βῆ δʼ ἰέναι κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.πρῶτον ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντονἐξ ὕπνου ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρφθεγξάμενος· τὸν δʼ αἶψα περὶ φρένας ἤλυθʼ ἰωή,ἐκ δʼ ἦλθε κλισίης καί σφεας πρὸς μῦθον ἔειπε·τίφθʼ οὕτω κατὰ νῆας ἀνὰ στρατὸν οἶοι ἀλᾶσθενύκτα διʼ ἀμβροσίην, ὅ τι δὴ χρειὼ τόσον ἵκει;τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦμὴ νεμέσα· τοῖον γὰρ ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς.ἀλλʼ ἕπεʼ, ὄφρα καὶ ἄλλον ἐγείρομεν ὅν τʼ ἐπέοικεβουλὰς βουλεύειν, ἢ φευγέμεν ἠὲ μάχεσθαι.ὣς φάθʼ, ὃ δὲ κλισίην δὲ κιὼν πολύμητις Ὀδυσσεὺςποικίλον ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο, βῆ δὲ μετʼ αὐτούς.βὰν δʼ ἐπὶ Τυδεΐδην Διομήδεα· τὸν δὲ κίχανονἐκτὸς ἀπὸ κλισίης σὺν τεύχεσιν· ἀμφὶ δʼ ἑταῖροιεὗδον, ὑπὸ κρασὶν δʼ ἔχον ἀσπίδας· ἔγχεα δέ σφινὄρθʼ ἐπὶ σαυρωτῆρος ἐλήλατο, τῆλε δὲ χαλκὸςλάμφʼ ὥς τε στεροπὴ πατρὸς Διός· αὐτὰρ ὅ γʼ ἥρωςεὗδʼ, ὑπὸ δʼ ἔστρωτο ῥινὸν βοὸς ἀγραύλοιο,αὐτὰρ ὑπὸ κράτεσφι τάπης τετάνυστο φαεινός.τὸν παρστὰς ἀνέγειρε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ,λὰξ ποδὶ κινήσας, ὄτρυνέ τε νείκεσέ τʼ ἄντην·ἔγρεο Τυδέος υἱέ· τί πάννυχον ὕπνον ἀωτεῖς;οὐκ ἀΐεις ὡς Τρῶες ἐπὶ θρωσμῷ πεδίοιοεἵαται ἄγχι νεῶν, ὀλίγος δʼ ἔτι χῶρος ἐρύκει;ὣς φάθʼ, ὃ δʼ ἐξ ὕπνοιο μάλα κραιπνῶς ἀνόρουσε,καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·σχέτλιός ἐσσι γεραιέ· σὺ μὲν πόνου οὔ ποτε λήγεις.οὔ νυ καὶ ἄλλοι ἔασι νεώτεροι υἷες Ἀχαιῶνοἵ κεν ἔπειτα ἕκαστον ἐγείρειαν βασιλήωνπάντῃ ἐποιχόμενοι; σὺ δʼ ἀμήχανός ἐσσι γεραιέ.τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·ναὶ δὴ ταῦτά γε πάντα φίλος κατὰ μοῖραν ἔειπες.εἰσὶν μέν μοι παῖδες ἀμύμονες, εἰσὶ δὲ λαοὶκαὶ πολέες, τῶν κέν τις ἐποιχόμενος καλέσειεν·ἀλλὰ μάλα μεγάλη χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς.