χείλει ἐφεσταότες· ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφροςεὐρεῖʼ, οὔτʼ ἄρʼ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαιῥηϊδίη· κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσανἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσινὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶνπυκνοὺς καὶ μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.ἔνθʼ οὔ κεν ῥέα ἵππος ἐΰτροχον ἅρμα τιταίνωνἐσβαίη, πεζοὶ δὲ μενοίνεον εἰ τελέουσι.δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·Ἕκτορ τʼ ἠδʼ ἄλλοι Τρώων ἀγοὶ ἠδʼ ἐπικούρωνἀφραδέως διὰ τάφρον ἐλαύνομεν ὠκέας ἵππους·ἣ δὲ μάλʼ ἀργαλέη περάαν· σκόλοπες γὰρ ἐν αὐτῇὀξέες ἑστᾶσιν, ποτὶ δʼ αὐτοὺς τεῖχος Ἀχαιῶν,ἔνθʼ οὔ πως ἔστιν καταβήμεναι οὐδὲ μάχεσθαιἱππεῦσι· στεῖνος γάρ, ὅθι τρώσεσθαι ὀΐω.εἰ μὲν γὰρ τοὺς πάγχυ κακὰ φρονέων ἀλαπάζειΖεὺς ὑψιβρεμέτης, Τρώεσσι δὲ ἵετʼ ἀρήγειν,ἦ τʼ ἂν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι καὶ αὐτίκα τοῦτο γενέσθαι,νωνύμνους ἀπολέσθαι ἀπʼ Ἄργεος ἐνθάδʼ Ἀχαιούς·εἰ δέ χʼ ὑποστρέψωσι, παλίωξις δὲ γένηταιἐκ νηῶν καὶ τάφρῳ ἐνιπλήξωμεν ὀρυκτῇ,οὐκέτʼ ἔπειτʼ ὀΐω οὐδʼ ἄγγελον ἀπονέεσθαιἄψορρον προτὶ ἄστυ ἑλιχθέντων ὑπʼ Ἀχαιῶν.ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·ἵππους μὲν θεράποντες ἐρυκόντων ἐπὶ τάφρῳ,αὐτοὶ δὲ πρυλέες σὺν τεύχεσι θωρηχθέντεςἝκτορι πάντες ἑπώμεθʼ ἀολλέες· αὐτὰρ Ἀχαιοὶοὐ μενέουσʼ εἰ δή σφιν ὀλέθρου πείρατʼ ἐφῆπται.ὣς φάτο Πουλυδάμας, ἅδε δʼ Ἕκτορι μῦθος ἀπήμων,αὐτίκα δʼ ἐξ ὀχέων σὺν τεύχεσιν ἆλτο χαμᾶζε.οὐδὲ μὲν ἄλλοι Τρῶες ἐφʼ ἵππων ἠγερέθοντο,ἀλλʼ ἀπὸ πάντες ὄρουσαν, ἐπεὶ ἴδον Ἕκτορα δῖον.ἡνιόχῳ μὲν ἔπειτα ἑῷ ἐπέτελλεν ἕκαστοςἵππους εὖ κατὰ κόσμον ἐρυκέμεν αὖθʼ ἐπὶ τάφρῳ·οἳ δὲ διαστάντες σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντεςπένταχα κοσμηθέντες ἅμʼ ἡγεμόνεσσιν ἕποντο.οἳ μὲν ἅμʼ Ἕκτορʼ ἴσαν καὶ ἀμύμονι Πουλυδάμαντι,οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστατεῖχος ῥηξάμενοι κοίλῃς ἐπὶ νηυσὶ μάχεσθαι.καί σφιν Κεβριόνης τρίτος εἵπετο· πὰρ δʼ ἄρʼ ὄχεσφινἄλλον Κεβριόναο χερείονα κάλλιπεν Ἕκτωρ.τῶν δʼ ἑτέρων Πάρις ἦρχε καὶ Ἀλκάθοος καὶ Ἀγήνωρ,τῶν δὲ τρίτων Ἕλενος καὶ Δηΐφοβος θεοειδὴςυἷε δύω Πριάμοιο· τρίτος δʼ ἦν Ἄσιος ἥρωςἌσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποιαἴθωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.τῶν δὲ τετάρτων ἦρχεν ἐῢς πάϊς ἈγχίσαοΑἰνείας, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷεἈρχέλοχός τʼ Ἀκάμας τε μάχης εὖ εἰδότε πάσης.