ἀλλὰ διʼ αὐτῆς ἦλθε καὶ ὀστέου, ἐγκέφαλος δὲἔνδον ἅπας πεπάλακτο· δάμασσε δέ μιν μεμαῶτα.καὶ τοὺς μὲν λίπεν αὖθι ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνστήθεσι παμφαίνοντας, ἐπεὶ περίδυσε χιτῶνας·αὐτὰρ ὃ βῆ Ἶσόν τε καὶ Ἄντιφον ἐξεναρίξωνυἷε δύω Πριάμοιο νόθον καὶ γνήσιον ἄμφωεἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας· ὃ μὲν νόθος ἡνιόχευεν,Ἄντιφος αὖ παρέβασκε περικλυτός· ὥ ποτʼ ἈχιλλεὺςἼδης ἐν κνημοῖσι δίδη μόσχοισι λύγοισι,ποιμαίνοντʼ ἐπʼ ὄεσσι λαβών, καὶ ἔλυσεν ἀποίνων.δὴ τότε γʼ Ἀτρεΐδης εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνωντὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί,Ἄντιφον αὖ παρὰ οὖς ἔλασε ξίφει, ἐκ δʼ ἔβαλʼ ἵππων.σπερχόμενος δʼ ἀπὸ τοῖιν ἐσύλα τεύχεα καλὰγιγνώσκων· καὶ γάρ σφε πάρος παρὰ νηυσὶ θοῇσινεἶδεν, ὅτʼ ἐξ Ἴδης ἄγαγεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς.ὡς δὲ λέων ἐλάφοιο ταχείης νήπια τέκναῥηϊδίως συνέαξε λαβὼν κρατεροῖσιν ὀδοῦσινἐλθὼν εἰς εὐνήν, ἁπαλόν τέ σφʼ ἦτορ ἀπηύρα·ἣ δʼ εἴ πέρ τε τύχῃσι μάλα σχεδόν, οὐ δύναταί σφιχραισμεῖν· αὐτὴν γάρ μιν ὑπὸ τρόμος αἰνὸς ἱκάνει·καρπαλίμως δʼ ἤϊξε διὰ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕληνσπεύδουσʼ ἱδρώουσα κραταιοῦ θηρὸς ὑφʼ ὁρμῆς·ὣς ἄρα τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρονΤρώων, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ὑπʼ Ἀργείοισι φέβοντο.αὐτὰρ ὃ Πείσανδρόν τε καὶ Ἱππόλοχον μενεχάρμηνυἱέας Ἀντιμάχοιο δαΐφρονος, ὅς ῥα μάλισταχρυσὸν Ἀλεξάνδροιο δεδεγμένος ἀγλαὰ δῶραοὐκ εἴασχʼ Ἑλένην δόμεναι ξανθῷ Μενελάῳ,τοῦ περ δὴ δύο παῖδε λάβε κρείων Ἀγαμέμνωνεἰν ἑνὶ δίφρῳ ἐόντας, ὁμοῦ δʼ ἔχον ὠκέας ἵππους·ἐκ γάρ σφεας χειρῶν φύγον ἡνία σιγαλόεντα,τὼ δὲ κυκηθήτην· ὃ δʼ ἐναντίον ὦρτο λέων ὣςἈτρεΐδης· τὼ δʼ αὖτʼ ἐκ δίφρου γουναζέσθην·ζώγρει Ἀτρέος υἱέ, σὺ δʼ ἄξια δέξαι ἄποινα·πολλὰ δʼ ἐν Ἀντιμάχοιο δόμοις κειμήλια κεῖταιχαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος,τῶν κέν τοι χαρίσαιτο πατὴρ ἀπερείσιʼ ἄποινα,