οὔτε θεῶν πρότερος τὸν εἴσεται οὔτʼ ἀνθρώπων·ὃν δέ κʼ ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλωμι νοῆσαιμή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μηδὲ μετάλλα.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα βοῶπις πότνια Ἥρη·αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες;καὶ λίην σε πάρος γʼ οὔτʼ εἴρομαι οὔτε μεταλλῶ,ἀλλὰ μάλʼ εὔκηλος τὰ φράζεαι ἅσσʼ ἐθέλῃσθα.νῦν δʼ αἰνῶς δείδοικα κατὰ φρένα μή σε παρείπῃἀργυρόπεζα Θέτις θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος·ἠερίη γὰρ σοί γε παρέζετο καὶ λάβε γούνων·τῇ σʼ ὀΐω κατανεῦσαι ἐτήτυμον ὡς Ἀχιλῆατιμήσῃς, ὀλέσῃς δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·δαιμονίη αἰεὶ μὲν ὀΐεαι οὐδέ σε λήθω·πρῆξαι δʼ ἔμπης οὔ τι δυνήσεαι, ἀλλʼ ἀπὸ θυμοῦμᾶλλον ἐμοὶ ἔσεαι· τὸ δέ τοι καὶ ῥίγιον ἔσται.εἰ δʼ οὕτω τοῦτʼ ἐστὶν ἐμοὶ μέλλει φίλον εἶναι·ἀλλʼ ἀκέουσα κάθησο, ἐμῷ δʼ ἐπιπείθεο μύθῳ,μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν ὅσοι θεοί εἰσʼ ἐν Ὀλύμπῳἆσσον ἰόνθʼ, ὅτε κέν τοι ἀάπτους χεῖρας ἐφείω.ὣς ἔφατʼ ἔδεισεν δὲ βοῶπις πότνια Ἥρη,καί ῥʼ ἀκέουσα καθῆστο ἐπιγνάμψασα φίλον κῆρ·ὄχθησαν δʼ ἀνὰ δῶμα Διὸς θεοὶ Οὐρανίωνες·τοῖσιν δʼ Ἥφαιστος κλυτοτέχνης ἦρχʼ ἀγορεύεινμητρὶ φίλῃ ἐπίηρα φέρων λευκωλένῳ Ἥρῃ·ἦ δὴ λοίγια ἔργα τάδʼ ἔσσεται οὐδʼ ἔτʼ ἀνεκτά,εἰ δὴ σφὼ ἕνεκα θνητῶν ἐριδαίνετον ὧδε,ἐν δὲ θεοῖσι κολῳὸν ἐλαύνετον· οὐδέ τι δαιτὸςἐσθλῆς ἔσσεται ἦδος, ἐπεὶ τὰ χερείονα νικᾷ.μητρὶ δʼ ἐγὼ παράφημι καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃπατρὶ φίλῳ ἐπίηρα φέρειν Διί, ὄφρα μὴ αὖτενεικείῃσι πατήρ, σὺν δʼ ἡμῖν δαῖτα ταράξῃ.εἴ περ γάρ κʼ ἐθέλῃσιν Ὀλύμπιος ἀστεροπητὴςἐξ ἑδέων στυφελίξαι· ὃ γὰρ πολὺ φέρτατός ἐστιν.ἀλλὰ σὺ τὸν ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσιν·αὐτίκʼ ἔπειθʼ ἵλαος Ὀλύμπιος ἔσσεται ἡμῖν.ὣς ἄρʼ ἔφη καὶ ἀναΐξας δέπας ἀμφικύπελλονμητρὶ φίλῃ ἐν χειρὶ τίθει καί μιν προσέειπε·τέτλαθι μῆτερ ἐμή, καὶ ἀνάσχεο κηδομένη περ,μή σε φίλην περ ἐοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαιθεινομένην, τότε δʼ οὔ τι δυνήσομαι ἀχνύμενός περχραισμεῖν· ἀργαλέος γὰρ Ὀλύμπιος ἀντιφέρεσθαι·ἤδη γάρ με καὶ ἄλλοτʼ ἀλεξέμεναι μεμαῶταῥῖψε ποδὸς τεταγὼν ἀπὸ βηλοῦ θεσπεσίοιο,πᾶν δʼ ἦμαρ φερόμην, ἅμα δʼ ἠελίῳ καταδύντικάππεσον ἐν Λήμνῳ, ὀλίγος δʼ ἔτι θυμὸς ἐνῆεν·ἔνθά με Σίντιες ἄνδρες ἄφαρ κομίσαντο πεσόντα.ὣς φάτο, μείδησεν δὲ θεὰ λευκώλενος Ἥρη,μειδήσασα δὲ παιδὸς ἐδέξατο χειρὶ κύπελλον·αὐτὰρ ὃ τοῖς ἄλλοισι θεοῖς ἐνδέξια πᾶσινοἰνοχόει γλυκὺ νέκταρ ἀπὸ κρητῆρος ἀφύσσων·ἄσβεστος δʼ ἄρʼ ἐνῶρτο γέλως μακάρεσσι θεοῖσινὡς ἴδον Ἥφαιστον διὰ δώματα ποιπνύοντα.ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύνταδαίνυντʼ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης,οὐ μὲν φόρμιγγος περικαλλέος ἣν ἔχʼ Ἀπόλλων,Μουσάων θʼ αἳ ἄειδον ἀμειβόμεναι ὀπὶ καλῇ.αὐτὰρ ἐπεὶ κατέδυ λαμπρὸν φάος ἠελίοιο,οἳ μὲν κακκείοντες ἔβαν οἶκον δὲ ἕκαστος,ἧχι ἑκάστῳ δῶμα περικλυτὸς ἀμφιγυήειςἭφαιστος ποίησεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσι·Ζεὺς δὲ πρὸς ὃν λέχος ἤϊʼ Ὀλύμπιος ἀστεροπητής,ἔνθα πάρος κοιμᾶθʼ ὅτε μιν γλυκὺς ὕπνος ἱκάνοι·ἔνθα καθεῦδʼ ἀναβάς, παρὰ δὲ χρυσόθρονος Ἥρη.

ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶεὗδον παννύχιοι, Δία δʼ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος,ἀλλʼ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆατιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή,πέμψαι ἐπʼ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·βάσκʼ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαοπάντα μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺςπανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιανΤρώων· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντεςἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπανταςἭρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπται.ὣς φάτο, βῆ δʼ ἄρʼ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,βῆ δʼ ἄρʼ ἐπʼ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα· τὸν δὲ κίχανενεὕδοντʼ ἐν κλισίῃ, περὶ δʼ ἀμβρόσιος κέχυθʼ ὕπνος.στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώςΝέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖʼ Ἀγαμέμνων·τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδραᾧ λαοί τʼ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·νῦν δʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει.θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺςπανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιανΤρώων· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντεςἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπανταςἭρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπταιἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μηδέ σε λήθηαἱρείτω εὖτʼ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπʼ αὐτοῦτὰ φρονέοντʼ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥʼ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·φῆ γὰρ ὅ γʼ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳνήπιος, οὐδὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·θήσειν γὰρ ἔτʼ ἔμελλεν ἐπʼ ἄλγεά τε στοναχάς τεΤρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.