καὶ κόρυθα βριαρήν· ὃ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκεκαὶ βάλεν, οὐδʼ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός,ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός· διὰ δʼ ἀμπερὲς ἰὸςἐν γαίῃ κατέπηκτο· ὃ δὲ μάλα ἡδὺ γελάσσαςἐκ λόχου ἀμπήδησε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·βέβληαι οὐδʼ ἅλιον βέλος ἔκφυγεν· ὡς ὄφελόν τοινείατον ἐς κενεῶνα βαλὼν ἐκ θυμὸν ἑλέσθαι.οὕτω κεν καὶ Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος,οἵ τέ σε πεφρίκασι λέονθʼ ὡς μηκάδες αἶγες.τὸν δʼ οὐ ταρβήσας προσέφη κρατερὸς Διομήδης·τοξότα λωβητὴρ κέρᾳ ἀγλαὲ παρθενοπῖπαεἰ μὲν δὴ ἀντίβιον σὺν τεύχεσι πειρηθείης,οὐκ ἄν τοι χραίσμῃσι βιὸς καὶ ταρφέες ἰοί·νῦν δέ μʼ ἐπιγράψας ταρσὸν ποδὸς εὔχεαι αὔτως.οὐκ ἀλέγω, ὡς εἴ με γυνὴ βάλοι ἢ πάϊς ἄφρων·κωφὸν γὰρ βέλος ἀνδρὸς ἀνάλκιδος οὐτιδανοῖο.ἦ τʼ ἄλλως ὑπʼ ἐμεῖο, καὶ εἴ κʼ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ,ὀξὺ βέλος πέλεται, καὶ ἀκήριον αἶψα τίθησι.τοῦ δὲ γυναικὸς μέν τʼ ἀμφίδρυφοί εἰσι παρειαί,παῖδες δʼ ὀρφανικοί· ὃ δέ θʼ αἵματι γαῖαν ἐρεύθωνπύθεται, οἰωνοὶ δὲ περὶ πλέες ἠὲ γυναῖκες.ὣς φάτο, τοῦ δʼ Ὀδυσεὺς δουρικλυτὸς ἐγγύθεν ἐλθὼνἔστη πρόσθʼ· ὃ δʼ ὄπισθε καθεζόμενος βέλος ὠκὺἐκ ποδὸς ἕλκʼ, ὀδύνη δὲ διὰ χροὸς ἦλθʼ ἀλεγεινή.ἐς δίφρον δʼ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλενηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· ἤχθετο γὰρ κῆρ.οἰώθη δʼ Ὀδυσεὺς δουρὶ κλυτός, οὐδέ τις αὐτῷἈργείων παρέμεινεν, ἐπεὶ φόβος ἔλλαβε πάντας·ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·ὤ μοι ἐγὼ τί πάθω; μέγα μὲν κακὸν αἴ κε φέβωμαιπληθὺν ταρβήσας· τὸ δὲ ῥίγιον αἴ κεν ἁλώωμοῦνος· τοὺς δʼ ἄλλους Δαναοὺς ἐφόβησε Κρονίων.ἀλλὰ τί ἤ μοι ταῦτα φίλος διελέξατο θυμός;οἶδα γὰρ ὅττι κακοὶ μὲν ἀποίχονται πολέμοιο,ὃς δέ κʼ ἀριστεύῃσι μάχῃ ἔνι τὸν δὲ μάλα χρεὼἑστάμεναι κρατερῶς, ἤ τʼ ἔβλητʼ ἤ τʼ ἔβαλʼ ἄλλον.εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,τόφρα δʼ ἐπὶ Τρώων στίχες ἤλυθον ἀσπιστάων,ἔλσαν δʼ ἐν μέσσοισι, μετὰ σφίσι πῆμα τιθέντες.ὡς δʼ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες θαλεροί τʼ αἰζηοὶσεύωνται, ὃ δέ τʼ εἶσι βαθείης ἐκ ξυλόχοιοθήγων λευκὸν ὀδόντα μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν,ἀμφὶ δέ τʼ ἀΐσσονται, ὑπαὶ δέ τε κόμπος ὀδόντωνγίγνεται, οἳ δὲ μένουσιν ἄφαρ δεινόν περ ἐόντα,ὥς ῥα τότʼ ἀμφʼ Ὀδυσῆα Διῒ φίλον ἐσσεύοντοΤρῶες· ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀμύμονα Δηϊοπίτηνοὔτασεν ὦμον ὕπερθεν ἐπάλμενος ὀξέϊ δουρί,αὐτὰρ ἔπειτα Θόωνα καὶ Ἔννομον ἐξενάριξε.Χερσιδάμαντα δʼ ἔπειτα καθʼ ἵππων ἀΐξανταδουρὶ κατὰ πρότμησιν ὑπʼ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσηςνύξεν· ὃ δʼ ἐν κονίῃσι πεσὼν ἕλε γαῖαν ἀγοστῷ.τοὺς μὲν ἔασʼ, ὃ δʼ ἄρʼ Ἱππασίδην Χάροπʼ οὔτασε δουρὶαὐτοκασίγνητον εὐηφενέος Σώκοιο.τῷ δʼ ἐπαλεξήσων Σῶκος κίεν ἰσόθεος φώς,στῆ δὲ μάλʼ ἐγγὺς ἰὼν καί μιν πρὸς μῦθον ἔειπενὦ Ὀδυσεῦ πολύαινε δόλων ἆτʼ ἠδὲ πόνοιοσήμερον ἢ δοιοῖσιν ἐπεύξεαι Ἱππασίδῃσιτοιώδʼ ἄνδρε κατακτείνας καὶ τεύχεʼ ἀπούρας,ἤ κεν ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃς.ὣς εἰπὼν οὔτησε κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην.διὰ μὲν ἀσπίδος ἦλθε φαεινῆς ὄβριμον ἔγχος,καὶ διὰ θώρηκος πολυδαιδάλου ἠρήρειστο,πάντα δʼ ἀπὸ πλευρῶν χρόα ἔργαθεν, οὐδʼ ἔτʼ ἔασεΠαλλὰς Ἀθηναίη μιχθήμεναι ἔγκασι φωτός.γνῶ δʼ Ὀδυσεὺς ὅ οἱ οὔ τι τέλος κατακαίριον ἦλθεν,ἂψ δʼ ἀναχωρήσας Σῶκον πρὸς μῦθον ἔειπεν·ἆ δείλʼ ἦ μάλα δή σε κιχάνεται αἰπὺς ὄλεθρος.ἤτοι μέν ῥʼ ἔμʼ ἔπαυσας ἐπὶ Τρώεσσι μάχεσθαι·σοὶ δʼ ἐγὼ ἐνθάδε φημὶ φόνον καὶ κῆρα μέλαινανἤματι τῷδʼ ἔσσεσθαι, ἐμῷ δʼ ὑπὸ δουρὶ δαμένταεὖχος ἐμοὶ δώσειν, ψυχὴν δʼ Ἄϊδι κλυτοπώλῳ.ἦ, καὶ ὃ μὲν φύγαδʼ αὖτις ὑποστρέψας ἐβεβήκει,τῷ δὲ μεταστρεφθέντι μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξενὤμων μεσσηγύς, διὰ δὲ στήθεσφιν ἔλασσε,δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἐπεύξατο δῖος Ὀδυσσεύς·ὦ Σῶχʼ Ἱππάσου υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιοφθῆ σε τέλος θανάτοιο κιχήμενον, οὐδʼ ὑπάλυξας.ἆ δείλʼ οὐ μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρὄσσε καθαιρήσουσι θανόντι περ, ἀλλʼ οἰωνοὶὠμησταὶ ἐρύουσι, περὶ πτερὰ πυκνὰ βαλόντες.αὐτὰρ ἔμʼ, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοι Ἀχαιοί.ὣς εἰπὼν Σώκοιο δαΐφρονος ὄβριμον ἔγχοςἔξω τε χροὸς ἕλκε καὶ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσης·αἷμα δέ οἱ σπασθέντος ἀνέσσυτο, κῆδε δὲ θυμόν.Τρῶες δὲ μεγάθυμοι ὅπως ἴδον αἷμʼ Ὀδυσῆοςκεκλόμενοι καθʼ ὅμιλον ἐπʼ αὐτῷ πάντες ἔβησαν.αὐτὰρ ὅ γʼ ἐξοπίσω ἀνεχάζετο, αὖε δʼ ἑταίρους.τρὶς μὲν ἔπειτʼ ἤϋσεν ὅσον κεφαλὴ χάδε φωτός,τρὶς δʼ ἄϊεν ἰάχοντος ἄρηι φίλος Μενέλαος.αἶψα δʼ ἄρʼ Αἴαντα προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·Αἶαν διογενὲς Τελαμώνιε κοίρανε λαῶνἀμφί μʼ Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος ἵκετʼ ἀϋτὴτῷ ἰκέλη ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόνταΤρῶες ἀποτμήξαντες ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ.ἀλλʼ ἴομεν καθʼ ὅμιλον· ἀλεξέμεναι γὰρ ἄμεινον.δείδω μή τι πάθῃσιν ἐνὶ Τρώεσσι μονωθεὶςἐσθλὸς ἐών, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι γένηται.ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς.