ἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα·αὐτὰρ ἔπειτα Πύλωνα καὶ Ὄρμενον ἐξενάριξεν.υἱὸν δʼ Ἀντιμάχοιο Λεοντεὺς ὄζος ἌρηοςἹππόμαχον βάλε δουρὶ κατὰ ζωστῆρα τυχήσας.αὖτις δʼ ἐκ κολεοῖο ἐρυσσάμενος ξίφος ὀξὺἈντιφάτην μὲν πρῶτον ἐπαΐξας διʼ ὁμίλουπλῆξʼ αὐτοσχεδίην· ὃ δʼ ἄρʼ ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη·αὐτὰρ ἔπειτα Μένωνα καὶ Ἰαμενὸν καὶ Ὀρέστηνπάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονὶ πουλυβοτείρῃ.ὄφρʼ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπʼ ἔντεα μαρμαίροντα,τόφρʼ οἳ Πουλυδάμαντι καὶ Ἕκτορι κοῦροι ἕποντο,οἳ πλεῖστοι καὶ ἄριστοι ἔσαν, μέμασαν δὲ μάλιστατεῖχός τε ῥήξειν καὶ ἐνιπρήσειν πυρὶ νῆας,οἵ ῥʼ ἔτι μερμήριζον ἐφεσταότες παρὰ τάφρῳ.ὄρνις γάρ σφιν ἐπῆλθε περησέμεναι μεμαῶσιναἰετὸς ὑψιπέτης ἐπʼ ἀριστερὰ λαὸν ἐέργωνφοινήεντα δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι πέλωρονζωὸν ἔτʼ ἀσπαίροντα, καὶ οὔ πω λήθετο χάρμης,κόψε γὰρ αὐτὸν ἔχοντα κατὰ στῆθος παρὰ δειρὴνἰδνωθεὶς ὀπίσω· ὃ δʼ ἀπὸ ἕθεν ἧκε χαμᾶζεἀλγήσας ὀδύνῃσι, μέσῳ δʼ ἐνὶ κάββαλʼ ὁμίλῳ,αὐτὸς δὲ κλάγξας πέτετο πνοιῇς ἀνέμοιο.Τρῶες δʼ ἐρρίγησαν ὅπως ἴδον αἰόλον ὄφινκείμενον ἐν μέσσοισι Διὸς τέρας αἰγιόχοιο.δὴ τότε Πουλυδάμας θρασὺν Ἕκτορα εἶπε παραστάς·Ἕκτορ ἀεὶ μέν πώς μοι ἐπιπλήσσεις ἀγορῇσινἐσθλὰ φραζομένῳ, ἐπεὶ οὐδὲ μὲν οὐδὲ ἔοικεδῆμον ἐόντα παρὲξ ἀγορευέμεν, οὔτʼ ἐνὶ βουλῇοὔτέ ποτʼ ἐν πολέμῳ, σὸν δὲ κράτος αἰὲν ἀέξειν·νῦν αὖτʼ ἐξερέω ὥς μοι δοκεῖ εἶναι ἄριστα.μὴ ἴομεν Δαναοῖσι μαχησόμενοι περὶ νηῶν.ὧδε γὰρ ἐκτελέεσθαι ὀΐομαι, εἰ ἐτεόν γε