ἔγρετο δʼ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτʼ ὀμφή·ἕζετο δʼ ὀρθωθείς, μαλακὸν δʼ ἔνδυνε χιτῶνακαλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·ποσσὶ δʼ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεὶσὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν ὌλυμπονΖηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεκηρύσσειν ἀγορὴν δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα·βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἷζε γερόντωνΝεστορέῃ παρὰ νηῒ Πυλοιγενέος βασιλῆος·τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·κλῦτε φίλοι· θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν ὄνειροςἀμβροσίην διὰ νύκτα· μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳεἶδός τε μέγεθός τε φυήν τʼ ἄγχιστα ἐῴκει·στῆ δʼ ἄρʼ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα,ᾧ λαοί τʼ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·νῦν δʼ ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδʼ ἐλεαίρει·θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺςπανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιανΤρώων· οὐ γὰρ ἔτʼ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματʼ ἔχοντεςἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπανταςἭρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδεʼ ἐφῆπταιἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν· ὣς ὃ μὲν εἰπὼνᾤχετʼ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.ἀλλʼ ἄγετʼ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν·πρῶτα δʼ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί,καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·ὑμεῖς δʼ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν.ἤτοι ὅ γʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο, τοῖσι δʼ ἀνέστηΝέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος,ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·ὦ φίλοι Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντεςεἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπεψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·νῦν δʼ ἴδεν ὃς μέγʼ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·ἀλλʼ ἄγετʼ αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν.ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξῆρχε νέεσθαι,οἳ δʼ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶνσκηπτοῦχοι βασιλῆες· ἐπεσσεύοντο δὲ λαοί.ἠΰτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάωνπέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων,βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπʼ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·αἳ μέν τʼ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἳ δέ τε ἔνθα·ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντοἰλαδὸν εἰς ἀγορήν· μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήειὀτρύνουσʼ ἰέναι Διὸς ἄγγελος· οἳ δʼ ἀγέροντο.τετρήχει δʼ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖαλαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δʼ ἦν· ἐννέα δέ σφεαςκήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτʼ ἀϋτῆςσχοίατʼ, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.σπουδῇ δʼ ἕζετο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθʼ ἕδραςπαυσάμενοι κλαγγῆς· ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνωνἔστη σκῆπτρον ἔχων τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι,αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ,αὐτὰρ ὃ αὖτε Πέλοψ δῶκʼ Ἀτρέϊ ποιμένι λαῶν,Ἀτρεὺς δὲ θνῄσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ,αὐτὰρ ὃ αὖτε Θυέστʼ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι,πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἄργεϊ παντὶ ἀνάσσειν.τῷ ὅ γʼ ἐρεισάμενος ἔπεʼ Ἀργείοισι μετηύδα·ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοὶ θεράποντες ἌρηοςΖεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ,σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσενἼλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύειδυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηναἠδʼ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.αἰσχρὸν γὰρ τόδε γʼ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαιμὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶνἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαιἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δʼ οὔ πώ τι πέφανται·εἴ περ γάρ κʼ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τεὅρκια πιστὰ ταμόντες ἀριθμηθήμεναι ἄμφω,Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν,ἡμεῖς δʼ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί,Τρώων δʼ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν,πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας ἈχαιῶνΤρώων, οἳ ναίουσι κατὰ πτόλιν· ἀλλʼ ἐπίκουροιπολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν,οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσʼ ἐθέλονταἸλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί,καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·αἳ δέ που ἡμέτεραί τʼ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκναεἵατʼ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι· ἄμμι δὲ ἔργοναὔτως ἀκράαντον οὗ εἵνεκα δεῦρʼ ἱκόμεσθα.ἀλλʼ ἄγεθʼ ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω πειθώμεθα πάντες·φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινεπᾶσι μετὰ πληθὺν ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·κινήθη δʼ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσηςπόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τʼ Εὖρός τε Νότος τεὤρορʼ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.ὡς δʼ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼνλάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τʼ ἠμύει ἀσταχύεσσιν,ὣς τῶν πᾶσʼ ἀγορὴ κινήθη· τοὶ δʼ ἀλαλητῷνῆας ἔπʼ ἐσσεύοντο, ποδῶν δʼ ὑπένερθε κονίηἵστατʼ ἀειρομένη· τοὶ δʼ ἀλλήλοισι κέλευονἅπτεσθαι νηῶν ἠδʼ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν,οὐρούς τʼ ἐξεκάθαιρον· ἀϋτὴ δʼ οὐρανὸν ἷκενοἴκαδε ἱεμένων· ὑπὸ δʼ ᾕρεον ἕρματα νηῶν.ἔνθά κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθηεἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος Ἀτρυτώνη,οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖανἈργεῖοι φεύξονται ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης,κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιενἈργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶνἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·ἀλλʼ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,βῆ δὲ κατʼ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·καρπαλίμως δʼ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.εὗρεν ἔπειτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντονἑσταότʼ· οὐδʼ ὅ γε νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνηςἅπτετʼ, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·διογενὲς Λαερτιάδη πολυμήχανʼ Ὀδυσσεῦ,οὕτω δὴ οἶκον δὲ φίλην ἐς πατρίδα γαῖανφεύξεσθʼ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες,κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτεἈργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶνἐν Τροίῃ ἀπόλοντο φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;ἀλλʼ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μηδʼ ἔτʼ ἐρώει,σοῖς δʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,μηδὲ ἔα νῆας ἅλα δʼ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε· τὴν δὲ κόμισσεκῆρυξ Εὐρυβάτης Ἰθακήσιος ὅς οἱ ὀπήδει·αὐτὸς δʼ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼνδέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον ἄφθιτον αἰεί·σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.ὅν τινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα κιχείητὸν δʼ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς·δαιμόνιʼ οὔ σε ἔοικε κακὸν ὣς δειδίσσεσθαι,ἀλλʼ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·οὐ γάρ πω σάφα οἶσθʼ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·νῦν μὲν πειρᾶται, τάχα δʼ ἴψεται υἷας Ἀχαιῶν.ἐν βουλῇ δʼ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπε.μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων,τιμὴ δʼ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.ὃν δʼ αὖ δήμου τʼ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τʼ ἐφεύροι,τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·δαιμόνιʼ ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε,οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δʼ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκιςοὔτέ ποτʼ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔτʼ ἐνὶ βουλῇ·οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδʼ Ἀχαιοί·οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷς κοίρανος ἔστω,εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεωσκῆπτρόν τʼ ἠδὲ θέμιστας, ἵνά σφισι βουλεύῃσι.ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν· οἳ δʼ ἀγορὴν δὲαὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἠχῇ, ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσηςαἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.ἄλλοι μέν ῥʼ ἕζοντο, ἐρήτυθεν δὲ καθʼ ἕδρας·Θερσίτης δʼ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα,ὃς ἔπεα φρεσὶν ᾗσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ᾔδημάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν,ἀλλʼ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισινἔμμεναι· αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε·φολκὸς ἔην, χωλὸς δʼ ἕτερον πόδα· τὼ δέ οἱ ὤμωκυρτὼ ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε· αὐτὰρ ὕπερθεφοξὸς ἔην κεφαλήν, ψεδνὴ δʼ ἐπενήνοθε λάχνη.ἔχθιστος δʼ Ἀχιλῆϊ μάλιστʼ ἦν ἠδʼ Ὀδυσῆϊ·τὼ γὰρ νεικείεσκε· τότʼ αὖτʼ Ἀγαμέμνονι δίῳὀξέα κεκλήγων λέγʼ ὀνείδεα· τῷ δʼ ἄρʼ Ἀχαιοὶἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τʼ ἐνὶ θυμῷ.