Σαρπηδὼν δʼ ἡγήσατʼ ἀγακλειτῶν ἐπικούρων,πρὸς δʼ ἕλετο Γλαῦκον καὶ ἀρήϊον Ἀστεροπαῖον·οἳ γάρ οἱ εἴσαντο διακριδὸν εἶναι ἄριστοιτῶν ἄλλων μετά γʼ αὐτόν· ὃ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων.οἳ δʼ ἐπεὶ ἀλλήλους ἄραρον τυκτῇσι βόεσσιβάν ῥʼ ἰθὺς Δαναῶν λελιημένοι, οὐδʼ ἔτʼ ἔφαντοσχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.ἔνθʼ ἄλλοι Τρῶες τηλεκλειτοί τʼ ἐπίκουροιβουλῇ Πουλυδάμαντος ἀμωμήτοιο πίθοντο·ἀλλʼ οὐχ Ὑρτακίδης ἔθελʼ Ἄσιος ὄρχαμος ἀνδρῶναὖθι λιπεῖν ἵππους τε καὶ ἡνίοχον θεράποντα,ἀλλὰ σὺν αὐτοῖσιν πέλασεν νήεσσι θοῇσινήπιος, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλε κακὰς ὑπὸ κῆρας ἀλύξαςἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν ἀγαλλόμενος παρὰ νηῶνἂψ ἀπονοστήσειν προτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν·πρόσθεν γάρ μιν μοῖρα δυσώνυμος ἀμφεκάλυψενἔγχεϊ Ἰδομενῆος ἀγαυοῦ Δευκαλίδαο.εἴσατο γὰρ νηῶν ἐπʼ ἀριστερά, τῇ περ Ἀχαιοὶἐκ πεδίου νίσοντο σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφι·τῇ ῥʼ ἵππους τε καὶ ἅρμα διήλασεν, οὐδὲ πύλῃσινεὗρʼ ἐπικεκλιμένας σανίδας καὶ μακρὸν ὀχῆα,ἀλλʼ ἀναπεπταμένας ἔχον ἀνέρες, εἴ τινʼ ἑταίρωνἐκ πολέμου φεύγοντα σαώσειαν μετὰ νῆας.τῇ ῥʼ ἰθὺς φρονέων ἵππους ἔχε, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντοὀξέα κεκλήγοντες· ἔφαντο γὰρ οὐκ ἔτʼ Ἀχαιοὺςσχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαινήπιοι, ἐν δὲ πύλῃσι δύʼ ἀνέρας εὗρον ἀρίστουςυἷας ὑπερθύμους Λαπιθάων αἰχμητάων,τὸν μὲν Πειριθόου υἷα κρατερὸν Πολυποίτην,τὸν δὲ Λεοντῆα βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ.τὼ μὲν ἄρα προπάροιθε πυλάων ὑψηλάωνἕστασαν ὡς ὅτε τε δρύες οὔρεσιν ὑψικάρηνοι,αἵ τʼ ἄνεμον μίμνουσι καὶ ὑετὸν ἤματα πάνταῥίζῃσιν μεγάλῃσι διηνεκέεσσʼ ἀραρυῖαι·ὣς ἄρα τὼ χείρεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφιμίμνον ἐπερχόμενον μέγαν Ἄσιον οὐδὲ φέβοντο.οἳ δʼ ἰθὺς πρὸς τεῖχος ἐΰδμητον βόας αὔαςὑψόσʼ ἀνασχόμενοι ἔκιον μεγάλῳ ἀλαλητῷἌσιον ἀμφὶ ἄνακτα καὶ Ἰαμενὸν καὶ ὈρέστηνἈσιάδην τʼ Ἀδάμαντα Θόωνά τε Οἰνόμαόν τε.οἳ δʼ ἤτοι εἷος μὲν ἐϋκνήμιδας Ἀχαιοὺςὄρνυον ἔνδον ἐόντες ἀμύνεσθαι περὶ νηῶν·αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησανΤρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,ἐκ δὲ τὼ ἀΐξαντε πυλάων πρόσθε μαχέσθηνἀγροτέροισι σύεσσιν ἐοικότε, τώ τʼ ἐν ὄρεσσινἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν δέχαται κολοσυρτὸν ἰόντα,δοχμώ τʼ ἀΐσσοντε περὶ σφίσιν ἄγνυτον ὕληνπρυμνὴν ἐκτάμνοντες, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντωνγίγνεται εἰς ὅ κέ τίς τε βαλὼν ἐκ θυμὸν ἕληται·ὣς τῶν κόμπει χαλκὸς ἐπὶ στήθεσσι φαεινὸςἄντην βαλλομένων· μάλα γὰρ κρατερῶς ἐμάχοντολαοῖσιν καθύπερθε πεποιθότες ἠδὲ βίηφιν.οἳ δʼ ἄρα χερμαδίοισιν ἐϋδμήτων ἀπὸ πύργωνβάλλον ἀμυνόμενοι σφῶν τʼ αὐτῶν καὶ κλισιάωννηῶν τʼ ὠκυπόρων· νιφάδες δʼ ὡς πῖπτον ἔραζε,ἅς τʼ ἄνεμος ζαὴς νέφεα σκιόεντα δονήσαςταρφειὰς κατέχευεν ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ·ὣς τῶν ἐκ χειρῶν βέλεα ῥέον ἠμὲν Ἀχαιῶνἠδὲ καὶ ἐκ Τρώων· κόρυθες δʼ ἀμφʼ αὖον ἀΰτευνβαλλομένων μυλάκεσσι καὶ ἀσπίδες ὀμφαλόεσσαι.δή ῥα τότʼ ᾤμωξεν καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼἌσιος Ὑρτακίδης, καὶ ἀλαστήσας ἔπος ηὔδα·Ζεῦ πάτερ ἦ ῥά νυ καὶ σὺ φιλοψευδὴς ἐτέτυξοπάγχυ μάλʼ· οὐ γὰρ ἔγωγʼ ἐφάμην ἥρωας Ἀχαιοὺςσχήσειν ἡμέτερόν γε μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους.οἳ δʼ, ὥς τε σφῆκες μέσον αἰόλοι ἠὲ μέλισσαιοἰκία ποιήσωνται ὁδῷ ἔπι παιπαλοέσσῃ,οὐδʼ ἀπολείπουσιν κοῖλον δόμον, ἀλλὰ μένοντεςἄνδρας θηρητῆρας ἀμύνονται περὶ τέκνων,ὣς οἵ γʼ οὐκ ἐθέλουσι πυλάων καὶ δύʼ ἐόντεχάσσασθαι πρίν γʼ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ ἁλῶναι.ὣς ἔφατʼ, οὐδὲ Διὸς πεῖθε φρένα ταῦτʼ ἀγορεύων·Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι.ἄλλοι δʼ ἀμφʼ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο πύλῃσιν·ἀργαλέον δέ με ταῦτα θεὸν ὣς πάντʼ ἀγορεῦσαι·πάντῃ γὰρ περὶ τεῖχος ὀρώρει θεσπιδαὲς πῦρλάϊνον· Ἀργεῖοι δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἀνάγκῃνηῶν ἠμύνοντο· θεοὶ δʼ ἀκαχήατο θυμὸνπάντες ὅσοι Δαναοῖσι μάχης ἐπιτάρροθοι ἦσαν.σὺν δʼ ἔβαλον Λαπίθαι πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα.ἔνθʼ αὖ Πειριθόου υἱὸς κρατερὸς Πολυποίτηςδουρὶ βάλεν Δάμασον κυνέης διὰ χαλκοπαρῄου·οὐδʼ ἄρα χαλκείη κόρυς ἔσχεθεν, ἀλλὰ διὰ πρὸαἰχμὴ χαλκείη ῥῆξʼ ὀστέον, ἐγκέφαλος δὲἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν.υἱὸν δʼ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος ἌρηοςἹππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας.αὖτις δʼ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺἈντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας διʼ ὁμίλουπλῆξʼ αὐτοσχεδίην· ὃ δʼ ἄρʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστηνπάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.ὄφρʼ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπʼ ἔντεα μαρμαίροντα,τόφρʼ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο,οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστατεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας,οἵ ῥʼ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιναἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργωνφοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρονζωὸν ἔτʼ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης,κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴνἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζεἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δʼ ἐνὶ κάββαλʼ ὁμίλῳ,αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.