οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες,Ἀτρεΐδης μὲν ἅμαρτε, παραὶ δέ οἱ ἐτράπετʼ ἔγχος,Ἰφιδάμας δὲ κατὰ ζώνην θώρηκος ἔνερθενύξʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἔρεισε βαρείῃ χειρὶ πιθήσας·οὐδʼ ἔτορε ζωστῆρα παναίολον, ἀλλὰ πολὺ πρὶνἀργύρῳ ἀντομένη μόλιβος ὣς ἐτράπετʼ αἰχμή.καὶ τό γε χειρὶ λαβὼν εὐρὺ κρείων Ἀγαμέμνωνἕλκʼ ἐπὶ οἷ μεμαὼς ὥς τε λίς, ἐκ δʼ ἄρα χειρὸςσπάσσατο· τὸν δʼ ἄορι πλῆξʼ αὐχένα, λῦσε δὲ γυῖα.ὣς ὃ μὲν αὖθι πεσὼν κοιμήσατο χάλκεον ὕπνονοἰκτρὸς ἀπὸ μνηστῆς ἀλόχου, ἀστοῖσιν ἀρήγων,κουριδίης, ἧς οὔ τι χάριν ἴδε, πολλὰ δʼ ἔδωκε·πρῶθʼ ἑκατὸν βοῦς δῶκεν, ἔπειτα δὲ χίλιʼ ὑπέστηαἶγας ὁμοῦ καὶ ὄϊς, τά οἱ ἄσπετα ποιμαίνοντο.δὴ τότε γʼ Ἀτρεΐδης Ἀγαμέμνων ἐξενάριξε,βῆ δὲ φέρων ἀνʼ ὅμιλον Ἀχαιῶν τεύχεα καλά.τὸν δʼ ὡς οὖν ἐνόησε Κόων ἀριδείκετος ἀνδρῶνπρεσβυγενὴς Ἀντηνορίδης, κρατερόν ῥά ἑ πένθοςὀφθαλμοὺς ἐκάλυψε κασιγνήτοιο πεσόντος.στῆ δʼ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθὼν Ἀγαμέμνονα δῖον,νύξε δέ μιν κατὰ χεῖρα μέσην ἀγκῶνος ἔνερθε,ἀντικρὺ δὲ διέσχε φαεινοῦ δουρὸς ἀκωκή.ῥίγησέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·ἀλλʼ οὐδʼ ὧς ἀπέληγε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο,ἀλλʼ ἐπόρουσε Κόωνι ἔχων ἀνεμοτρεφὲς ἔγχος.ἤτοι ὃ Ἰφιδάμαντα κασίγνητον καὶ ὄπατρονἕλκε ποδὸς μεμαώς, καὶ ἀΰτει πάντας ἀρίστους·τὸν δʼ ἕλκοντʼ ἀνʼ ὅμιλον ὑπʼ ἀσπίδος ὀμφαλοέσσηςοὔτησε ξυστῷ χαλκήρεϊ, λῦσε δὲ γυῖα·τοῖο δʼ ἐπʼ Ἰφιδάμαντι κάρη ἀπέκοψε παραστάς.ἔνθʼ Ἀντήνορος υἷες ὑπʼ Ἀτρεΐδῃ βασιλῆϊπότμον ἀναπλήσαντες ἔδυν δόμον Ἄϊδος εἴσω.αὐτὰρ ὃ τῶν ἄλλων ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶνἔγχεΐ τʼ ἄορί τε μεγάλοισί τε χερμαδίοισιν,ὄφρά οἱ αἷμʼ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς.αὐτὰρ ἐπεὶ τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δʼ αἷμα,ὀξεῖαι δʼ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὠδίνουσαν ἔχῃ βέλος ὀξὺ γυναῖκαδριμύ, τό τε προϊεῖσι μογοστόκοι ΕἰλείθυιαιἭρης θυγατέρες πικρὰς ὠδῖνας ἔχουσαι,ὣς ὀξεῖʼ ὀδύναι δῦνον μένος Ἀτρεΐδαο.ἐς δίφρον δʼ ἀνόρουσε, καὶ ἡνιόχῳ ἐπέτελλενηυσὶν ἔπι γλαφυρῇσιν ἐλαυνέμεν· ἤχθετο γὰρ κῆρ.