αὐτὰρ ὃ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·Ἀτρεΐδη τέο δʼ αὖτʼ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις;πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκεςεἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶπρωτίστῳ δίδομεν εὖτʼ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.ἦ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσειΤρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα,ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἢ ἄλλος Ἀχαιῶν,ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι,ἥν τʼ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι; οὐ μὲν ἔοικενἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.ὦ πέπονες κάκʼ ἐλέγχεʼ Ἀχαιΐδες οὐκέτʼ Ἀχαιοὶοἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δʼ ἐῶμεναὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηταιἤ ῥά τί οἱ χἠμεῖς προσαμύνομεν ἦε καὶ οὐκί·ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα ἕο μέγʼ ἀμείνονα φῶταἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας αὐτὸς ἀπούρας.ἀλλὰ μάλʼ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·ἦ γὰρ ἂν Ἀτρεΐδη νῦν ὕστατα λωβήσαιο·ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα ποιμένα λαῶν,Θερσίτης· τῷ δʼ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς,καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·Θερσῖτʼ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής,ἴσχεο, μηδʼ ἔθελʼ οἶος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλονἔμμεναι, ὅσσοι ἅμʼ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον.τὼ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμʼ ἔχων ἀγορεύοις,καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.τὼ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶνἧσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσινἥρωες Δαναοί· σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις.ἀλλʼ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·εἴ κʼ ἔτι σʼ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε,μηκέτʼ ἔπειτʼ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη,μηδʼ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην,εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω,χλαῖνάν τʼ ἠδὲ χιτῶνα, τά τʼ αἰδῶ ἀμφικαλύπτει,αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσωπεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.ὣς ἄρʼ ἔφη, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμωπλῆξεν· ὃ δʼ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·σμῶδιξ δʼ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστησκήπτρου ὕπο χρυσέου· ὃ δʼ ἄρʼ ἕζετο τάρβησέν τε,ἀλγήσας δʼ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.οἳ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπʼ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν·ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·ὢ πόποι ἦ δὴ μυρίʼ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργεβουλάς τʼ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·νῦν δὲ τόδε μέγʼ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν,ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχʼ ἀγοράων.οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγήνωρνεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.ὣς φάσαν ἣ πληθύς· ἀνὰ δʼ ὃ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺςἔστη σκῆπτρον ἔχων· παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνηεἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει,ὡς ἅμα θʼ οἳ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶνμῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·ὅ σφιν ἐὺ φρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·Ἀτρεΐδη νῦν δή σε ἄναξ ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶπᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἥν περ ὑπέστανἐνθάδʼ ἔτι στείχοντες ἀπʼ Ἄργεος ἱπποβότοιοἼλιον ἐκπέρσαντʼ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκεςἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἶκον δὲ νέεσθαι.ἦ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι·καὶ γάρ τίς θʼ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιοἀσχαλάᾳ σὺν νηῒ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαιχειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·ἡμῖν δʼ εἴνατός ἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸςἐνθάδε μιμνόντεσσι· τὼ οὐ νεμεσίζομʼ Ἀχαιοὺςἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν· ἀλλὰ καὶ ἔμπηςαἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι.τλῆτε φίλοι, καὶ μείνατʼ ἐπὶ χρόνον ὄφρα δαῶμενἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται ἦε καὶ οὐκί.εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντεςμάρτυροι, οὓς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·χθιζά τε καὶ πρωΐζʼ ὅτʼ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶνἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι,ἡμεῖς δʼ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺςἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβαςκαλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·ἔνθʼ ἐφάνη μέγα σῆμα· δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινὸςσμερδαλέος, τόν ῥʼ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόως δέ,βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.ἔνθα δʼ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα,ὄζῳ ἐπʼ ἀκροτάτῳ πετάλοις ὑποπεπτηῶτεςὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα·ἔνθʼ ὅ γε τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας·μήτηρ δʼ ἀμφεποτᾶτο ὀδυρομένη φίλα τέκνα·τὴν δʼ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν,τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεὸς ὅς περ ἔφηνε·λᾶαν γάρ μιν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·ἡμεῖς δʼ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη.ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθʼ ἑκατόμβας,Κάλχας δʼ αὐτίκʼ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·τίπτʼ ἄνεῳ ἐγένεσθε κάρη κομόωντες Ἀχαιοί;ἡμῖν μὲν τόδʼ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεὺςὄψιμον ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτʼ ὀλεῖται.ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φάγε στρουθοῖο καὶ αὐτὴνὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν ἣ τέκε τέκνα,ὣς ἡμεῖς τοσσαῦτʼ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι,τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.ἀλλʼ ἄγε μίμνετε πάντες ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶαὐτοῦ εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.ὣς ἔφατʼ, Ἀργεῖοι δὲ μέγʼ ἴαχον, ἀμφὶ δὲ νῆεςσμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπʼ Ἀχαιῶν,μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο·τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·ὦ πόποι ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθενηπιάχοις οἷς οὔ τι μέλει πολεμήϊα ἔργα.πῇ δὴ συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια βήσεται ἥμιν;ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τʼ ἀνδρῶνσπονδαί τʼ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ᾗς ἐπέπιθμεν·αὔτως γὰρ ἐπέεσσʼ ἐριδαίνομεν, οὐδέ τι μῆχοςεὑρέμεναι δυνάμεσθα, πολὺν χρόνον ἐνθάδʼ ἐόντες.Ἀτρεΐδη σὺ δʼ ἔθʼ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴνἄρχευʼ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας,τούσδε δʼ ἔα φθινύθειν ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶννόσφιν βουλεύωσʼ· ἄνυσις δʼ οὐκ ἔσσεται αὐτῶν·πρὶν Ἄργος δʼ ἰέναι πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιογνώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις εἴ τε καὶ οὐκί.φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωναἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινονἈργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντεςἀστράπτων ἐπιδέξιʼ ἐναίσιμα σήματα φαίνων.τὼ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἶκον δὲ νέεσθαιπρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆναι,τίσασθαι δʼ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἶκον δὲ νέεσθαιἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης,ὄφρα πρόσθʼ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.ἀλλὰ ἄναξ αὐτός τʼ εὖ μήδεο πείθεό τʼ ἄλλῳ·οὔ τοι ἀπόβλητον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπω·κρῖνʼ ἄνδρας κατὰ φῦλα κατὰ φρήτρας Ἀγάμεμνον,ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.εἰ δέ κεν ὣς ἕρξῃς καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί,γνώσῃ ἔπειθʼ ὅς θʼ ἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶνἠδʼ ὅς κʼ ἐσθλὸς ἔῃσι· κατὰ σφέας γὰρ μαχέονται.γνώσεαι δʼ εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις,ἦ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο.τὸν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·ἦ μὰν αὖτʼ ἀγορῇ νικᾷς γέρον υἷας Ἀχαιῶν.αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλοντοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·τώ κε τάχʼ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτοςχερσὶν ὑφʼ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγεʼ ἔδωκεν,ὅς με μετʼ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθʼ εἵνεκα κούρηςἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δʼ ἦρχον χαλεπαίνων·εἰ δέ ποτʼ ἔς γε μίαν βουλεύσομεν, οὐκέτʼ ἔπειταΤρωσὶν ἀνάβλησις κακοῦ ἔσσεται οὐδʼ ἠβαιόν.νῦν δʼ ἔρχεσθʼ ἐπὶ δεῖπνον ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δʼ ἀσπίδα θέσθω,εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν,εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω,ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθʼ Ἄρηϊ.οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται οὐδʼ ἠβαιὸνεἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφινἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δʼ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων.ὃν δέ κʼ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσωμιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειταἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδʼ οἰωνούς.ὣς ἔφατʼ, Ἀργεῖοι δὲ μέγʼ ἴαχον ὡς ὅτε κῦμαἀκτῇ ἐφʼ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών,προβλῆτι σκοπέλῳ· τὸν δʼ οὔ ποτε κύματα λείπειπαντοίων ἀνέμων, ὅτʼ ἂν ἔνθʼ ἢ ἔνθα γένωνται.ἀνστάντες δʼ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας,κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.ἄλλος δʼ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάωνεὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.αὐτὰρ ὃ βοῦν ἱέρευσε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνπίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι,κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν,Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα,αὐτὰρ ἔπειτʼ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν,ἕκτον δʼ αὖτʼ Ὀδυσῆα Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·ᾔδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο.βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·τοῖσιν δʼ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·Ζεῦ κύδιστε μέγιστε κελαινεφὲς αἰθέρι ναίωνμὴ πρὶν ἐπʼ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖνπρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθροναἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα,Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαιχαλκῷ ῥωγαλέον· πολέες δʼ ἀμφʼ αὐτὸν ἑταῖροιπρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων,ἀλλʼ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δʼ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.αὐτὰρ ἐπεί ῥʼ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,μηρούς τʼ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψανδίπτυχα ποιήσαντες, ἐπʼ αὐτῶν δʼ ὠμοθέτησαν.καὶ τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον,σπλάγχνα δʼ ἄρʼ ἀμπείραντες ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο.αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρε κάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖταδαίνυντʼ, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον,μηκέτι νῦν δήθʼ αὖθι λεγώμεθα, μηδʼ ἔτι δηρὸνἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει.ἀλλʼ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνλαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας,ἡμεῖς δʼ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶνἴομεν ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεκηρύσσειν πόλεμον δὲ κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·οἳ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δʼ ἠγείροντο μάλʼ ὦκα.οἳ δʼ ἀμφʼ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆεςθῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνηαἰγίδʼ ἔχουσʼ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε,τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται,πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·σὺν τῇ παιφάσσουσα διέσσυτο λαὸν Ἀχαιῶνὀτρύνουσʼ ἰέναι· ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳκαρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.τοῖσι δʼ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετʼ ἠὲ νέεσθαιἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.ἠΰτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕληνοὔρεος ἐν κορυφῇς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή,ὣς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιοαἴγλη παμφανόωσα διʼ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.τῶν δʼ ὥς τʼ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλὰχηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρωνἈσίω ἐν λειμῶνι Καϋστρίου ἀμφὶ ῥέεθραἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσικλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών,ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον· αὐτὰρ ὑπὸ χθὼνσμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν αὐτῶν τε καὶ ἵππων.ἔσταν δʼ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντιμυρίοι, ὅσσά τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλὰαἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσινὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει,τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.τοὺς δʼ ὥς τʼ αἰπόλια πλατέʼ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρεςῥεῖα διακρίνωσιν ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν,ὣς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθαὑσμίνην δʼ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνωνὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ,Ἄρεϊ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγʼ ἔξοχος ἔπλετο πάντωνταῦρος· ὃ γάρ τε βόεσσι μεταπρέπει ἀγρομένῃσι·τοῖον ἄρʼ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳἐκπρεπέʼ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.ἔσπετε νῦν μοι Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματʼ ἔχουσαι·ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε πάρεστέ τε ἴστέ τε πάντα,ἡμεῖς δὲ κλέος οἶον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν·οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·πληθὺν δʼ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδʼ ὀνομήνω,οὐδʼ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματʼ εἶεν,φωνὴ δʼ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη,εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι Διὸς αἰγιόχοιοθυγατέρες μνησαίαθʼ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχονἈρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε,οἵ θʼ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσανΣχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τʼ Ἐτεωνόν,Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν,οἵ τʼ ἀμφʼ Ἅρμʼ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς,οἵ τʼ Ἐλεῶνʼ εἶχον ἠδʼ Ὕλην καὶ Πετεῶνα,Ὠκαλέην Μεδεῶνά τʼ ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην,οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθʼ Ἁλίαρτον,οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδʼ οἳ Γλισᾶντʼ ἐνέμοντο,οἵ θʼ Ὑποθήβας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,Ὀγχηστόν θʼ ἱερὸν Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος,οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε ΜίδειανΝῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τʼ ἐσχατόωσαν·τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃκοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.οἳ δʼ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδʼ Ὀρχομενὸν Μινύειον,τῶν ἦρχʼ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος υἷες Ἄρηοςοὓς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο,παρθένος αἰδοίη ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσαἌρηϊ κρατερῷ· ὃ δέ οἱ παρελέξατο λάθρῃ·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχονυἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο,οἳ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσανΚρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα,οἵ τʼ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφενέμοντο,οἵ τʼ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον,οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·τοῖς δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες,Βοιωτῶν δʼ ἔμπλην ἐπʼ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.Λοκρῶν δʼ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴαςμείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴαςἀλλὰ πολὺ μείων· ὀλίγος μὲν ἔην λινοθώρηξ,ἐγχείῃ δʼ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς·οἳ Κῦνόν τʼ ἐνέμοντʼ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τεΒῆσσάν τε Σκάρφην τε καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινὰςΤάρφην τε Θρόνιον τε Βοαγρίου ἀμφὶ ῥέεθρα·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντοΛοκρῶν, οἳ ναίουσι πέρην ἱερῆς Εὐβοίης.οἳ δʼ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες ἌβαντεςΧαλκίδα τʼ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θʼ ἹστίαιανΚήρινθόν τʼ ἔφαλον Δίου τʼ αἰπὺ πτολίεθρον,οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδʼ οἳ Στύρα ναιετάασκον,τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευʼ Ἐλεφήνωρ ὄζος ἌρηοςΧαλκωδοντιάδης μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.τῷ δʼ ἅμʼ Ἄβαντες ἕποντο θοοὶ ὄπιθεν κομόωντεςαἰχμηταὶ μεμαῶτες ὀρεκτῇσιν μελίῃσιθώρηκας ῥήξειν δηΐων ἀμφὶ στήθεσσι·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ δʼ ἄρʼ Ἀθήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρονδῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτʼ Ἀθήνηθρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα,κὰδ δʼ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονταικοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευʼ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς.τῷ δʼ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετʼ ἀνὴρκοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας·Νέστωρ οἶος ἔριζεν· ὃ γὰρ προγενέστερος ἦεν·τῷ δʼ ἅμα πεντήκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Αἴας δʼ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας,στῆσε δʼ ἄγων ἵνʼ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.οἳ δʼ Ἄργός τʼ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσανἙρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας,Τροιζῆνʼ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντʼ Ἐπίδαυρον,οἵ τʼ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν,τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδηςκαὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·τοῖσι δʼ ἅμʼ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν ἰσόθεος φὼςΜηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·συμπάντων δʼ ἡγεῖτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·τοῖσι δʼ ἅμʼ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἳ δὲ Μυκήνας εἶχον ἐϋκτίμενον πτολίεθρονἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς,Ὀρνειάς τʼ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τʼ ἐρατεινὴνκαὶ Σικυῶνʼ, ὅθʼ ἄρʼ Ἄδρηστος πρῶτʼ ἐμβασίλευεν,οἵ θʼ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν ΓονόεσσανΠελλήνην τʼ εἶχον ἠδʼ Αἴγιον ἀμφενέμοντοΑἰγιαλόν τʼ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφʼ Ἑλίκην εὐρεῖαν,τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων ἈγαμέμνωνἈτρεΐδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοιλαοὶ ἕποντʼ· ἐν δʼ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκὸνκυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσινοὕνεκʼ ἄριστος ἔην πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.οἳ δʼ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,Φᾶρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην,Βρυσειάς τʼ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς,οἵ τʼ ἄρʼ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τʼ ἔφαλον πτολίεθρον,οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδʼ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο,τῶν οἱ ἀδελφεὸς ἦρχε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαοςἑξήκοντα νεῶν· ἀπάτερθε δὲ θωρήσσοντο·ἐν δʼ αὐτὸς κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθὼςὀτρύνων πόλεμον δέ· μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷτίσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.οἳ δὲ Πύλον τʼ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴνκαὶ Θρύον Ἀλφειοῖο πόρον καὶ ἐΰκτιτον Αἰπὺκαὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιονκαὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθά τε Μοῦσαιἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆςΟἰχαλίηθεν ἰόντα παρʼ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν εἴ περ ἂν αὐταὶΜοῦσαι ἀείδοιεν κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·αἳ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴνθεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·τῷ δʼ ἐνενήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.οἳ δʼ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπὺΑἰπύτιον παρὰ τύμβον ἵνʼ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί,οἳ Φενεόν τʼ ἐνέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλονῬίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπηνκαὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινὴνΣτύμφηλόν τʼ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο,τῶν ἦρχʼ Ἀγκαίοιο πάϊς κρείων Ἀγαπήνωρἑξήκοντα νεῶν· πολέες δʼ ἐν νηῒ ἑκάστῃἈρκάδες ἄνδρες ἔβαινον ἐπιστάμενοι πολεμίζειν.αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωννῆας ἐϋσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντονἈτρεΐδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.οἳ δʼ ἄρα Βουπράσιόν τε καὶ Ἤλιδα δῖαν ἔναιονὅσσον ἐφʼ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσαπέτρη τʼ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει,τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δʼ ἀνδρὶ ἑκάστῳνῆες ἕποντο θοαί, πολέες δʼ ἔμβαινον Ἐπειοί.τῶν μὲν ἄρʼ Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος ἡγησάσθηνυἷες ὃ μὲν Κτεάτου, ὃ δʼ ἄρʼ Εὐρύτου, Ἀκτορίωνε·τῶν δʼ Ἀμαρυγκεΐδης ἦρχε κρατερὸς Διώρης·τῶν δὲ τετάρτων ἦρχε Πολύξεινος θεοειδὴςυἱὸς Ἀγασθένεος Αὐγηϊάδαο ἄνακτος.οἳ δʼ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θʼ ἱεράωννήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα,τῶν αὖθʼ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος ἌρηϊΦυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς,ὅς ποτε Δουλίχιον δʼ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,οἵ ῥʼ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλονκαὶ Κροκύλειʼ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδʼ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο,οἵ τʼ ἤπειρον ἔχον ἠδʼ ἀντιπέραιʼ ἐνέμοντο·τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος·τῷ δʼ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι.Αἰτωλῶν δʼ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός,οἳ Πλευρῶνʼ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ ΠυλήνηνΧαλκίδα τʼ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·οὐ γὰρ ἔτʼ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν,οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·τῷ δʼ ἐπὶ πάντʼ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·τῷ δʼ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Κρητῶν δʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεν,οἳ Κνωσόν τʼ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν,Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα ΛύκαστονΦαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας,ἄλλοι θʼ οἳ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.τῶν μὲν ἄρʼ Ἰδομενεὺς δουρὶ κλυτὸς ἡγεμόνευεΜηριόνης τʼ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·