οἰσόμενος· τό νυ γὰρ κατεάξαμεν ὃ πρὶν ἔχεσκονἀσπίδα Δηϊφόβοιο βαλὼν ὑπερηνορέοντος.τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·δούρατα δʼ αἴ κʼ ἐθέλῃσθα καὶ ἓν καὶ εἴκοσι δήειςἑσταότʼ ἐν κλισίῃ πρὸς ἐνώπια παμφανόωνταΤρώϊα, τὰ κταμένων ἀποαίνυμαι· οὐ γὰρ ὀΐωἀνδρῶν δυσμενέων ἑκὰς ἱστάμενος πολεμίζειν.τώ μοι δούρατά τʼ ἔστι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαικαὶ κόρυθες καὶ θώρηκες λαμπρὸν γανόωντες.τὸν δʼ αὖ Μηριόνης πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα·καί τοι ἐμοὶ παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃπόλλʼ ἔναρα Τρώων· ἀλλʼ οὐ σχεδόν ἐστιν ἑλέσθαι.οὐδὲ γὰρ οὐδʼ ἐμέ φημι λελασμένον ἔμμεναι ἀλκῆς,ἀλλὰ μετὰ πρώτοισι μάχην ἀνὰ κυδιάνειρανἵσταμαι, ὁππότε νεῖκος ὀρώρηται πολέμοιο.ἄλλόν πού τινα μᾶλλον Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνλήθω μαρνάμενος, σὲ δὲ ἴδμεναι αὐτὸν ὀΐω.τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·οἶδʼ ἀρετὴν οἷός ἐσσι· τί σε χρὴ ταῦτα λέγεσθαι;εἰ γὰρ νῦν παρὰ νηυσὶ λεγοίμεθα πάντες ἄριστοιἐς λόχον, ἔνθα μάλιστʼ ἀρετὴ διαείδεται ἀνδρῶν,ἔνθʼ ὅ τε δειλὸς ἀνὴρ ὅς τʼ ἄλκιμος ἐξεφαάνθη·τοῦ μὲν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ,οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμός,ἀλλὰ μετοκλάζει καὶ ἐπʼ ἀμφοτέρους πόδας ἵζει,ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μεγάλα στέρνοισι πατάσσεικῆρας ὀϊομένῳ, πάταγος δέ τε γίγνετʼ ὀδόντων·τοῦ δʼ ἀγαθοῦ οὔτʼ ἂρ τρέπεται χρὼς οὔτέ τι λίηνταρβεῖ, ἐπειδὰν πρῶτον ἐσίζηται λόχον ἀνδρῶν,ἀρᾶται δὲ τάχιστα μιγήμεναι ἐν δαῒ λυγρῇ·οὐδέ κεν ἔνθα τεόν γε μένος καὶ χεῖρας ὄνοιτο.εἴ περ γάρ κε βλεῖο πονεύμενος ἠὲ τυπείηςοὐκ ἂν ἐν αὐχένʼ ὄπισθε πέσοι βέλος οὐδʼ ἐνὶ νώτῳ,ἀλλά κεν ἢ στέρνων ἢ νηδύος ἀντιάσειεπρόσσω ἱεμένοιο μετὰ προμάχων ὀαριστύν.ἀλλʼ ἄγε μηκέτι ταῦτα λεγώμεθα νηπύτιοι ὣςἑσταότες, μή πού τις ὑπερφιάλως νεμεσήσῃ·ἀλλὰ σύ γε κλισίην δὲ κιὼν ἕλευ ὄβριμον ἔγχος.ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊκαρπαλίμως κλισίηθεν ἀνείλετο χάλκεον ἔγχος,βῆ δὲ μετʼ Ἰδομενῆα μέγα πτολέμοιο μεμηλώς.οἷος δὲ βροτολοιγὸς Ἄρης πόλεμον δὲ μέτεισι,τῷ δὲ Φόβος φίλος υἱὸς ἅμα κρατερὸς καὶ ἀταρβὴςἕσπετο, ὅς τʼ ἐφόβησε ταλάφρονά περ πολεμιστήν·τὼ μὲν ἄρʼ ἐκ Θρῄκης Ἐφύρους μέτα θωρήσσεσθον,ἠὲ μετὰ Φλεγύας μεγαλήτορας· οὐδʼ ἄρα τώ γεἔκλυον ἀμφοτέρων, ἑτέροισι δὲ κῦδος ἔδωκαν·τοῖοι Μηριόνης τε καὶ Ἰδομενεὺς ἀγοὶ ἀνδρῶνἤϊσαν ἐς πόλεμον κεκορυθμένοι αἴθοπι χαλκῷ.τὸν καὶ Μηριόνης πρότερος πρὸς μῦθον ἔειπε·Δευκαλίδη πῇ τὰρ μέμονας καταδῦναι ὅμιλον;ἢ ἐπὶ δεξιόφιν παντὸς στρατοῦ, ἦ ἀνὰ μέσσους,ἦ ἐπʼ ἀριστερόφιν; ἐπεὶ οὔ ποθι ἔλπομαι οὕτωδεύεσθαι πολέμοιο κάρη κομόωντας Ἀχαιούς.τὸν δʼ αὖτʼ Ἰδομενεὺς Κρητῶν ἀγὸς ἀντίον ηὔδα·νηυσὶ μὲν ἐν μέσσῃσιν ἀμύνειν εἰσὶ καὶ ἄλλοιΑἴαντές τε δύω Τεῦκρός θʼ, ὃς ἄριστος Ἀχαιῶντοξοσύνῃ, ἀγαθὸς δὲ καὶ ἐν σταδίῃ ὑσμίνῃ·οἵ μιν ἅδην ἐλόωσι καὶ ἐσσύμενον πολέμοιοἝκτορα Πριαμίδην, καὶ εἰ μάλα καρτερός ἐστιν.αἰπύ οἱ ἐσσεῖται μάλα περ μεμαῶτι μάχεσθαικείνων νικήσαντι μένος καὶ χεῖρας ἀάπτουςνῆας ἐνιπρῆσαι, ὅτε μὴ αὐτός γε Κρονίωνἐμβάλοι αἰθόμενον δαλὸν νήεσσι θοῇσιν.ἀνδρὶ δέ κʼ οὐκ εἴξειε μέγας Τελαμώνιος Αἴας,ὃς θνητός τʼ εἴη καὶ ἔδοι Δημήτερος ἀκτὴνχαλκῷ τε ῥηκτὸς μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν.οὐδʼ ἂν Ἀχιλλῆϊ ῥηξήνορι χωρήσειενἔν γʼ αὐτοσταδίῃ· ποσὶ δʼ οὔ πως ἔστιν ἐρίζειν.νῶϊν δʼ ὧδʼ ἐπʼ ἀριστέρʼ ἔχε στρατοῦ, ὄφρα τάχισταεἴδομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν, ἦέ τις ἡμῖν.ὣς φάτο, Μηριόνης δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊἦρχʼ ἴμεν, ὄφρʼ ἀφίκοντο κατὰ στρατὸν ᾗ μιν ἀνώγει,οἳ δʼ ὡς Ἰδομενῆα ἴδον φλογὶ εἴκελον ἀλκὴναὐτὸν καὶ θεράποντα σὺν ἔντεσι δαιδαλέοισι,κεκλόμενοι καθʼ ὅμιλον ἐπʼ αὐτῷ πάντες ἔβησαν·τῶν δʼ ὁμὸν ἵστατο νεῖκος ἐπὶ πρυμνῇσι νέεσσιν.ὡς δʼ ὅθʼ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαιἤματι τῷ ὅτε τε πλείστη κόνις ἀμφὶ κελεύθους,οἵ τʼ ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὀμίχλην,ὣς ἄρα τῶν ὁμόσʼ ἦλθε μάχη, μέμασαν δʼ ἐνὶ θυμῷἀλλήλους καθʼ ὅμιλον ἐναιρέμεν ὀξέϊ χαλκῷ.ἔφριξεν δὲ μάχη φθισίμβροτος ἐγχείῃσιμακρῇς, ἃς εἶχον ταμεσίχροας· ὄσσε δʼ ἄμερδεναὐγὴ χαλκείη κορύθων ἄπο λαμπομενάωνθωρήκων τε νεοσμήκτων σακέων τε φαεινῶνἐρχομένων ἄμυδις· μάλα κεν θρασυκάρδιος εἴηὃς τότε γηθήσειεν ἰδὼν πόνον οὐδʼ ἀκάχοιτο.τὼ δʼ ἀμφὶς φρονέοντε δύω Κρόνου υἷε κραταιὼἀνδράσιν ἡρώεσσιν ἐτεύχετον ἄλγεα λυγρά.