Τρῶες δʼ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφινκείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσινἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικεδῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔτʼ ἐνὶ βουλῇοὔτέ ποτʼ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·νῦν αὖτʼ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.μὴ ἴομεν Δαναοῖσι μαχησόμενοι περὶ νηῶν.ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γεΤρωσὶν ὅδʼ ὄρνις ἦλθε περησέμεναι μεμαῶσιναἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργωνφοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρονζωόν· ἄφαρ δʼ ἀφέηκε πάρος φίλα οἰκίʼ ἱκέσθαι,οὐδʼ ἐτέλεσσε φέρων δόμεναι τεκέεσσιν ἑοῖσιν.ὣς ἡμεῖς, εἴ πέρ τε πύλας καὶ τεῖχος Ἀχαιῶνῥηξόμεθα σθένεϊ μεγάλῳ, εἴξωσι δʼ Ἀχαιοί,οὐ κόσμῳ παρὰ ναῦφιν ἐλευσόμεθʼ αὐτὰ κέλευθα·πολλοὺς γὰρ Τρώων καταλείψομεν, οὕς κεν Ἀχαιοὶχαλκῷ δῃώσωσιν ἀμυνόμενοι περὶ νηῶν.ὧδέ χʼ ὑποκρίναιτο θεοπρόπος, ὃς σάφα θυμῷεἰδείη τεράων καί οἱ πειθοίατο λαοί.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόδρα ἰδὼν προσέφη κορυθαίολος Ἕκτωρ·Πουλυδάμα, σὺ μὲν οὐκ ἔτʼ ἐμοὶ φίλα ταῦτʼ ἀγορεύεις·οἶσθα καὶ ἄλλον μῦθον ἀμείνονα τοῦδε νοῆσαι.εἰ δʼ ἐτεὸν δὴ τοῦτον ἀπὸ σπουδῆς ἀγορεύεις,ἐξ ἄρα δή τοι ἔπειτα θεοὶ φρένας ὤλεσαν αὐτοί,ὃς κέλεαι Ζηνὸς μὲν ἐριγδούποιο λαθέσθαιβουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑπέσχετο καὶ κατένευσε·τύνη δʼ οἰωνοῖσι τανυπτερύγεσσι κελεύειςπείθεσθαι, τῶν οὔ τι μετατρέπομʼ οὐδʼ ἀλεγίζωεἴτʼ ἐπὶ δεξίʼ ἴωσι πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν τε,εἴτʼ ἐπʼ ἀριστερὰ τοί γε ποτὶ ζόφον ἠερόεντα.ἡμεῖς δὲ μεγάλοιο Διὸς πειθώμεθα βουλῇ,ὃς πᾶσι θνητοῖσι καὶ ἀθανάτοισιν ἀνάσσει.εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης.τίπτε σὺ δείδοικας πόλεμον καὶ δηϊοτῆτα;εἴ περ γάρ τʼ ἄλλοι γε περὶ κτεινώμεθα πάντεςνηυσὶν ἐπʼ Ἀργείων, σοὶ δʼ οὐ δέος ἔστʼ ἀπολέσθαι·οὐ γάρ τοι κραδίη μενεδήϊος οὐδὲ μαχήμων.εἰ δὲ σὺ δηϊοτῆτος ἀφέξεαι, ἠέ τινʼ ἄλλονπαρφάμενος ἐπέεσσιν ἀποτρέψεις πολέμοιο,αὐτίκʼ ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσεις.ὣς ἄρα φωνήσας ἡγήσατο, τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντοἠχῇ θεσπεσίῃ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς τερπικέραυνοςὦρσεν ἀπʼ Ἰδαίων ὀρέων ἀνέμοιο θύελλαν,ἥ ῥʼ ἰθὺς νηῶν κονίην φέρεν· αὐτὰρ Ἀχαιῶνθέλγε νόον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζε.τοῦ περ δὴ τεράεσσι πεποιθότες ἠδὲ βίηφιῥήγνυσθαι μέγα τεῖχος Ἀχαιῶν πειρήτιζον.κρόσσας μὲν πύργων ἔρυον, καὶ ἔρειπον ἐπάλξεις,στήλας τε προβλῆτας ἐμόχλεον, ἃς ἄρʼ Ἀχαιοὶπρώτας ἐν γαίῃ θέσαν ἔμμεναι ἔχματα πύργων.τὰς οἵ γʼ αὐέρυον, ἔλποντο δὲ τεῖχος Ἀχαιῶνῥήξειν· οὐδέ νύ πω Δαναοὶ χάζοντο κελεύθου,ἀλλʼ οἵ γε ῥινοῖσι βοῶν φράξαντες ἐπάλξειςβάλλον ἀπʼ αὐτάων δηΐους ὑπὸ τεῖχος ἰόντας.ἀμφοτέρω δʼ Αἴαντε κελευτιόωντʼ ἐπὶ πύργωνπάντοσε φοιτήτην μένος ὀτρύνοντες Ἀχαιῶν.ἄλλον μειλιχίοις, ἄλλον στερεοῖς ἐπέεσσινείκεον, ὅν τινα πάγχυ μάχης μεθιέντα ἴδοιεν·ὦ φίλοι Ἀργείων ὅς τʼ ἔξοχος ὅς τε μεσήειςὅς τε χερειότερος, ἐπεὶ οὔ πω πάντες ὁμοῖοιἀνέρες ἐν πολέμῳ, νῦν ἔπλετο ἔργον ἅπασι·καὶ δʼ αὐτοὶ τόδε που γιγνώσκετε. μή τις ὀπίσσωτετράφθω ποτὶ νῆας ὁμοκλητῆρος ἀκούσας,ἀλλὰ πρόσω ἵεσθε καὶ ἀλλήλοισι κέλεσθε,αἴ κε Ζεὺς δώῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴςνεῖκος ἀπωσαμένους δηΐους προτὶ ἄστυ δίεσθαι.ὣς τώ γε προβοῶντε μάχην ὄτρυνον Ἀχαιῶν.τῶν δʼ, ὥς τε νιφάδες χιόνος πίπτωσι θαμειαὶἤματι χειμερίῳ, ὅτε τʼ ὤρετο μητίετα Ζεὺςνιφέμεν ἀνθρώποισι πιφαυσκόμενος τὰ ἃ κῆλα·κοιμήσας δʼ ἀνέμους χέει ἔμπεδον, ὄφρα καλύψῃὑψηλῶν ὀρέων κορυφὰς καὶ πρώονας ἄκρουςκαὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα,καί τʼ ἐφʼ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς,κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται· ἄλλά τε πάνταεἴλυται καθύπερθʼ, ὅτʼ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος·ὣς τῶν ἀμφοτέρωσε λίθοι πωτῶντο θαμειαί,αἱ μὲν ἄρʼ ἐς Τρῶας, αἱ δʼ ἐκ Τρώων ἐς Ἀχαιούς,βαλλομένων· τὸ δὲ τεῖχος ὕπερ πᾶν δοῦπος ὀρώρει.οὐδʼ ἄν πω τότε γε Τρῶες καὶ φαίδιμος Ἕκτωρτείχεος ἐρρήξαντο πύλας καὶ μακρὸν ὀχῆα,εἰ μὴ ἄρʼ υἱὸν ἑὸν Σαρπηδόνα μητίετα Ζεὺςὦρσεν ἐπʼ Ἀργείοισι λέονθʼ ὣς βουσὶν ἕλιξιν.αὐτίκα δʼ ἀσπίδα μὲν πρόσθʼ ἔσχετο πάντοσʼ ἐΐσηνκαλὴν χαλκείην ἐξήλατον, ἣν ἄρα χαλκεὺςἤλασεν, ἔντοσθεν δὲ βοείας ῥάψε θαμειὰςχρυσείῃς ῥάβδοισι διηνεκέσιν περὶ κύκλον.τὴν ἄρʼ ὅ γε πρόσθε σχόμενος δύο δοῦρε τινάσσωνβῆ ῥʼ ἴμεν ὥς τε λέων ὀρεσίτροφος, ὅς τʼ ἐπιδευὴςδηρὸν ἔῃ κρειῶν, κέλεται δέ ἑ θυμὸς ἀγήνωρμήλων πειρήσοντα καὶ ἐς πυκινὸν δόμον ἐλθεῖν·εἴ περ γάρ χʼ εὕρῃσι παρʼ αὐτόφι βώτορας ἄνδραςσὺν κυσὶ καὶ δούρεσσι φυλάσσοντας περὶ μῆλα,οὔ ῥά τʼ ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι,ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἢ ἥρπαξε μετάλμενος, ἠὲ καὶ αὐτὸςἔβλητʼ ἐν πρώτοισι θοῆς ἀπὸ χειρὸς ἄκοντι·ὥς ῥα τότʼ ἀντίθεον Σαρπηδόνα θυμὸς ἀνῆκετεῖχος ἐπαΐξαι διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις.αὐτίκα δὲ Γλαῦκον προσέφη παῖδʼ Ἱππολόχοιο·Γλαῦκε τί ἢ δὴ νῶϊ τετιμήμεσθα μάλισταἕδρῃ τε κρέασίν τε ἰδὲ πλείοις δεπάεσσινἐν Λυκίῃ, πάντες δὲ θεοὺς ὣς εἰσορόωσι,καὶ τέμενος νεμόμεσθα μέγα Ξάνθοιο παρʼ ὄχθαςκαλὸν φυταλιῆς καὶ ἀρούρης πυροφόροιο;τὼ νῦν χρὴ Λυκίοισι μέτα πρώτοισιν ἐόνταςἑστάμεν ἠδὲ μάχης καυστείρης ἀντιβολῆσαι,ὄφρά τις ὧδʼ εἴπῃ Λυκίων πύκα θωρηκτάων·οὐ μὰν ἀκλεέες Λυκίην κάτα κοιρανέουσινἡμέτεροι βασιλῆες, ἔδουσί τε πίονα μῆλαοἶνόν τʼ ἔξαιτον μελιηδέα· ἀλλʼ ἄρα καὶ ἲςἐσθλή, ἐπεὶ Λυκίοισι μέτα πρώτοισι μάχονται.ὦ πέπον εἰ μὲν γὰρ πόλεμον περὶ τόνδε φυγόντεαἰεὶ δὴ μέλλοιμεν ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τεἔσσεσθʼ, οὔτέ κεν αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισι μαχοίμηνοὔτέ κε σὲ στέλλοιμι μάχην ἐς κυδιάνειραν·νῦν δʼ ἔμπης γὰρ κῆρες ἐφεστᾶσιν θανάτοιομυρίαι, ἃς οὐκ ἔστι φυγεῖν βροτὸν οὐδʼ ὑπαλύξαι,ἴομεν ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν ἠέ τις ἡμῖν.ὣς ἔφατʼ, οὐδὲ Γλαῦκος ἀπετράπετʼ οὐδʼ ἀπίθησε·τὼ δʼ ἰθὺς βήτην Λυκίων μέγα ἔθνος ἄγοντε.τοὺς δὲ ἰδὼν ῥίγησʼ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς·τοῦ γὰρ δὴ πρὸς πύργον ἴσαν κακότητα φέροντες.πάπτηνεν δʼ ἀνὰ πύργον Ἀχαιῶν εἴ τινʼ ἴδοιτοἡγεμόνων, ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι·ἐς δʼ ἐνόησʼ Αἴαντε δύω πολέμου ἀκορήτωἑσταότας, Τεῦκρόν τε νέον κλισίηθεν ἰόνταἐγγύθεν· ἀλλʼ οὔ πώς οἱ ἔην βώσαντι γεγωνεῖν·τόσσος γὰρ κτύπος ἦεν, ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκε,βαλλομένων σακέων τε καὶ ἱπποκόμων τρυφαλειῶνκαὶ πυλέων· πᾶσαι γὰρ ἐπώχατο, τοὶ δὲ κατʼ αὐτὰςἱστάμενοι πειρῶντο βίῃ ῥήξαντες ἐσελθεῖν.αἶψα δʼ ἐπʼ Αἴαντα προΐει κήρυκα Θοώτην·ἔρχεο δῖε Θοῶτα, θέων Αἴαντα κάλεσσον,ἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὃ γάρ κʼ ὄχʼ ἄριστον ἁπάντωνεἴη, ἐπεὶ τάχα τῇδε τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος.ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,βῆ δὲ θέειν παρὰ τεῖχος Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι κιών, εἶθαρ δὲ προσηύδα·Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνωνἠνώγει Πετεῶο διοτρεφέος φίλος υἱὸςκεῖσʼ ἴμεν, ὄφρα πόνοιο μίνυνθά περ ἀντιάσητονἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὃ γάρ κʼ ὄχʼ ἄριστον ἁπάντωνεἴη, ἐπεὶ τάχα κεῖθι τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος·ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.