νῦν γὰρ δὴ πάντεσσιν ἐπὶ ξυροῦ ἵσταται ἀκμῆςἢ μάλα λυγρὸς ὄλεθρος Ἀχαιοῖς ἠὲ βιῶναι.ἀλλʼ ἴθι νῦν Αἴαντα ταχὺν καὶ Φυλέος υἱὸνἄνστησον· σὺ γάρ ἐσσι νεώτερος· εἴ μʼ ἐλεαίρεις.ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἀμφʼ ὤμοισιν ἑέσσατο δέρμα λέοντοςαἴθωνος μεγάλοιο ποδηνεκές, εἵλετο δʼ ἔγχος.βῆ δʼ ἰέναι, τοὺς δʼ ἔνθεν ἀναστήσας ἄγεν ἥρως.οἳ δʼ ὅτε δὴ φυλάκεσσιν ἐν ἀγρομένοισιν ἔμιχθεν,οὐδὲ μὲν εὕδοντας φυλάκων ἡγήτορας εὗρον,ἀλλʼ ἐγρηγορτὶ σὺν τεύχεσιν εἵατο πάντες.ὡς δὲ κύνες περὶ μῆλα δυσωρήσωνται ἐν αὐλῇθηρὸς ἀκούσαντες κρατερόφρονος, ὅς τε καθʼ ὕληνἔρχηται διʼ ὄρεσφι· πολὺς δʼ ὀρυμαγδὸς ἐπʼ αὐτῷἀνδρῶν ἠδὲ κυνῶν, ἀπό τέ σφισιν ὕπνος ὄλωλεν·ὣς τῶν νήδυμος ὕπνος ἀπὸ βλεφάροιιν ὀλώλεινύκτα φυλασσομένοισι κακήν· πεδίον δὲ γὰρ αἰεὶτετράφαθʼ, ὁππότʼ ἐπὶ Τρώων ἀΐοιεν ἰόντων.τοὺς δʼ ὃ γέρων γήθησεν ἰδὼν θάρσυνέ τε μύθῳκαί σφεας φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·οὕτω νῦν φίλα τέκνα φυλάσσετε· μηδέ τινʼ ὕπνοςαἱρείτω, μὴ χάρμα γενώμεθα δυσμενέεσσιν.ὣς εἰπὼν τάφροιο διέσσυτο· τοὶ δʼ ἅμʼ ἕποντοἈργείων βασιλῆες ὅσοι κεκλήατο βουλήν.τοῖς δʼ ἅμα Μηριόνης καὶ Νέστορος ἀγλαὸς υἱὸςἤϊσαν· αὐτοὶ γὰρ κάλεον συμμητιάασθαι.τάφρον δʼ ἐκδιαβάντες ὀρυκτὴν ἑδριόωντοἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶροςπιπτόντων· ὅθεν αὖτις ἀπετράπετʼ ὄβριμος Ἕκτωρὀλλὺς Ἀργείους, ὅτε δὴ περὶ νὺξ ἐκάλυψεν.ἔνθα καθεζόμενοι ἔπεʼ ἀλλήλοισι πίφαυσκον·τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·ὦ φίλοι οὐκ ἂν δή τις ἀνὴρ πεπίθοιθʼ ἑῷ αὐτοῦθυμῷ τολμήεντι μετὰ Τρῶας μεγαθύμουςἐλθεῖν, εἴ τινά που δηΐων ἕλοι ἐσχατόωντα,ἤ τινά που καὶ φῆμιν ἐνὶ Τρώεσσι πύθοιτο,ἅσσά τε μητιόωσι μετὰ σφίσιν, ἢ μεμάασιναὖθι μένειν παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν, ἦε πόλιν δὲ