ἤϋσεν δὲ διαπρύσιον Δαναοῖσι γεγωνώς·ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντεςὑμεῖς μὲν νῦν νηυσὶν ἀμύνετε ποντοπόροισιφύλοπιν ἀργαλέην, ἐπεὶ οὐκ ἐμὲ μητίετα Ζεὺςεἴασε Τρώεσσι πανημέριον πολεμίζειν.ὣς ἔφαθʼ, ἡνίοχος δʼ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππουςνῆας ἔπι γλαφυράς· τὼ δʼ οὐκ ἀέκοντε πετέσθην·ἄφρεον δὲ στήθεα, ῥαίνοντο δὲ νέρθε κονίῃτειρόμενον βασιλῆα μάχης ἀπάνευθε φέροντες.Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησʼ Ἀγαμέμνονα νόσφι κιόνταΤρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς.οἴχετʼ ἀνὴρ ὤριστος, ἐμοὶ δὲ μέγʼ εὖχος ἔδωκεΖεὺς Κρονίδης· ἀλλʼ ἰθὺς ἐλαύνετε μώνυχας ἵππουςἰφθίμων Δαναῶν, ἵνʼ ὑπέρτερον εὖχος ἄρησθε.ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.ὡς δʼ ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας ἀργιόδονταςσεύῃ ἐπʼ ἀγροτέρῳ συῒ καπρίῳ ἠὲ λέοντι,ὣς ἐπʼ Ἀχαιοῖσιν σεῦε Τρῶας μεγαθύμουςἝκτωρ Πριαμίδης βροτολοιγῷ ἶσος Ἄρηϊ.αὐτὸς δʼ ἐν πρώτοισι μέγα φρονέων ἐβεβήκει,ἐν δʼ ἔπεσʼ ὑσμίνῃ ὑπεραέϊ ἶσος ἀέλλῃ,ἥ τε καθαλλομένη ἰοειδέα πόντον ὀρίνει.ἔνθα τίνα πρῶτον, τίνα δʼ ὕστατον ἐξενάριξενἝκτωρ Πριαμίδης, ὅτε οἱ Ζεὺς κῦδος ἔδωκεν;Ἀσαῖον μὲν πρῶτα καὶ Αὐτόνοον καὶ Ὀπίτηνκαὶ Δόλοπα Κλυτίδην καὶ Ὀφέλτιον ἠδʼ ἈγέλαονΑἴσυμνόν τʼ Ὦρόν τε καὶ Ἱππόνοον μενεχάρμην.τοὺς ἄρʼ ὅ γʼ ἡγεμόνας Δαναῶν ἕλεν, αὐτὰρ ἔπειταπληθύν, ὡς ὁπότε νέφεα Ζέφυρος στυφελίξῃἀργεστᾶο Νότοιο βαθείῃ λαίλαπι τύπτων·πολλὸν δὲ τρόφι κῦμα κυλίνδεται, ὑψόσε δʼ ἄχνησκίδναται ἐξ ἀνέμοιο πολυπλάγκτοιο ἰωῆς·ὣς ἄρα πυκνὰ καρήαθʼ ὑφʼ Ἕκτορι δάμνατο λαῶν.ἔνθά κε λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο,καί νύ κεν ἐν νήεσσι πέσον φεύγοντες Ἀχαιοί,εἰ μὴ Τυδεΐδῃ Διομήδεϊ κέκλετʼ Ὀδυσσεύς·Τυδεΐδη τί παθόντε λελάσμεθα θούριδος ἀλκῆς;ἀλλʼ ἄγε δεῦρο πέπον, παρʼ ἔμʼ ἵσταο· δὴ γὰρ ἔλεγχοςἔσσεται εἴ κεν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρατερὸς Διομήδης·ἤτοι ἐγὼ μενέω καὶ τλήσομαι· ἀλλὰ μίνυνθαἡμέων ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ νεφεληγερέτα ΖεὺςΤρωσὶν δὴ βόλεται δοῦναι κράτος ἠέ περ ἡμῖν.ἦ καὶ Θυμβραῖον μὲν ἀφʼ ἵππων ὦσε χαμᾶζεδουρὶ βαλὼν κατὰ μαζὸν ἀριστερόν· αὐτὰρ Ὀδυσσεὺςἀντίθεον θεράποντα Μολίονα τοῖο ἄνακτος.τοὺς μὲν ἔπειτʼ εἴασαν, ἐπεὶ πολέμου ἀπέπαυσαν·τὼ δʼ ἀνʼ ὅμιλον ἰόντε κυδοίμεον, ὡς ὅτε κάπρω