ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.εἰ δέ σφιν καὶ κεῖθι πόνος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα οἱ κῆρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας,βῆ δὲ θέειν παρὰ τεῖχος Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων,στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι κιών, εἶθαρ δὲ προσηύδα·Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε χαλκοχιτώνωνἠνώγει Πετεῶο διοτρεφέος φίλος υἱὸςκεῖσʼ ἴμεν, ὄφρα πόνοιο μίνυνθά περ ἀντιάσητονἀμφοτέρω μὲν μᾶλλον· ὃ γάρ κʼ ὄχʼ ἄριστον ἁπάντωνεἴη, ἐπεὶ τάχα κεῖθι τετεύξεται αἰπὺς ὄλεθρος·ὧδε γὰρ ἔβρισαν Λυκίων ἀγοί, οἳ τὸ πάρος περζαχρηεῖς τελέθουσι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.εἰ δὲ καὶ ἐνθάδε περ πόλεμος καὶ νεῖκος ὄρωρεν,ἀλλά περ οἶος ἴτω Τελαμώνιος ἄλκιμος Αἴας,καί οἱ Τεῦκρος ἅμα σπέσθω τόξων ἐῢ εἰδώς.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε μέγας Τελαμώνιος Αἴας.αὐτίκʼ Ὀϊλιάδην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·Αἶαν σφῶϊ μὲν αὖθι, σὺ καὶ κρατερὸς Λυκομήδης,ἑσταότες Δαναοὺς ὀτρύνετον ἶφι μάχεσθαι·αὐτὰρ ἐγὼ κεῖσʼ εἶμι καὶ ἀντιόω πολέμοιο·αἶψα δʼ ἐλεύσομαι αὖτις, ἐπὴν εὖ τοῖς ἐπαμύνω.ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη Τελαμώνιος Αἴας,καί οἱ Τεῦκρος ἅμʼ ᾖε κασίγνητος καὶ ὄπατρος·τοῖς δʼ ἅμα Πανδίων Τεύκρου φέρε καμπύλα τόξα.εὖτε Μενεσθῆος μεγαθύμου πύργον ἵκοντοτείχεος ἐντὸς ἰόντες, ἐπειγομένοισι δʼ ἵκοντο,οἳ δʼ ἐπʼ ἐπάλξεις βαῖνον ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοιἴφθιμοι Λυκίων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·σὺν δʼ ἐβάλοντο μάχεσθαι ἐναντίον, ὦρτο δʼ ἀϋτή.