οὔτε γὰρ ἴφθιμοι Λύκιοι Δαναῶν ἐδύναντοτεῖχος ῥηξάμενοι θέσθαι παρὰ νηυσὶ κέλευθον,οὔτέ ποτʼ αἰχμηταὶ Δαναοὶ Λυκίους ἐδύναντοτείχεος ἂψ ὤσασθαι, ἐπεὶ τὰ πρῶτα πέλασθεν.ἀλλʼ ὥς τʼ ἀμφʼ οὔροισι δύʼ ἀνέρε δηριάασθονμέτρʼ ἐν χερσὶν ἔχοντες ἐπιξύνῳ ἐν ἀρούρῃ,ὥ τʼ ὀλίγῳ ἐνὶ χώρῳ ἐρίζητον περὶ ἴσης,ὣς ἄρα τοὺς διέεργον ἐπάλξιες· οἳ δʼ ὑπὲρ αὐτέωνδῄουν ἀλλήλων ἀμφὶ στήθεσσι βοείαςἀσπίδας εὐκύκλους λαισήϊά τε πτερόεντα.πολλοὶ δʼ οὐτάζοντο κατὰ χρόα νηλέϊ χαλκῷ,ἠμὲν ὅτεῳ στρεφθέντι μετάφρενα γυμνωθείημαρναμένων, πολλοὶ δὲ διαμπερὲς ἀσπίδος αὐτῆς.πάντῃ δὴ πύργοι καὶ ἐπάλξιες αἵματι φωτῶνἐρράδατʼ ἀμφοτέρωθεν ἀπὸ Τρώων καὶ Ἀχαιῶν.ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἐδύναντο φόβον ποιῆσαι Ἀχαιῶν,ἀλλʼ ἔχον ὥς τε τάλαντα γυνὴ χερνῆτις ἀληθής,ἥ τε σταθμὸν ἔχουσα καὶ εἴριον ἀμφὶς ἀνέλκειἰσάζουσʼ, ἵνα παισὶν ἀεικέα μισθὸν ἄρηται·ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε,πρίν γʼ ὅτε δὴ Ζεὺς κῦδος ὑπέρτερον Ἕκτορι δῶκεΠριαμίδῃ, ὃς πρῶτος ἐσήλατο τεῖχος Ἀχαιῶν.ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Τρώεσσι γεγωνώς·ὄρνυσθʼ ἱππόδαμοι Τρῶες, ῥήγνυσθε δὲ τεῖχοςἈργείων καὶ νηυσὶν ἐνίετε θεσπιδαὲς πῦρ.ὣς φάτʼ ἐποτρύνων, οἳ δʼ οὔασι πάντες ἄκουον,ἴθυσαν δʼ ἐπὶ τεῖχος ἀολλέες· οἳ μὲν ἔπειτακροσσάων ἐπέβαινον ἀκαχμένα δούρατʼ ἔχοντες,Ἕκτωρ δʼ ἁρπάξας λᾶαν φέρεν, ὅς ῥα πυλάωνἑστήκει πρόσθε πρυμνὸς παχύς, αὐτὰρ ὕπερθενὀξὺς ἔην· τὸν δʼ οὔ κε δύʼ ἀνέρε δήμου ἀρίστω