ἧσθαι δευόμενον, κέλεαι δέ με τήνδʼ ἀποδοῦναι;ἀλλʼ εἰ μὲν δώσουσι γέρας μεγάθυμοι Ἀχαιοὶἄρσαντες κατὰ θυμὸν ὅπως ἀντάξιον ἔσται·εἰ δέ κε μὴ δώωσιν ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαιἢ τεὸν ἢ Αἴαντος ἰὼν γέρας, ἢ Ὀδυσῆοςἄξω ἑλών· ὃ δέ κεν κεχολώσεται ὅν κεν ἵκωμαι.ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦτα μεταφρασόμεσθα καὶ αὖτις,