πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστονπάντας κυδαίνων· μηδὲ μεγαλίζεο θυμῷ,ἀλλὰ καὶ αὐτοί περ πονεώμεθα· ὧδέ που ἄμμιΖεὺς ἐπὶ γιγνομένοισιν ἵει κακότητα βαρεῖαν.ὣς εἰπὼν ἀπέπεμπεν ἀδελφεὸν εὖ ἐπιτείλας·αὐτὰρ ὃ βῆ ῥʼ ἰέναι μετὰ Νέστορα ποιμένα λαῶν·τὸν δʼ εὗρεν παρά τε κλισίῃ καὶ νηῒ μελαίνῃεὐνῇ ἔνι μαλακῇ· παρὰ δʼ ἔντεα ποικίλʼ ἔκειτοἀσπὶς καὶ δύο δοῦρε φαεινή τε τρυφάλεια.πὰρ δὲ ζωστὴρ κεῖτο παναίολος, ᾧ ῥʼ ὁ γεραιὸςζώννυθʼ ὅτʼ ἐς πόλεμον φθισήνορα θωρήσσοιτολαὸν ἄγων, ἐπεὶ οὐ μὲν ἐπέτρεπε γήραϊ λυγρῷ.ὀρθωθεὶς δʼ ἄρʼ ἐπʼ ἀγκῶνος κεφαλὴν ἐπαείραςἈτρεΐδην προσέειπε καὶ ἐξερεείνετο μύθῳ·τίς δʼ οὗτος κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν ἔρχεαι οἶοςνύκτα διʼ ὀρφναίην, ὅτε θʼ εὕδουσι βροτοὶ ἄλλοι,ἠέ τινʼ οὐρήων διζήμενος, ἤ τινʼ ἑταίρων;φθέγγεο, μηδʼ ἀκέων ἐπʼ ἔμʼ ἔρχεο· τίπτε δέ σε χρεώ;τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων·ὦ Νέστορ Νηληϊάδη μέγα κῦδος Ἀχαιῶνγνώσεαι Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα, τὸν περὶ πάντωνΖεὺς ἐνέηκε πόνοισι διαμπερὲς εἰς ὅ κʼ ἀϋτμὴἐν στήθεσσι μένῃ καί μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ.πλάζομαι ὧδʼ ἐπεὶ οὔ μοι ἐπʼ ὄμμασι νήδυμος ὕπνοςἱζάνει, ἀλλὰ μέλει πόλεμος καὶ κήδεʼ Ἀχαιῶν.αἰνῶς γὰρ Δαναῶν περιδείδια, οὐδέ μοι ἦτορἔμπεδον, ἀλλʼ ἀλαλύκτημαι, κραδίη δέ μοι ἔξωστηθέων ἐκθρῴσκει, τρομέει δʼ ὑπὸ φαίδιμα γυῖα.ἀλλʼ εἴ τι δραίνεις, ἐπεὶ οὐδὲ σέ γʼ ὕπνος ἱκάνει,δεῦρʼ ἐς τοὺς φύλακας καταβήομεν, ὄφρα ἴδωμενμὴ τοὶ μὲν καμάτῳ ἀδηκότες ἠδὲ καὶ ὕπνῳκοιμήσωνται, ἀτὰρ φυλακῆς ἐπὶ πάγχυ λάθωνται.δυσμενέες δʼ ἄνδρες σχεδὸν εἵαται· οὐδέ τι ἴδμενμή πως καὶ διὰ νύκτα μενοινήσωσι μάχεσθαι.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνονοὔ θην Ἕκτορι πάντα νοήματα μητίετα Ζεὺς