εἰ δὲ καὶ ἐνθάδε περ πόλεμος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας.αὐτίκʼ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης,ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·αὐτὰρ ἐγὼ κεῖσʼ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο·αἶψα δʼ ἐλεύσομαι αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω.ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη Τελαμώνιος Αἴας,καί οἱ Τεῦκρος ἅμʼ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος·τοῖς δʼ ἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε καμπύλα τόξα.εὖτε Μενεσθῆος μεγαθύμου πύργον ἵκοντοτείχεος ἐντὸς ἰόντες, ἐπειγομένοισι δʼ ἵκοντο,οἳ δʼ ἐπʼ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοιἴφθιμοι Λυκίων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·σὺν δʼ ἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον, ὦρτο δʼ ἀϋτή.Αἴας δὲ πρῶτος Τελαμώνιος ἄνδρα κατέκταΣαρπήδοντος ἑταῖρον Ἐπικλῆα μεγάθυμονμαρμάρῳ ὀκριόεντι βαλών, ὅ ῥα τείχεος ἐντὸςκεῖτο μέγας παρʼ ἔπαλξιν ὑπέρτατος· οὐδέ κέ μιν ῥέαχείρεσσʼ ἀμφοτέρῃς ἔχοι ἀνὴρ οὐδὲ μάλʼ ἡβῶν,οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δʼ ἄρʼ ὑψόθεν ἔμβαλʼ ἀείρας,θλάσσε δὲ τετράφαλον κυνέην, σὺν δʼ ὀστέʼ ἄραξεπάντʼ ἄμυδις κεφαλῆς· ὃ δʼ ἄρʼ ἀρνευτῆρι ἐοικὼςκάππεσʼ ἀφʼ ὑψηλοῦ πύργου, λίπε δʼ ὀστέα θυμός.Τεῦκρος δὲ Γλαῦκον κρατερὸν παῖδʼ Ἱππολόχοιοἰῷ ἐπεσσύμενον βάλε τείχεος ὑψηλοῖο,ᾗ ῥʼ ἴδε γυμνωθέντα βραχίονα, παῦσε δὲ χάρμης.ἂψ δʼ ἀπὸ τείχεος ἆλτο λαθών, ἵνα μή τις Ἀχαιῶνβλήμενον ἀθρήσειε καὶ εὐχετόῳτʼ ἐπέεσσι.Σαρπήδοντι δʼ ἄχος γένετο Γλαύκου ἀπιόντοςαὐτίκʼ ἐπεί τʼ ἐνόησεν· ὅμως δʼ οὐ λήθετο χάρμης,ἀλλʼ ὅ γε Θεστορίδην Ἀλκμάονα δουρὶ τυχήσαςνύξʼ, ἐκ δʼ ἔσπασεν ἔγχος· ὃ δʼ ἑσπόμενος πέσε δουρὶπρηνής, ἀμφὶ δέ οἱ βράχε τεύχεα ποικίλα χαλκῷ,Σαρπηδὼν δʼ ἄρʼ ἔπαλξιν ἑλὼν χερσὶ στιβαρῇσινἕλχʼ, ἣ δʼ ἕσπετο πᾶσα διαμπερές, αὐτὰρ ὕπερθετεῖχος ἐγυμνώθη, πολέεσσι δὲ θῆκε κέλευθον.τὸν δʼ Αἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθʼ ὃ μὲν ἰῷβεβλήκει τελαμῶνα περὶ στήθεσσι φαεινὸνἀσπίδος ἀμφιβρότης· ἀλλὰ Ζεὺς κῆρας ἄμυνεπαιδὸς ἑοῦ, μὴ νηυσὶν ἔπι πρύμνῃσι δαμείη·Αἴας δʼ ἀσπίδα νύξεν ἐπάλμενος, οὐδὲ διὰ πρὸἤλυθεν ἐγχείη, στυφέλιξε δέ μιν μεμαῶτα.χώρησεν δʼ ἄρα τυτθὸν ἐπάλξιος· οὐδʼ ὅ γε πάμπανχάζετʼ, ἐπεί οἱ θυμὸς ἐέλπετο κῦδος ἀρέσθαι.κέκλετο δʼ ἀντιθέοισιν ἑλιξάμενος Λυκίοισιν·ὦ Λύκιοι τί τʼ ἄρʼ ὧδε μεθίετε θούριδος ἀλκῆς;ἀργαλέον δέ μοί ἐστι καὶ ἰφθίμῳ περ ἐόντιμούνῳ ῥηξαμένῳ θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον·ἀλλʼ ἐφομαρτεῖτε· πλεόνων δέ τι ἔργον ἄμεινον.ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ ἄνακτος ὑποδείσαντες ὁμοκλὴνμᾶλλον ἐπέβρισαν βουληφόρον ἀμφὶ ἄνακτα.Ἀργεῖοι δʼ ἑτέρωθεν ἐκαρτύναντο φάλαγγαςτείχεος ἔντοσθεν, μέγα δέ σφισι φαίνετο ἔργον·οὔτε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντοτεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον,οὔτέ ποτʼ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντοτείχεος ἂψ ὤσασθαι, ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν.ἀλλʼ ὥς τʼ ἀμφʼ οὔροισι δύʼ ἀνέρε δηριάασθονμέτρʼ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ,ὥ τʼ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης,ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες· οἳ δʼ ὑπὲρ αὐτέωνδῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείαςἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.πολλοὶ δʼ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ,ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείημαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς.πάντῃ δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶνἐρράδατʼ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν.ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν,ἀλλʼ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής,ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκειἰσάζουσʼ, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε,πρίν γʼ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκεΠριαμίδῃ, ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν.ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·ὄρνυσθʼ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχοςἈργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ.ὣς φάτʼ ἐποτρύνων, οἳ δʼ οὔασι πάντες ἄκουον,ἴθυσαν δʼ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες· οἳ μὲν ἔπειτακροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατʼ ἔχοντες,Ἕκτωρ δʼ ἁρπάξας λᾶαν φέρεν, ὅς ῥα πυλάωνἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς, αὐτὰρ ὕπερθενὀξὺς ἔην· τὸν δʼ οὔ κε δύʼ ἀνέρε δήμου ἀρίστωῥηϊδίως ἐπʼ ἄμαξαν ἀπʼ οὔδεος ὀχλίσσειαν,οἷοι νῦν βροτοί εἰσʼ· ὃ δέ μιν ῥέα πάλλε καὶ οἶος.τόν οἱ ἐλαφρὸν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω.ὡς δʼ ὅτε ποιμὴν ῥεῖα φέρει πόκον ἄρσενος οἰὸςχειρὶ λαβὼν ἑτέρῃ, ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει,ὣς Ἕκτωρ ἰθὺς σανίδων φέρε λᾶαν ἀείρας,αἵ ῥα πύλας εἴρυντο πύκα στιβαρῶς ἀραρυίαςδικλίδας ὑψηλάς· δοιοὶ δʼ ἔντοσθεν ὀχῆεςεἶχον ἐπημοιβοί, μία δὲ κληῒς ἐπαρήρει.στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰών, καὶ ἐρεισάμενος βάλε μέσσας