συνεχές, ὄφρά κε θᾶσσον ἁλίπλοα τείχεα θείη.αὐτὸς δʼ ἐννοσίγαιος ἔχων χείρεσσι τρίαινανἡγεῖτʼ, ἐκ δʼ ἄρα πάντα θεμείλια κύμασι πέμπεφιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί,λεῖα δʼ ἐποίησεν παρʼ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον,αὖτις δʼ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψετεῖχος ἀμαλδύνας· ποταμοὺς δʼ ἔτρεψε νέεσθαικὰρ ῥόον, ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ.ὣς ἄρʼ ἔμελλον ὄπισθε Ποσειδάων καὶ Ἀπόλλωνθησέμεναι· τότε δʼ ἀμφὶ μάχη ἐνοπή τε δεδήειτεῖχος ἐΰδμητον, κανάχιζε δὲ δούρατα πύργωνβαλλόμενʼ· Ἀργεῖοι δὲ Διὸς μάστιγι δαμέντεςνηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐελμένοι ἰσχανόωντοἝκτορα δειδιότες, κρατερὸν μήστωρα φόβοιο·αὐτὰρ ὅ γʼ ὡς τὸ πρόσθεν ἐμάρνατο ἶσος ἀέλλῃ·ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἔν τε κύνεσσι καὶ ἀνδράσι θηρευτῇσικάπριος ἠὲ λέων στρέφεται σθένεϊ βλεμεαίνων·οἳ δέ τε πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντεςἀντίον ἵστανται καὶ ἀκοντίζουσι θαμειὰςαἰχμὰς ἐκ χειρῶν· τοῦ δʼ οὔ ποτε κυδάλιμον κῆρταρβεῖ οὐδὲ φοβεῖται, ἀγηνορίη δέ μιν ἔκτα·ταρφέα τε στρέφεται στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων·ὅππῃ τʼ ἰθύσῃ τῇ εἴκουσι στίχες ἀνδρῶν·ὣς Ἕκτωρ ἀνʼ ὅμιλον ἰὼν ἐλλίσσεθʼ ἑταίρουςτάφρον ἐποτρύνων διαβαινέμεν· οὐδέ οἱ ἵπποιτόλμων ὠκύποδες, μάλα δὲ χρεμέτιζον ἐπʼ ἄκρῳχείλει ἐφεσταότες· ἀπὸ γὰρ δειδίσσετο τάφροςεὐρεῖʼ, οὔτʼ ἄρʼ ὑπερθορέειν σχεδὸν οὔτε περῆσαιῥηϊδίη· κρημνοὶ γὰρ ἐπηρεφέες περὶ πᾶσανἕστασαν ἀμφοτέρωθεν, ὕπερθεν δὲ σκολόπεσσινὀξέσιν ἠρήρει, τοὺς ἵστασαν υἷες Ἀχαιῶνπυκνοὺς καὶ μεγάλους δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν.