολιχόσκιον ἔγχοςἐσπάσατʼ, οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἄλλα δυνήσατο τεύχεα καλὰὤμοιιν ἀφελέσθαι· ἐπείγετο γὰρ βελέεσσιν.οὐ γὰρ ἔτʼ ἔμπεδα γυῖα ποδῶν ἦν ὁρμηθέντι,οὔτʼ ἄρʼ ἐπαΐξαι μεθʼ ἑὸν· βέλος οὔτʼ ἀλέασθαι.τώ ῥα καὶ ἐν σταδίῃ μὲν ἀμύνετο νηλεὲς ἦμαρ,τρέσσαι δʼ οὐκ ἔτι ῥίμφα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο.τοῦ δὲ βάδην ἀπιόντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷΔηΐφοβος· δὴ γάρ οἱ ἔχεν κότον ἐμμενὲς αἰεί.ἀλλʼ ὅ γε καὶ τόθʼ ἅμαρτεν, ὃ δʼ Ἀσκάλαφον βάλε δουρὶυἱὸν Ἐνυαλίοιο· διʼ ὤμου δʼ ὄβριμον ἔγχοςἔσχεν· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.οὐδʼ ἄρα πώ τι πέπυστο βριήπυος ὄβριμος Ἄρηςυἷος ἑοῖο πεσόντος ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ,ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἄκρῳ Ὀλύμπῳ ὑπὸ χρυσέοισι νέφεσσινἧστο Διὸς βουλῇσιν ἐελμένος, ἔνθά περ ἄλλοιἀθάνατοι θεοὶ ἦσαν ἐεργόμενοι πολέμοιο.οἳ δʼ ἀμφʼ Ἀσκαλάφῳ αὐτοσχεδὸν ὁρμήθησαν·Δηΐφοβος μὲν ἀπʼ Ἀσκαλάφου πήληκα φαεινὴνἥρπασε, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊδουρὶ βραχίονα τύψεν ἐπάλμενος, ἐκ δʼ ἄρα χειρὸςαὐλῶπις τρυφάλεια χαμαὶ βόμβησε πεσοῦσα.Μηριόνης δʼ ἐξ αὖτις ἐπάλμενος αἰγυπιὸς ὣςἐξέρυσε πρυμνοῖο βραχίονος ὄβριμον ἔγχος,ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο. τὸν δὲ Πολίτηςαὐτοκασίγνητος περὶ μέσσῳ χεῖρε τιτήναςἐξῆγεν πολέμοιο δυσηχέος, ὄφρʼ ἵκεθʼ ἵππουςὠκέας, οἵ οἱ ὄπισθε μάχης ἠδὲ πτολέμοιοἕστασαν ἡνίοχόν τε καὶ ἅρματα ποικίλʼ ἔχοντες·οἳ τόν γε προτὶ ἄστυ φέρον βαρέα στενάχοντατειρόμενον· κατὰ δʼ αἷμα νεουτάτου ἔρρεε χειρός.οἳ δʼ ἄλλοι μάρναντο, βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει.ἔνθʼ Αἰνέας Ἀφαρῆα Καλητορίδην ἐπορούσαςλαιμὸν τύψʼ ἐπὶ οἷ τετραμμένον ὀξέϊ δουρί·ἐκλίνθη δʼ ἑτέρωσε κάρη, ἐπὶ δʼ ἀσπὶς ἑάφθηκαὶ κόρυς, ἀμφὶ δέ οἱ θάνατος χύτο θυμοραϊστής.Ἀντίλοχος δὲ Θόωνα μεταστρεφθέντα δοκεύσαςοὔτασʼ ἐπαΐξας, ἀπὸ δὲ φλέβα πᾶσαν ἔκερσεν,ἥ τʼ ἀνὰ νῶτα θέουσα διαμπερὲς αὐχένʼ ἱκάνει·τὴν ἀπὸ πᾶσαν ἔκερσεν· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσικάππεσεν, ἄμφω χεῖρε φίλοις ἑτάροισι πετάσσας.Ἀντίλοχος δʼ ἐπόρουσε, καὶ αἴνυτο τεύχεʼ ἀπʼ ὤμωνπαπταίνων· Τρῶες δὲ περισταδὸν ἄλλοθεν ἄλλοςοὔταζον σάκος εὐρὺ παναίολον, οὐδὲ δύναντοεἴσω ἐπιγράψαι τέρενα χρόα νηλέϊ χαλκῷἈντιλόχου· πέρι γάρ ῥα Ποσειδάων ἐνοσίχθωνΝέστορος υἱὸν ἔρυτο καὶ ἐν πολλοῖσι βέλεσσιν.οὐ μὲν γάρ ποτʼ ἄνευ δηΐων ἦν, ἀλλὰ κατʼ αὐτοὺςστρωφᾶτʼ· οὐδέ οἱ ἔγχος ἔχʼ ἀτρέμας, ἀλλὰ μάλʼ αἰεὶσειόμενον ἐλέλικτο· τιτύσκετο δὲ φρεσὶν ᾗσινἤ τευ ἀκοντίσσαι, ἠὲ σχεδὸν ὁρμηθῆναι.ἀλλʼ οὐ λῆθʼ Ἀδάμαντα τιτυσκόμενος καθʼ ὅμιλονἈσιάδην, ὅ οἱ οὖτα μέσον σάκος ὀξέϊ χαλκῷἐγγύθεν ὁρμηθείς· ἀμενήνωσεν δέ οἱ αἰχμὴνκυανοχαῖτα Ποσειδάων βιότοιο μεγήρας.καὶ τὸ μὲν αὐτοῦ μεῖνʼ ὥς τε σκῶλος πυρίκαυστοςἐν σάκει Ἀντιλόχοιο, τὸ δʼ ἥμισυ κεῖτʼ ἐπὶ γαίης·ἂψ δʼ ἑτάρων εἰς ἔθνος ἐχάζετο κῆρʼ ἀλεείνων·Μηριόνης δʼ ἀπιόντα μετασπόμενος βάλε δουρὶαἰδοίων τε μεσηγὺ καὶ ὀμφαλοῦ, ἔνθα μάλισταγίγνετʼ Ἄρης ἀλεγεινὸς ὀϊζυροῖσι βροτοῖσιν.ἔνθά οἱ ἔγχος ἔπηξεν· ὃ δʼ ἑσπόμενος περὶ δουρὶἤσπαιρʼ ὡς ὅτε βοῦς τόν τʼ οὔρεσι βουκόλοι ἄνδρεςἰλλάσιν οὐκ ἐθέλοντα βίῃ δήσαντες ἄγουσιν·ὣς ὃ τυπεὶς ἤσπαιρε μίνυνθά περ, οὔ τι μάλα δήν,ὄφρά οἱ ἐκ χροὸς ἔγχος ἀνεσπάσατʼ ἐγγύθεν ἐλθὼνἥρως Μηριόνης· τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψε.Δηΐπυρον δʼ Ἕλενος ξίφεϊ σχεδὸν ἤλασε κόρσηνΘρηϊκίῳ μεγάλῳ, ἀπὸ δὲ τρυφάλειαν ἄραξεν.ἣ μὲν ἀποπλαγχθεῖσα χαμαὶ πέσε, καί τις Ἀχαιῶνμαρναμένων μετὰ ποσσὶ κυλινδομένην ἐκόμισσε·τὸν δὲ κατʼ ὀφθαλμῶν ἐρεβεννὴ νὺξ ἐκάλυψεν.Ἀτρεΐδην δʼ ἄχος εἷλε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·βῆ δʼ ἐπαπειλήσας Ἑλένῳ ἥρωϊ ἄνακτιὀξὺ δόρυ κραδάων· ὃ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκε.τὼ δʼ ἄρʼ ὁμαρτήδην ὃ μὲν ἔγχεϊ ὀξυόεντιἵετʼ ἀκοντίσσαι, ὃ δʼ ἀπὸ νευρῆφιν ὀϊστῷ.Πριαμίδης μὲν ἔπειτα κατὰ στῆθος βάλεν ἰῷθώρηκος γύαλον, ἀπὸ δʼ ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.ὡς δʼ ὅτʼ ἀπὸ πλατέος πτυόφιν μεγάλην κατʼ ἀλωὴνθρῴσκωσιν κύαμοι μελανόχροες ἢ ἐρέβινθοιπνοιῇ ὕπο λιγυρῇ καὶ λικμητῆρος ἐρωῇ,ὣς ἀπὸ θώρηκος Μενελάου κυδαλίμοιοπολλὸν ἀποπλαγχθεὶς ἑκὰς ἔπτατο πικρὸς ὀϊστός.Ἀτρεΐδης δʼ ἄρα χεῖρα βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαοςτὴν βάλεν ᾗ ῥʼ ἔχε τόξον ἐΰξοον· ἐν δʼ ἄρα τόξῳἀντικρὺ διὰ χειρὸς ἐλήλατο χάλκεον ἔγχος.