ὣς νῦν μοι ἐθέλουσα παρίσταο καί με φύλασσε.σοὶ δʼ αὖ ἐγὼ ῥέξω βοῦν ἦνιν εὐρυμέτωπονἀδμήτην, ἣν οὔ πω ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἀνήρ·τήν τοι ἐγὼ ῥέξω χρυσὸν κέρασιν περιχεύας.ὣς ἔφαν εὐχόμενοι, τῶν δʼ ἔκλυε Παλλὰς Ἀθήνη.οἳ δʼ ἐπεὶ ἠρήσαντο Διὸς κούρῃ μεγάλοιο,βάν ῥʼ ἴμεν ὥς τε λέοντε δύω διὰ νύκτα μέλαινανἂμ φόνον, ἂν νέκυας, διά τʼ ἔντεα καὶ μέλαν αἷμα.οὐδὲ μὲν οὐδὲ Τρῶας ἀγήνορας εἴασεν Ἕκτωρεὕδειν, ἀλλʼ ἄμυδις κικλήσκετο πάντας ἀρίστους,ὅσσοι ἔσαν Τρώων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες·τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·τίς κέν μοι τόδε ἔργον ὑποσχόμενος τελέσειεδώρῳ ἔπι μεγάλῳ; μισθὸς δέ οἱ ἄρκιος ἔσται.δώσω γὰρ δίφρόν τε δύω τʼ ἐριαύχενας ἵππουςοἵ κεν ἄριστοι ἔωσι θοῇς ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν